Text

¶1אור ליום יו' כסלו תשמ' אי שנת הקהל התרדות

¶2פ רבונדן מיט דער גאולה פון דעם מיטעלן רבי'ן, דער ממלא מקומו פון דעם לטן רבי'ן, צענטן ט ג אין חודש כסלו, וו ס איז אויך פ רבונדן מיטן שיעור תהלים חדשים, ווי דערציילט אין סיפורי רבותינו נשיאינו,

¶3ז ד ס איז געווען די קביעות וו ס זיי ה בן געז גט, וכל יום לויט דעם שיעור לויט די ווי תהלים איז פ נ נדערגעטיילט אין ימי החודש, איז ד ך אין דעם שיעור תהלים פון עשרה בחודש איז אויך דער קאפיטל אין וועלכן ס'איז ד דער פסוק ”ומפדה בשלום נפשי מקרב לי כי ברבים היו עמדים”

¶4און דערפ ר געפינט מען ד ך אויך די כמה דרושים, ביז אויך דעם געדרוקטן דרוש בדיבור המתחיל אויפן פסוק פון פדה ושלום נפשי פון דעם בעל הגאולה, כאמור וו ס ס'איז שוין געדרוקט, און ווי ער איז מאריך אין די פרטים אין דיוק לשון הכתוב,

¶5ז ס'איז ן ענין ט קע וו ס ד ס איז מקרב וו ס קרב איז א טייטש דערפון מלחמה, ביחד עם זה איז ד ס בער אויך מלשון קירוב, ז ד ס איז מלחמה וו ס קומט פ ר על ידי קירוב פון די המלחמים זה בזה,

¶6און אין קרב אין מלחמה קען זיין כמה אופנים בנצחון פון דעם קרב.

¶7און ט ד איז געווען דער אופן הנצחון, וו ס ווערט נגערופן, ז ס'איז פדי און פדי בשלום און ווי ער איז מאריך ד רט די פרטי הדיוק בדבר.

¶8וכמדובר כמה פעמים ”הימים האלו נזכרים ונעשים” ז בשעת ”מידי שנה בשנה” ז ס'קומט דער יום סגולה, על דרך ווי מ'ז גט בהנוגע צו י' טס כסלו,

¶9ווי ער ז גט אין שאלות-ותשובות מן השמים א יום סגולה איז על דרך זה איז פ רשט נדיק, ז דערנ ך איז ד ס נמשך געוו רן דערנ ך אין בני ממלאי מקומו אין גאולה שלו איז קומט דער יום סגולה ”מידי שנה בשנה” דערמ נט מען,

¶10נזכרים וועגן דעם ענין פון פדי ”בשלום נפשי מקרב לי” איז ז ד ס איז געווען, ”כי ברבים היו עמדי” ז ד ס איז געווען ביי נשמה כללית,

¶11וו ס נשמה כללית ה ט ד ך אין זיך כמה וכמה ענינים, בער ד איז די הדגשה, ז ד ס רעדט זיך וועגן דער נשמה, ווי זי איז כולל אין זיך כל נשמות הדור ההוא.

¶12און דערנ ך ז גט מען, ז ד ס איז נזכרים ווי ”תורת אמת” וויל ז מ'ז לד ס דערמ נען, ז ד ס ווערט ן אמת'ער זכרון, במילא ווערט ד ס ן אמת"ע איבערלעבונג, ניט למפרע כמדובר כמה פעמים, נ רוו ס דען?

¶13ד ס איז ן ענין וו ס ד ס איז בהוה, אין יום עשירי בכסלו פון שנה זו.

