פסקה
פסקה rh-2fpqtarr
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-d3ssy9zx
- order
- V
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- און דארטן גופא, אין דער מעשה און צו דער מעשה, איז ער אויך מוסיף אתערותא דלעילא, אן אמירה לאחרי זה, אז ער זאגט אים נאכאמאל, אז בזה און באווייזט אים אין אן אופן נראה ונגלה, ביז לעיני בשר, אדער נראה לעיניים הייניום וכו,' און זאגט אים, אז אט דאס דארף ער קלייבן. וואס דאס איז אויך פארבונדן מיט תחילת הסדרה פון אתם נשבים היום לפני הוי'אלקיכם כולכם, אז מ'שטייט אין אן אופן פון נצבים, נצב מלך, און מ'שטייט לפני הוי'אלקיכם וואס דאס איז עצמות ומהות, כמדובר לעיל בארוכה, ביחד עם זה טייטשט מען דאס אלץ אפ, אז דאס שטייען אלע עשר סוגים, ווי ער רעכנט אויס, ביז חוטב עציך און שואב מימיך, ווי זיי זיינען במעמדם ומצבם, און דערנאך, דורך דערויף וואס נצבים ושני הוי'אלקיכם ווערן זיי איין זאך, מצל שכם שבטיכם. ביז וואנענט ווי ער איז מבאר אין לקוטי תורה, אז דאס ווערט אן ענין פון נצבים לאחדים כאחד ממש. און ועוד והוא העיקר, אז די אלע ענינים קומען אראפ בגשמיות בפשטות, ועד כדי כף ווי ס'איז געווען דער מעשה בפועל, דאס איז נאך געווען קודם שנכת וכנס ולארץ", מ'איז נאך אלץ געווען אין מדבר וואס ס'ווערט אנגערופן מדבר העמים, וואס דוגמתו איז זמן הגלות, איז שוין דעמאלט געווען אין אן אופן פון נצבא, אין אן אופן לפניכם, און אין אן אופן פון כולכם, און אין אן אופן ווי רש יא איז מסיים אתה תומך גורלי אז יעדער איד און אלע אידן האבן די נמשך פון דעם גורל שבנפש און גורל שלמעלה, וואס דאס פארבינדט דאך אויך מיט יום הכיפורים, מיט יום הקדוש, וואס ענינו איז דאך ענין הגורל, פארבונדט דאס אויך מיט ימי הפורים, וואס הפור הוא הגורל, וואס זיין ענין איז דאך אויך דער ענין פון גורל, און ער ממשיך, אז די אלע ענינים זאלן זיין אין א שמחה שלמעלה ממדידה והגבלה כלל, במילא איז דאך פארשטאנדיק, אז דאס דארף זיין סיי תסנח און סיי
- proofread
- 0