Text

¶1ווי דערמאנט פריער, נעמט זיך א איד ארויס אלע הוראות, אלע אנווייזונגען, וועלכע ער דארף נוצן און באקומען פון תורה בכלל, און פון פרשת השבוע במיוחד, וואס דערפאר פארבינדט מען זיך גלייך מיט דער פרשה פון דער וואך, און וואס די פרשה ווערט דאך אויך פאנאנדערגעציילט אין זיבן חלקים, וואס יעדער חלק פון דער פרשה איז פארבונדן מיט א יום מיוחד, מיט א באשטימטן טאג פון דער וואך. וואס מ'געפינט דאך ביום השלישי שהוכפל בו כי טוב אין דעם טאג פון דינסטיק, וואס דעמאלט שטייט אין תורה, אז דעמאלט האט דער אויבערשטער אריינגעשירבן אין תורה, אז דאס איז א טאג וואס אין דעם טאג איז צוויי מאל טוב, וואס דאס ווערט אויך אן אפלערנונג פאר די אלע וואס זיינען באשאפן געווארן אין דער וועלט פאר אידן און פאר ניט-אידן, ווערט דאס אן אנווייזונג אז מ'דארף זען פארשפרייטן גוטסקייט ארום זיך, אנהויבנדיק אפילו בא גאר קליינע קינדער, איז אפילו א קליין קינד גיט מען אים אויך די מעגלעכקייט ער זאל קענען טאן א גוטע

¶2זאך פאר דעם צווייטן קינד, און פאר א דריטן קינד, און פאר מערערע קינדער, אין צוגאב דערצו, וואס בשעת א קינד פירט זיך אויף ווי ס'דארף-צו-זיין, סיי ביי אידן און סיי ביי ניט-אידן, איז אט דעמאלט גיט ער דעם גרעסטן פארגעניגן און דעם גרעסטן טוב וואס ס'קען זיין בא זיין פאטער און בא זיין מוטער, בשעת זיי קוקן זיך צו און זיי זעען ווי אזוי זייער קינד, וואס זיי האבן אים דערצויגן אין א באשטימטן וועג, נוצט דאס אויס אין אן אופן אויף צו מאכן גוט ניט נאר זיך, נאר אויך די ברידער און שוועסטער זיינע און די חברים זיינע און אלע קינדער פון דער גאנצער וועלט, און מאכן גוט אין אן אופן פון א צווייענדיקן גוף, גוט, סיי גוט בגשמיות און סיי גוט ברוחניות, און בשעת א קינד, וועלכער קינד ס'זאל ניט זיין, טוט א זאך אין וועלט טוט ער דאס אין אזא מין אופן, אז דאס זאל אויפהויבן מאכן בעסער די וועלט, און אויפהויבן די וועלט סיי אין דעם גוף פון דער וועלט און סיי אין דער נשמה פון דער וועלט,

¶3סיי אין דער גשמיות פון דער וועלט און סיי אין דער רוחניות פון דער וועלט, אפילו בא ניט-אידן איז דאך אויך דא דער חלוקה, ווי בא אידן, אויף רוחניות און גשמיות, און אויך די שליחות וואס יעדער קינד האט, און זיכער אן ערוואקסענער, וואס די שליחות באשטייט אין דעם, אז ער זאל יעדער זאך, א צופן, ברענגען צו א בעסערן צושטאנד ווי ס'איז געווען איידער ער האט זיך פארנומען מיט דער זאך, און צוברענגען דאס בעסער סיי אין דער נשמה פון דער זאך, און סיי אין דעם גוף פון דער זאך, סיי אין די רוחניות און סיי אין די גשמיות, ביז וואנענט אז מ'מאכט אזוי אויף אין דער גאנצער וועלט, יעדערער אין זיין חלק, אין דער חלק פון אידן, סיי אין דער חלק פון ניט-אידן, במילא מאכט מען אזוי אויך אויף במכל-שכן וקל-וחומר אין ארץ-ישראל, וואס דעמאלט ווערט מען בעהבתים אויף ארץ-ישראל, און נאך מערער ס'ברענגט גלייך א תבוא אל הארץ אז מ'גייט אריין בפשטות אין ארץ-ישראל, און דארט אין ארץ-ישראל געפינט מען שוין

¶4אז ארץ ישראל שטייט אין א גוטן אופן און אין א זיסן אופן, וואס דאס איז דורך דערויף וואס מ'זעט אין אן אנטפלעקטן אופן די גוטסקייט פון ארץ ישראל, און מ'זעט אויך די עיקר גוטסקייט דעם בית המקדש השלישי, ווי אזוי ער שטייט פארטיקערהייט און גאנצערהייט און שלימות'דיקערהייט אין ארץ ישראל, ערב ין ירושלים עיר הקודש, און אין הר הקודש, צוזאמען מיט'ן קודש הקדשים, אין וועלכן ס'געפינט זיך דער אבן שהתהי'דערשטיין פון וועלכן ס'האט זיך אנגעהויבן די באשאפונג, און דאס איז דער יסוד פון דער באשאפונג פון דער גאנצער וועלט, ווי דערמאנט פריער, פון דער גאנצער וועלט פון אלע שבעים אומות, און אויך פון דעם אידישער אומה, מיט אלע זייערע באדעפעניש'ן. און די באשאפונג איז געמאכט געווארן אין אן אופן פון אבן, אז דער גרונט און דער יסוד פון דער באשאפונג איז אין א שטארקן אופן און אין א געזונטן אופן, אין א שלימות'דיקן אופן, וואס דאס מאכט מעגלעך, אז דאס וואס ס'איז געבויט אויף דעם יסוד, וואס דאס איז יעדער

