פסקה
פסקה rh-2915fq7n
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-8c9hgq2e
- order
- YR
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- וואס דער סיום איז דאך אויך כמים לים מכסים וואס דער דין על פי תורה איז, אז בשעת ס'איז דא דער מים שאין להם סוף אט דעמאלט ווערט דער ענין בטל מן העולם, ביז וואנענט אז ער רעכנט זיך אין א העכערן עולם, וואס דערפאר איז דאס גאר מאטער בנוגע צו אגונה וכו כמדובר כמה פעמים. על דרך זה אויך, אז כמים לים מכסים איז דאך אויך פארבונדן אז דאס מאכט איבער פון א נברא פון עלמא דיתגליא, ברואים שביבשה מאכט דאס ברואים שבים, אט דאס שטעלט זיך זיי אין א העכערן אופן, ווי די גמרא זאגט אין סוף מסכתא ברכות, אז ברואים שביבשה זיינען זיי בטלים במקום חיותם, וואס דערפאר זיינען דאך אידן מיט תורה געגליכן, ביז וואנענט אז מ'זאגט אויף דערויף די דוגמא, אז דאס איז די דוגמא פון דגים שבים, וואס זיי זיינען חי בכל חייתם, און מיטן גאנצן שטורעם און מיט א חיות גדולה, ביז וואנענט ווי די גמרא זאגט אין בבא בתרא, אז דער ענין פון לבייתם וואס א נברא שבים-אז ער איז מקיף כל העולם כולו, וואס דער העולם כולו גאר בעיקר דער ענין פון מתן-תורה און דער ענין פון הר סיני און דער ענין פון בית-המקדש און דער ענין פון ארץ-ישראל בכלל, וואס כל ענינים אלו זיינען גאר ענינים דוקא שביבשה. און דערנאך זאגט מען, אז דאס ווערט מוקף על ידי לוייתן, וכמוזכר לעיל בארוכה אין דער סוגיא הידועה אין בבא בתרא, וכמוזכר פעמים וואס ער זאגט אין זהר, ובעיקר ובקבלה, וכמדובר כמה פעמים, אז דאס איז בדוגמא פון די ג'בבות וואס איז דא בכל העולם כולו, בדוגמא פון מקדש ראשון און מקדש שני און מקדש שלישי, וואס דאס איז מקדש אדנ'כוננו ידיך א בנין נצחי, וואס על דרך זה אויך איז אסתכל באורייתא שפיגלט זיך דאך
- proofread
- 0