פסקה
פסקה rh-1xhzyqp7
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-1ybyad0m
- order
- j
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- ומשאי לשון רבים, וכאילו ווי ער איז מבאר אין לקוטי תורה, אז ס'שטייט ואילה משאי אף על פי וואס די נסיעה פון מצרים איז דאך געווען מערניט ווי דער ערשטער משא בפשטות, משא-כן כל המשאות שלאחרי זה שטייט א איד אין אזא מעמד ומצב, על אחת כמה וכמה דער דור דעה, אז כל זמן מ'איז ניט אריין אין אבר הירד מערבה איז מען אלץ שטאנען ין ן אופן פון מסע ווארום מ'האט ניט געקענט איינרוען ווי גוט ס'איז דארט געווען משה ואהרן, און דערנאך אליעזר כהן גדול, און דערנאך סנהדרין גדולה, מיטן משכן מיטן לוחות הברית וכו'וכו איז אלץ געווען אבער דער ענין, אז מ'האט ניט געקענט רוען אויפן ארט, ביז וואנענט אז די מסע ציט זיך אלץ פון ארץ מצרים, ביז וואנענט מ'שטעלט זיך טאקע אפ לרגע קטן אוי� אבר היד מזרחה, אבער תיכף ומיד אין מנני שמיא ווערט מען אין אבר היד מערבה, בגאולה האמיתית והשלימה, וואס דעמאלט איז דאך ווערט דאס דארט די ארץ פון עשר אומות, און ס'ווערט דארטן כל ישביה עליה בנערינו ובזקנינו בבנינו ובבנותינו, און נאך מערער, הקיצו ורננו שוכני עפר די אלע סוגים, ווי זיי שטייען אין אלע דורות פון אלע אידן פון מתן-תורה אן, און אויך די אלע וואס זיינען געשטאנען בא מעמד הר סיני, וואס דאס איז דאך אויך כל הנשמות עד סוף כל הדורות שטייט מען דעמאלט אין אן אופן פון דער גרעסטער שטארקייט משא, וביחד עם זה פון דער גרעסטער שטארקייט, אז ס'מוז זיין משא לשון רבים, ווארום מי על דרך ווי במי שיש למנה רוצה מאתי רוצה ת'מות איז בשעת ס'קומט ביי אים דער ערשטער משא צובר הירדן מערבא ווערט דאס ביי אים דאס גופא דער ענין פון משא לשון רבים, כמבואר אין אגרת הקודש, אז די עבודה פון לעתיד-לבוא, וואס עץ רוח הטומאה אעביר מן הארץ ויהפו ימים אלו לששון ולשמחה ולמועדים טובים ווארום והאמת והשלום אהבו ווערט דאס דעמאלט די גאנצע
- proofread
- 0