¶14און בשעת מ'איז ד ס מזכיר על מנת ז ”המעשה הוא העיקר” איז דעמ לט איז כהמשך לשון הכתוב ונעשים ז ד ס קומט רא פון זיין החלטה,

¶15ז אים ז לד ס ברענגען צו מעשה ווערט ד ס ונעשים מעשה בפועל, ביז אין ן אופן, ז אין חלקו בעולם טוט זיך אויף דער ענין פון ”פדה בשלום נפשי מקרב לי כי ברבים היו עמדי”

¶16בפרט לויט דעם ביאור פון בעל הגאולה עצמו אין ספרו שערי תשובה אין דברי המתחיל פון ”פדה בשלום” וו ס על דרך זה געפינט מען ד ך אויך ב דעם לטן רבינ'ס גאולה אין יום סגולה פון י ט' כסלו,

¶17ווי ער איז מדגיש אין מכתבו וו ס ער ה ט געשריבן בקשר לגאולתו, ז ד ס איז געווען ווען ער ה ט געז גט דעם פסוק ”פדה בשלום נפשי” און קודם שגמר איז נתבשר און ס'איז געוו רן די גאולה, וו ס ד ס איז געווען ווי די אמירת התהלים בשופי,

¶18וו ס מ'איז ד ס גומר ”בכל שבוע ושבוע”, וו ס דעמ לט איז ד ס אין דעם שיעור פון יום השלישי שהוכפל בו כי טוב

¶19און ווי ער איז אויך ד רטן ממשיך די פרטי הדברים, ווי זוי די גאולה איז געווען, ז ד ס איז נתפרסם געוו רן און מ'ה ט ד ס געזען ”כל אפסי ארץ” כמדובר לעיל, ז ד ס ווערט נעשים ניט נ ר בהחלטתו פ ר-זיך,

¶20און ניט נ ר אין ן עשי בהנוגע צו ב זיך ליין, צו ”עיר קטנה זו” הגוף אין כח העשי און די עשי' פון זיין גוף, נ ר ד ס איז עשי' בחלקו בעולם,

¶21און דערנ ך ווערט ד ס נמשך בכל העולם כולו, כמיוסד אויפן פסק דין פון רמב ז דורך מחשבה אחת, דיבור אחד,

¶22עשי' אחת, איז יראה אדם ”עצמו שקול וכל העולם כולו שקול” און דורך דער איינציקער הוספה איז מכריע עצמו וכל העולם כולו און וויב לד ז ד ס איז ן ענין און נ כמערער פסק דין אין תורת חיים,

¶23הוראה בחיים, וו ס ”לא בשמים היא” נ ר בחיים בעולם 'הזה הגשמי', און צוז מען דערמיט איז ”תורת אמת” איז ד ך דערפון פ רשט נדיק, ז אף על פי וו ס מ'זעט ד ס ניט 'בעיני בשר' פון דעם פליישיקן גוף,

¶24איז ד ס ן ענין וו ס ד ס איז ן אמת, און אמת לאמיתתו, ואדרבא ט ד ס וו ס דערנ ך קומט ד ס רויס ז ”ראו כל אפסי ארץ” ביז אין ן אופן פון ”רוח הטומאה אעביר מן הארץ” וו ס דעמ לט איז דער אמיתית ענין פון ”פדה בשלום” ווי ער איז ד רט מבאר, ז ס'איז אינג נצן ניט די מציאות מיט וועלכע מ'ד רף ג ר מלחמה ה בן.

¶25איז דורך וו ס ווערט ד ס לעתיד לבוא?

¶26דורך מעשינו ועבודתינו 'בזמן הגלות' בכלל, בפרט אין ימי סגולה פון גלות, וו ס אחד מהם איז ד ך דער ענין פון היינטיקן ט ג פון עשירי בכסלו,

¶27”העשירי יהי' קודש” און וויב לד ז די מעשה ועבודה איז די סיבה וו ס ברענגט דערנ ך דעם מסובב ז מ'וועט ד ס זען 'בעיני בשר' איז ד ך פ רשט נדיק, ז ד ס איז שוין נכלל אין דער סיבה.

