טקסט

¶1תניא דער רבי דער שווער האט זיך מטקן געווען, אז מ'האט פאנאנדערגעטיילט דעם תניא לימי השנה, און האט מטקן געווען, אז במשך יעדער שבת זאל מען לערנען א שיעור, נוסף על כל שאר השיעורים, אזוי אז במשך השנה זאל מען אפלערנען דעם תניא אויך אין דעם לימוד השיעורי,

¶2און האט דאס אויך געמאכט, אז די התחלה זאל זיין יו ת' כסלו, און דער סיום יו ת' כסלו, ווי בכלל דער סדר אין תורה איז, אז גלייך ווי איז מסיים הויבט מען זיך גלייך אן, אזוי איז דאך אין תורה שבכתב איז דאך בשעת מ'איז מסיים ווי זאת הברכה הויבט מען זיך גלייך אן רואה אין בראשית,

¶3אזוי אויך אין תורה שבעל-פה איז דאך ”מנהג ישראל” אז בשעת מ'מאכט א סיום פון שס מאכט מען אויך גלייך די התחלה.

¶4און אויף אזוי איז אויך בהנוגע צום סיום פון תניא, אויף גלייך מאכן די התחלה.

¶5איז זעט מען, אז לאחר דערויף וואס מ'לערנט אפ די אלע שיעורים, און מ'האלט בא דעם לעצטן סימן פון קונטרס אחרון, פון אגרת הקודש, וואס הויבט זיך אן מתוך אויך תוכיח שרייבט דארט דער אלטער רבי, אז מ'זאל פאנאנדערטיילן דעם שס, און מ'זאל אים מסיים-זיין אפלערנען און מסיים-זיין במשך השנה, און שרייבט דאך פרטים בזה.

¶6וואס דערפון איז דאך דער מנהג אז יו ט' כסלו, אז אין דער חגיגה וואס איז פארבונדן מיום ט' כסלו איז פראוועט מען דעמאלט א חלוקת השף, און במילא אויך א סיום, מסתמא האבן די וואס האבן גענומען אויף זיך פארענדיקט די מצכתות האט מען דאך מסיים-געווען דעם שף במשך השנה,

¶7און ווי מ'האט גערעדט אמאל בארוכה, און ווי שוין דא אין אחרונים, אז דורך די השתתפות אין חלוקת השס איז דאס כאילו ווי יעדערער האט אפגעלערנט גאנץ שס במשך השנה איז

¶8מען דערנאך איז אויך מחלק מיט א תוספת כח און א תוספת אור דעם שס אויף לשנה הבאה, ווארום אין קדושה איז דאך אלעמאל דער סדר, אז דער יאר דער פריערדיקער איז א דרגא תחתונה לגבי דעם יאר וואס קומט דערנאך, על דרך ווי דער אלטער רבי שרייבט אין אגרת הקודש אויף יעדער ראש-השנה,

¶9אז צי מראשית דער חיות מלמעלה איז ”מראשית השנה ועד אחרית שנה”, און דערנאך קומט אראפ אן אור עלי נעלה יותר וואס ס'איז נאך קיינמאל ניט נמשך געווארן אזא מין אור מלמעלה לשנה הבאה.

¶10דערפון איז אויך פארשטאנדיק, אז אין ראש-השנה לחצידות, וואס דאס איז יו תת כסלו, איז אויך על דרך זה, אז די אלע דרגות וועלכע מ'האט דערגרייכט בשנה העברה איז דאס מערניט א דרגא תחתונה לגבי די דרגות צו וועלכע מ'דארף צוקומען בשנה הבאה,

¶11און וויבאלד אז מ'דארף איז אט דעמאלט בעזר פון דעם אויבערשטן איז דאך עוזרו און דעמאלט איז ויכולו אז מ'וועט דאס אויספירן און דורכפירן און דערגרייכן אט די אלע דרגות און ניט א תוספת ווי ברכתו של הקב"ה,

¶12ווי די גמרא זאגט, אז בשעת אדם מקרדש עצמו מיד מלמעלה איז מקדשין אותו הרבה מלמעלה ”מיד למטה מקדשין אותו הרבה מלמעלה” וואס אין דעם אדם'ס מיד למטה גייט דאך אויך אריין די אפשאטונג וויפל מ'וועט אים געבן מלמעלה,

¶13און אויף דערויף אויך זאגט מען אז מלמעלה וועט מען נאך געבן הארבעי מערער וויפל ער האט אפגעשאפט און משער געווען אז מ'וועט אים געבן.

¶14און דערפאר, ס'איז דא אזוינע וואס האבן שוין גענומען מסכתא, און ס'איז דא אזוינע וואס האבן נאך ניט גענומען די מסכתא פון חלוקות השף, ס'איז זיי מסתמא פאנאנדערגעבן די צעטלעך, און יעדערער זאל אנצייכענען די מסכתא וואס ער וויל נעמען, אזוי אז בהצטרף

¶15זאל דעמאלט זיין די ווי ער זאגט די ברכה ויהי בישורי מלך דערפאר וואס ס'איז דא דער ”ביתעסוף ראשי ים יחד שבטי ישראל” בשעת ס'איז דא א כל בעשרה און כמה פעמים עשרה, און דאס איז אין אן ענין פון תורה ומצוות, און אין אן ענין פון ערונים עלי ”דברי תופרים יותר מדברי תורה”,

¶16זאל דעמאלט זיין דער ויהי בישורו מלך כפי ערך איצטער, און דאס זאל ממשיך זיין בקרוב ממש דער ויהי בישורו מלך בגנה אז ס'וועט זיין דער 'ונגלה כבוד' הוי דער ”והיו הוי' למלך על כל הארץ” על ידי ”מלכא דוד מלכא” ”משיחא במהרה בימינו”.

¶17לחיים. לחיים. והיו ”להוי' כל הארץ” מיט א נגלה ראשי תורה'ס הלכות.

¶18בא חיים ובא.