Paragraph
Paragraph rh-2csqc0ds
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-vv84mqbv
- order
- Ls
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- און דוקא בפועל ממש, ביז וואנענט והמעשה הוא העיקר, וואס דערפאר איז דאך אויך כרגיל בהתוועדות אלו איז מען אויך מסיים מיט א ענין מעשה הצדקה, וואס מ'מאכט יעדערן פאר א שליח, און דערנאך איז יעדערן מוסיף מדילי, ובסבר פנים יפות, אבער פנים שוחקות וכו אז דער עני דארף גאר אים ניט מזרז זיין און בעטן ביי אים, נאר ער גייט און זוכט ווי אזוי קען מען שוין האבן דעם זכות פון מקיים זיין א מצוה כללית און א מצוה מיוחדת ומצות הצדקה, און שהבעל-הבית עושה אים האני, האנים ייתי אים בעל-הבית, ועד כדי כך, אז ס'ווערט אינגאנצן בטל די מציאות פון עניים, און ס'ווערט מערניט ווי אן ענין בערך לגבי די עשירות וואס דער אויבערשטער גיט מידו המלאה הפתוחה הקדושה והרחבה, איז די גאנצע עשירות וואס מ'האט געהאט לפני זה, אף על פי וואס ס'איז אויך געווען על פי תורה, ובפרט נאך אז ער האט געגעבן צדקה לפי העשירות שלו, ניט נאר די מחסירי נאר לפי הישג יד הנותן, וואס דער נותן איז בשעת דער מקבל
- proofread
- 0