¶28און ט ד קומט צו ן ענין נפלא אין קביעות פון שנה זו, וכמדובר כמה פעמים, ז בהוספה צו הוראות וו ס ס'איז ד מכל יום ויום וו ס ס'ד רף זיין עביד עבידתי איז ד ך בער ד חילוק,

¶29ז אף על פי וו ס ד ס איז דער זעלבער ט ג אין חודש, איז ד ך בער ד שינוי מצד ימי השבוע, דער מצד דעם שינוי וו ס ד ס איז אין ן נדער י ר ווי ס'איז געווען די י רן פ ר דערויף און ווי ס'וועט זיין די י רן לאחרי זה, ז ד ס איז ן ענין בשנה איז ד ס שנת הקהל, און ן ענין בשבוע איז ד ס יום השלישי בשבוע.

¶30וו ס ט דעמ לט ווערט דער ענין פון ”פדה בשלום” מצד ביידע ענינים, סיי מצד דעם ענין פון חודש איז ד ס דער שיעור חדשי דער פסוק ”פדה בשלום” סיי מצד דעם ענין פון שבוע, איז ד ס אויך דער שיעור אויך דער ענין פון ”פדה בשלום” וו

¶31ס בקביעות פון שנה זו קומט צוז מען דער ענין ז ד ס איז פדה ”בשלום מצד החודש, פדה בשלום מצד” יום השבוע,

¶32וו ס ד ס איז בכללות וו ס יש להבין פון דעם חילוק וו ס מ'ה ט געזען, על כל פנים בדרך אפשר, פון גאולה פון דעם לטן רבי'ן, וו ס ס'איז געווען דער ”פדה בשלום” בימי השבוע, און די גאולה פון ”פדה בשלום” וו ס ס'איז געווען ב דעם מיטעלן רבי'ן, וו ס ביום השבוע דעמ לט איז ד ס ג ר געווען ב”יום ראשון בשבוע”.

¶33כמבואר ומסופר אין רשימות פון נשיא דורנו, פון רבי'ן דעם שווער, ז דער מאסר ה ט זיך נגעהויבן ביום ראשון פון פרשה נח, און די גאולה איז געווען ביום ראשון פון פרשה וישלח, נ ר בימי החודש איז ד ס געווען עשירי בחודש, וו ס דעמ לט איז ”פדה בשלום” פון דעם חודש.

¶34וו ס ווי מ'זעט לויט דברי הימים בפשטות, איז די גאולה פון דעם לטן רבי'ן געווען מער בגלוי און מער בפרסום און מיט מערער שטורעם, דער ”וראו כל אפסי ארץ” ווי ס'איז געווען ב דער גאולה פון דעם מיטעלן רבי'ן.

¶35נוסף אויף דעם ענין ווי מ'זעט ד ס בפועל אין ”מעשה רב”, ז די חגיגה פון י ט כסלו איז ”ביתר שאת וביתר עוז” אפילו לגבי החגיגה פון עשירי בכסלו

¶36וכמבואר ככמה סיבות בדבר בער ד איז ד ך נוגע דער ענין המעשה בפועל זוי איז אויך בפשטות דער חירות און דעם שחרור וו ס מ'ה ט געגעבן דעם לטן רבי'ן ביוט ת כסלו איז ד ס געווען פון סך שווערערע גזירה ווי ס'איז געווען פון דער גזירה וו ס איז געווען ב דעם מיטעלן רבי'ן,

¶37און ס'איז שוין געווען נ ך דערויף ווי ס'איז נתפשטה תורת החסידות מיט צענדליקער טויזנטער חסידים און מיט צענדליקער טויזנטער מאמרי חסידות, ניט נ ר פון דעם לטן רבי'ן נ ר שוין אויך פון דעם מיטעלן רבי'ן.

¶38ביז וו נענט, ז אויך אין דפוס כמה ספרים וו ס נדפסו פ ר דעם מעשה, על אחת כמה וכמה פ ר דער גאולה, פון עשירי בכסלו.

¶39איז ד ך דערפון פ רשט נדיק, ז די גזירה ה ט ניט געקענט זיין מיט ז חומרא על דרך ווי ס'איז געווען אין התחלת התפשטות פון ”יפוצו מעינותיך חוצה” וו ס בכללות איז ד ך ד ס לאחרי פעטערבורג, כידוע די שיחה פון דעם רבי'ן נשמתו עדן בזה.