¶5פרט פון דער וועלט זאל זיין אן אמת'ע און א שטארק'ל און א געזונטע און א שלימות'דיקע זאך, און גיין דערנאך מחיל אל חיל. וואס דאס איז דאך אויך איינער פון די פירושים וואס מ'זאגט, אין מאמר חז.ל וואס מ'זאגט, אז ארץ ישראל שתתפשט בכל הארצות אז פונקט אזוי ארץ ישראל איז דאך געמאכט געווארן אין אן אופן, אז מ'זאל דארט ברענגען קרבנות צו דעם אויבערשטן, און דארט זאל מען לויבן דעם אויבערשטן, אין ביתי בית תפילה יקראו לכל העמים וואס דאס איז דאך געווען דער ענין פון בית המקדש, זאל דאס נתפשט ווערן דורך דערויף וואס יעדער באשעפעניש, צי א איד ס'איז ניט קיין איד, און סיי א באשעפעניש פון מדבר אדער חי אדער צומח אדער דומם, וועט אריינברענגען נאכמערער לעבעדיקייט און נאכמערער שלימות אין דעם גאנצן ארומזייערן, וואס אט דעמאלט ווערט דער ענין פון ביכורים, וואס ביכורים איז דאך געווען דער דין, אז מ'האט דאס געדארפט ברענגען אלס א פארשטייערשאפט פון אלע

¶6פירות פון די גאנץ ארץ ישראל, אזוי איז אויך דער ענין פון א פעולה פון א מענטשן, און פון יעדער נברא אין דער גאנצער וועלט, דארף באשטיין אין דעם, אז דורך דערויף לויבט ער, און דורך דערויף לויבן אלע וואס געפינען זיך ארום אים, דעם בורא עולם, ווארום ער איז אויך דער מנהיג העולם, און פונקט אזוי ווי מנהיג בכל רגע ורגע, אזוי אויך בורא בכל רגע ורגע, ווי דערמאנט פריער די תורה פון בעל שם טוב, און נתפרדש געווארן דורך דעם אלטן רבי'ן אין ספר תניא קדישאו, ווי דערמאנט כמה פעמים, ועוד והוא העיקר, אז מ'האט די אלע זאכן אין אן אופן פון זיבעצן טוים, עלע זאכן אין אן אופן פון אכצן, וואס דאס איז חי אין א לעבעדיקן אופן און אין א גוטן אופן, און מ'האט דאס ווי דאס ווערט פארשפרייט איבער דער גאנצער וועלט. און דאס מאכט די גאנצע וועלט, אז זי זאל גלייך אויפנעמען די גאולה האמיתית והשלימה, וואס דעמאלט וועט דאך זיין ה'ימלך זאל זיין דער עולם, און דעם גאנצן

¶7עולם זאל דאס זיין ואהן, אויף א שטענדיקן אופן, אויף א נצחי'דיקן אופן, אז יעדער זאך פון דער וועלט זעט מען גלייך, אז דארט איז א קענג און אנפיר איז דער אויבערשטער, און דאס ווערט אזוי אויף א פארשטענדיקן אופן, ווארום ס'ווערט אויס יצר הרע, און ווי דערמאנט פריער, ס'ווערן אויך בטל אלע קריגעריי און אלע מלחמות, פון אלע ענינים בלתי-רצויים, און ס'ווערט מערניט ווי א שם ימלך אין דער גאנצער וועלט, און אין א נצחית'דיקן אופן, און ווי געזאגט פריער סיי אין דומם, און זיכער אזוי אין צומח, און זיכער אזוי אין חי, און נאכמער זיכער בנוגע צו מדבר, און פון די אלע זאכן דערמאנט פריער פון פרשת השבוע ביכורים די שענסטע אין דעם און די בעסטע אין דעם גיט מען דאס אפ אויף צדקה, וואס דורך דערויף גיט מען דאך דאס אפ צו דעם אויבערשטן אליין, וואס ער דארף זיך צושטעלן די אלע באדערפענישן פון אלע זאכן אין דער וועלט,