¶40על דרך זה אויך בפשטות, דער שחרור וו ס מ'ה ט געגעבן דעם לטן רבי'ן איז געווען גרעסערער שחרור, בפשטות, ווי ס'איז געווען דער שחרור ווי מ'ה ט ד ס געגעבן דעם מיטעלן רבי'ן.

¶41וו ס ד ס איז ד ך אויך דער אויפטו פון יום שלישי בשבוע לגבי ”יום ראשון בשבוע”, ז ”הוכפל בו כי טוב” וו ס דער ”הוכפל בו כי טוב” איז ד ך ווי רש"י טייטשט א ז ד ס איז ממלא ן דעם כי טוב וו ס שטייט ניט ביום השני,

¶42איז ווערט ער און שטייט ביום השלישי, וו ס בפשטות איז ד ך ד ס דער ענין פון ”אתהפכא חשוכא לנהורא” דער ענין פון ויבדל און מחלוקת וו ס דערפ ר שטייט ד רט ניט קיין טוב ווערט ד ס, פ רקערט,

¶43אתהפכא לנהורא ז ס'וו לט געשט נען דער כי טוב ב זונדער אין יום שני און כי טוב ב זונדער אין יום שלישי וו לט דעמ לט בפשטות ניט געווען דער ענין פון הוכפל בכי טוב מערניט ווי איין מ ל.

¶44טוט אויף דער יום השלישי, ז ס'קען זיין ז ניט נ ר טוב נ ר הוכפל בו כי ”טוב ובפרט על” פי המבואר, ז ד ס וו ס ס'איז הוכפל בו צוויי מ ל בפשטות, איז ד ס דערפ רוו ס ד ס איז שלא בערך אין איכות הדברים,

¶45וו ס דערפ ר קען ד ס זיין אויך סיי ”טוב לשמים סיי טוב לבריות” און ס'קען זיין די ביידע ענינים ביחד כמדובר כמה פעמים, ז ביום השלישי, ז מ'פרעגט וו ס פ ר יעדער רגע פון ט ג, אין וו ס ער ז ל ניט זיין פ רנומען, וו ס פ ר רגע פון וועלכן ט ג ד ס איז?

¶46ז גט מען, ז דער רגע מיט זיין תוכן איז ד ס פון ט ג וו ס ”טוב לשמים און טוב לבריות” ד ס הייסט, ז אין יעדער רגע איז שניהם ביחד.

¶47ביז וו נענט ז מ'קען ג רניט א טיילן און ז גן, ז דער רגע פון דעם ט ג געהערט צו טוב לשמים און דער צווייטער רגע געהערט צו טוב לבריאור ד ס איז היפך המציאות.

¶48וו ס בפשטות, ז מ'זעצט ד ס איבער אין מעשה, וו ס מעשה הוא העיקר הייסט ד ס, ז מ'ה ט געגעבן אידן דעם כח ז ער ז ל מ כן פון שמים און בריות איין ז ך, ביז וו נענט ז מ'קען זיי ג רניט פ נ נדערטיילן,

¶49און יעדער ענין וו ס ער טוט, ”במעשה בדיבור במחשבה”, איז ביי אים שמים און בריות די זעלבע ז ך.

¶50וו ס לכאורה איז ד ך ד ס היפך המציאות, און מ'ז גט ז ד ס ז גט ”תורת אמת” ז דער אמת איז זוי?

¶51איז ד ך ד ס פ רשט נדיק אויך בפשטות, ובלשון הרמב", ז מאמיתת המצאו ”נמצאו כל הנמצאים” איז ניט נ ר ז ד ס ז גט ער, ז די נמצאים זיינען ב ש פן געוו רן דורכן בורא,

¶52דורכן ממציא נ ר ער ז גט, ז זיי זיינען געוו רן מציאות פון דער מציאות פון דעם ממציא, און אין דער מציאות גופא מאמיתת המצאו וו רום אפילו למעלה איז ד ך אויך ד בדוגמא ווי מ'ז גט אויף תורה,

¶53ז ס'איז ד פנים ואחור נגלה און פנימיות על דרך זה אין אלקות איז ד די אלקות שבגלוי, און אלקות וו ס בהעלם והסתר דער 'שם הוי'' און שם אלקים, דער 'שמש ומגן'

¶54און ט ד ווערט ד ס אין ז אופן, ז ד ס ווערט נתגלה, ביז וו נענט ”ז תורת אמת” פסק'נט א מאמיתת המצאו ”נמצאו כל הנמצאים” און ווי דער רמב"ם ברענגט דערנ ך רא אין די פרקים שלאחרי זה, ז ביז בריאה ”הכי קטנה, בים” דער בארץ,

¶55איז ד ס אויך נכלל אין דעם ”נמצא כל הנמצאים” און ער ז גט אויף דערויף, ז ד ס איז ניט ווי ס'שטייט דער לשון בכמה מקומות, ז דער אויבערשטער איז מהרה 'מאין ליש' דער בורא 'מאין ליש' וכיוצא בזה, ”בראשית ברא אלקים” נ ר ד ז גט ער גוו לדיקער ענין, און ז גט ד ס דוקא אין נגלה דתורה,

¶56און אין ספר וו ס ער איז ”הלכות הלכות” און אין וו ס איז די ערשטע הלכה וו ס ד רט ווערט געבר כט?

¶57ז נוסף אויף דערויף וו ס הכל נברא ונוצר ונעשה על ידי הקב"ה און ”מקרא מלא דיבר הכתוב” ”בראשית ברא אלקים את השמים ואת הארץ” טייטשט ד ך בער דער רמב ן בזה, ז דער לשון פון ברא איז ווען ס'ווערט 'מאין ליש'

¶58קומט דערנ ך צוגיין הלכה אין תורה און פסק'נט דבר ברור, ז ד ס איז אמיתית המציאות פון דעם מעלה איז ט ד ס איז פון וו נענט ס'ווערט ”נמצא כל הנמצאים” און ווי ער איז דערנ ך מאריך אין הלכות תשובה בכל ענינים שלמעלה,

¶59ז הוא הדיעה און ”הוא המדע” און הוא הידוע על אחת וו ס ד ס רעדט זיך ד ך שוין וועגן תוארים אין הקב"ה דער תואר פון מדע דער יודע דער ידוע און ד רעדט זיך למעלה מכל תוארים ביז וו נענט ז מ'קען ג רניט ז גן קיין נומען,

¶60מ'ז גט מערניט ז ד ס איז ן המצאו מציאות וו ס ד ס איז ניט ווי די מציאות ווי די מציאות איז ד למטה, נ ר מ'ה ט ניט קיין נדער וו רט נוצט מען ט דעם וו רט, און אין דער מציאות גופא איז ד פנים ואחור, חיתונים ופנימיות איז ד ס ”אמיתית המצאו” און ט ד ס איז ”ממציא כל הנמצאים”

¶61כמדובר, ”המעשה הוא העיקר” וו ס נעמט מען דערפון רויס בהנוגע למעשה ז מ'געפינט זיך אין עיקבתא דמשיחא, אין חושך כפול ומכופל,

¶62פון ימי הגלות, און מ'געפינט זיך אין חוץ לארץ, און מ'געפינט זיך בלילה, וו ס בלילה איז ד ך שינוי אויך אין עניני קדושה,

¶63ס'איז ניט נ רוו ס ”החושך יכסה ארץ” נ ר ס'ווערט אויך אין עניני קרבנות וכיוצא בזה, וו ס ד ס איז עניני קדושה איז אויך ענינים ניט בלילה, ”ביום צוותו” דוקא ביום.

¶64וו ס דערפון איז אויך פ רשט נדיק בנוגע צו עניני קרבנות ברוחניות, וו ס ד ז גט מען ד ך אויך ביום שוותו, וו ס ”אין ענין יוצא מידי פשוטו” ז ד ס איז לילה איז ד ס ניט יור.

¶65גיט תורה כח אידן, ביז וו נענט צו פשוט שבפשוטים, ז מ'ז גט ונקט דעם היפך, ”לא איברי לילה אלא” אויף לערנען,

¶66וו ס דערפ ר איז ”קומי רוני בלילה” איז ד ס דוקא אין 'לימוד התורה' וו ס בלילה איז ד רט איז ד ס ”ביתר שאת וביתר עוז”.

¶67וו ס ד ס איז ונקט דער היפך ווי לילה איז על פי תורה איידער מ'נעמט פון דער לילה און מ'ארבעט מיט איר ווי תורה פ רלאנגט.

¶68און דעמ לט ז גט מען, ניט מ'ז גט ”לא איברי לילה אלא” לפלפולא ולחידושים וכיוצא בזה, נ ר ”לא איברי לילה אלא” לגירסא אפילו ס'איז מערניט ווי גירסא, ד ס איז ”בער גירסא אין” תורת השם איז ט דעמ לט מ כט ד ס איבער אין לילה ונקט דעם היפך,

¶69ניט ז מ'ז גט ז איברי לילה לגירסא נ ר מ'ז גט נ כמערער ”לא איברי לילה אלא” לגירסא וו ס ד ס איז ד ך דער עיכוב בדבר מיט די הדגשה שבדבר, ווי גערעדט כמה פעמים בארוכה.

¶70וו ס די נקודה בזה בהנוגע לפועל, ז כאמור לעיל, מ'געפינט זיך נ ך פ ר ”אתחלתא דגאולה” און מ'געפינט זיך אין גלות גופא אין עיקבתא דמשיחא אין חושך כפול ומכופל,

¶71און מ'געפינט זיך אין חוץ לארץ אויך כפשוטו.

¶72נוסף ז אפילו די וו ס געפינען זיך אין 'ארץ הקודש' ז גן ד ך אויך אין תפילת העמידה, ”מפני חטאינו גלינו מארצנו” זיצנדיק אין ירושלים עיר הקודש, דער אין חברון עיר הקודש און עיר האבות, ועל דרך זה בכל ארץ ישראל לגבולותי

¶73ז גט מען, ז ד ס איז ן ענין וו ס ”גלינו מארצנו” דערפ רוו ס ארץ ישראל ד רף ה בן ”כל יושבי עלי” על אחת כמה וכמה, ז זי ד רף ה בן דעם אמת'ן דער וו ס ב זעצט זיך ד רטן,

¶74וו ס ד ס איז אלקות ז ד ס ז ל ד רטן שטיין אין ן אופן פון ישוב התיישבות אידן ז לן ד רטן זיין אין ן אופן פון התיישבות, און בשעת ד ס פעלט, איז זייענדיק אין ירושלים, אין חברון,

¶75אין טברי אין צפת וכיוצא בזה בכל ארץ ישראל לגבולותי איז בשעת מעשה איז ”גלינו מארצנו” ד ס קומט בער ניט צו דעם ”גלינו מארצנו” ווען ס'איז אויך ד דער ענין, ז מ'איז בפשטות אין חוץ-לארץ.

¶76וו ס דערפ ר איז ד ך חילוק בנוגע לכמה מצוות, מתכאות ברכות, מתכאות תפילה וכיוצא בזה.

¶77איז ז גט מען, ז ט ד ס ה ט איד בכח, ז ער גייט רויס אין לילה און געפינט אידן וו ס בשעת מ'קוקט אל מראהו איז ט דעמ לט זעט מען, ז ביי אים לייכט ניט דעם ”נר הוי' נשמת אדם” ער איז לילה איד!

¶78ז גט מען אים, ז ”לא איברי לילה אלא” לגירסא ט דער איד איז ב ש פן געוו רן, ווי דער לטער רבי ברענגט רא אין תניא דעם א טייטש פון עשה לי מטעמים ז דער אויבערשטער וויל ה בן ס עציעלן מטעמים ז פון רעה ז ל מען מ כן יום ליום רעה

¶79און די ג נצע ז ך וו ס ס'איז ד די מציאות הלילה איז ד ס מערניט ווי לגירסא כדי דעמ לט ז ל זיין די גירסא פון ”תורה אור” און בהצלחה יותר ווי דער לימוד וו ס מ'לערנט אים ביום,

¶80כאמור ווי רא געבר ”כט אין הלכות תלמוד תורה” פון דעם רמב"ם און דעם לטן רבי'ן וכו און דערפון קומט רויס די מעשה בפועל וו ס איז פ רבונדן מיט די גאולה פון רבותינו נשיאינו די גאולה פון י' טז כסלו,

¶81וו ס דעמ לט ה ט וועט זיך נגעהויבן לאמיתתו, הפצת המעיינות חוצה, יפוצו מעיינותיך חוצה און דערנ ך דער המשך שבזה אין דער גאולה פון דעם מיטעלן רבי'ן, ובפרט נ ך ווי אין קביעות שנה זו,

¶82ז זיי טרעפן זיך ביידע צוז מען, ס'איז דא דער ”פדה בשלום” אויך אין עשירי בכסלו מצד יום השבוע.

¶83און ד ס לץ ווערט די הכנה קרובה צו ”לילה כיום יאיר” דורך דערויף וו ס יעדער איד טוט התלוי בו אויף מ כן פון דעם אייגענעם לילה און די לילה פון חלקו בעולם,

¶84און ז ער טרעפט איד וו ס ס'איז ד אין דעם אידן נקודה וו ס זי איז נ ך ניט ב לויכטן פון דעם אידנ'ס ”נר הוי' נשמת אדם” מ כט ער פון דער נקודה,

¶85ז אויך ז ל זי זיין כיום יאיר און נ כמערער דער ”לילה כיום יאיר” ז ל זיין דער יתרון ”אור מתוך החושך” כיתרון החכמה מתוך הסכלות און יעדער פעולה וו ס מ'טוט אין די ענינים

¶86איז זי נ כמער ממהר און מקרב, און ברענגט רא פון די גאולה פון יו"ד כסלו, ז ד ס ז ל נתגלה ווערן ביז אין ן אופן פון ”וראו כל אפסי הארץ” און הגדיל והפליא מיט די לע לשונות, דריי מ ל,

¶87ווי דער לטער רבי שרייבט אין אגרת הקודש שלו הידוע ה, ובהנוגע לפועל איז ד ך ”אין ענין יוצא מידי פשוטו”, ז מ'וויל און מ'פירט אויס ביאת משיח צדקנו בפשטות, ”למטה מעשרה טפחים”,

¶88ביז אין ן אופן, ז ד ס ווערט אויפגעט ן דורך ”פדה בשלום נפשי” ן קיין שוועריקייטן און ן קיין טירחא, ווי דער בעל הגאולה איז מאריך און מבאר אין מאמרו האמור, ובפשטות,

¶89ז יעדער איד איז מוסיף כ”יתרון האור מתוך החושך” וכיתרון החכמה מתוך השכלות אין הפצת המעיינות חוצה בתוככי פון הפצת היהדות חוצה און ט דעמ לט ווערט דער ”נגאלין מיד” בלשון הרמב"ם,

¶90און מ'זעט ”כל בשר יחדיו” ווי זוי מאמיתת המצאו ”נמצאו כל הנמצאים” איז ד ך פ רשט נדיק, ז לע נמצאים זיינען מסייע,

¶91ז ס'ז ל זיין דער ”שמחת עולם על ראשם” ז מ'גייט רויס פון דעם גלות ביד רמה, און אין ן אופן פון מיד לגאולה האמיתית והשלימה, על ידי משיח צדקנו, והקיצו ורננו שוכני עפר און דער בעל הגאולה בתוכם ובראשם, ובמהרה בימינו ממש.