¶8מוסדות אין דער וועלט, און זיכער אזוי פון די מוסדות צדקה וגמילות חסדים, און מוסדות פון תפילה, ביתי בית תפילה, און די מוסדות פון תורה, צי די תורה פון שבע מצוות אדער די תורה פון תרי'מצוות, און ס'ווערט א דבר המשולש, וואס בשעת מ'האט א זאך דרייפאכיק האט מען אין דערויף די שטארקייט, אז זיכער וועט דאס פון איצטער אן און העכער און ברייטער און טיפער און ליינגער זיין אזוי אין א שטענדיקן אופן, נאר נאר אין דער שטענדיקייט וועט מען נאכמערער צוגעבן אין די אלע גוטע זאכן פון דער גאנצער וועלט, און ס'וועט זיין דעמאלט אט דאס וואס מ'זאגט אז מ'גלויבט אין דעם אויבערשטן און מ'טראסט אים, מ'גיט אים איבער, אלץ וואס מ'האט ניט אלע כוחות און צו אלע מחשבות און אלע דיבורים און אלע מעשים, גיט מען דאס איבער צו דעם אויבערשטן און אין דעם אויבערשטן, און זיכער אז דאס ברענגט דערנאך נאכמערער אין דער השפעה אין דערויף וואס דער אויבערשטער גיט צו די אלע וואס לויבן דעם אויבערשטן און זיינען מכריז אז זיי גלויבן אין דעם אויבערשטן,

¶9גיט ער זיי נאכמערער אין אלעם אין וואס זיי נויטיקן זיך, וואס דאס איז די צדקה וואס דער אויבערשטער גיט. און ווי דערמאנט פריער אויך, אז תורה גיט אונז אן אנווייזונג ווי אזוי מ'דארף זיך פירן. און די כללות'דיקע אנווייזונג איז, אז פונקט אזוי ווי דער אויבערשטער איז בראשית ברא אלקים את השמים ואת הארץ אזוי דארף יעדער באשעפעניש, און זיכער אזוי א מדבר, דארף יעדער באשעפעניש טאן אלץ וואס הענגט אפ אן איר, אז סיי שמים און סיי ארץ, אפילו מלאכים און אפילו שמש וירח וכוכבים, זאלן קענען אנגיין מיט זייער מציאות און מיט זייער חיים, אין אן אופן פון האלטן אין איין מוסיף זיינען ליכטיק קייט, און אין חיות, און אין אלע גוטע זאכן, ביז אין אן אופן אז די אלע זאכן זאלן שטיין אין אן אופן פון ביכורים אז דאס איז די שענסטע וואס ס'קען זיין אין דער זאך. און נאך מערער, אז די זאך געפינט זיך אין אזא מעמד ומצב, ווי דערציילט אין דער סדרה, אז וואו איז געווען דער ארט פון ביכורים

¶10איז איז געווען דער ארט אז מ'דארף דאס ברענגען צו דעם ארט אין וועלכן ביכורים געהערן, וואס דאס איז דער ארט וואס דאס איז דער בית-המקדש פון דעם אויבערשטן, און דארטן גופא בשעת'ן ברענגען דאנגט מען דעם אויבערשטן און מ'זאגט אז שיפה ממען קדשך מן השמים און דערנאך איז מען אויך ממשיך, אז דער אויבערשטער בענטש שטיגן און דערנאך די גאנצע וועלט, בכל המצטרך, סיי שמים סיי ארץ און סיי וואס בכל צבאיהם, און בענטשט דאס תיכף ומיד, מיט א תוספת בזה, מערער ווי ער האט געבענטשט נעכטן, און נאך מערער ווי ער האט געבענטשט היינט אינדערפרי און נאך מיטער, און פאר תפילת מנחה, און בשעת תפילת מנחה גיט ער צו נאכמערער און נאכמערער, אין די אלע זאכן, און אין דערויף באשטייט די צדקה פון דעם אויבערשטן, וואס דערפאר איז דאך אויך ווי דער מנהג איז, אז בשעת מ'קלייבט זיך צוזאמען אין די טעג און אין דעם טאג, בפרט נאך אז מ'קלייבט זיך צוזאמען מערערע מענטשן צוזאמען און מערערע קינדער צוזאמען און מערערע ענינים צוזאמען, סיי פון גמילות חסדים

¶11און סיי פון דאווענען צו דעם אויבערשטן, און סיי פון לערנען דעם אויבערשטנ'ס אנווייזונגען, ווי דערמאנט פריער, אז די אנווייזונגען זיינען דא צו דער גאנצער וועלט ווערט דאס אויך אן ענין של חזקה. און דאס איז נאכמערער מוסיף חוזק און שטארקייט, אנהויבנדיק אז די צדקה וואס מ'מאכט איצטער יעדערן פון אייף פאר א שליח נאכן פארברענגען, איז אויך פארבונדן אז קודם לזה זאגט מען אויך א פריילעכן ניגון, און א ניגון וואס איז פארבונדן במיוחד מיט גאולה האמיתית והשלימה, און מ'זינגט דאס אלע צוזאמען ווערט דאס אויך ואהבת לרעך כמוך ווארום מ'זינגט דאס, יעדערער זינגט כמוך ווי א צווייטער זינט, און איז זיך משתדל אז אדרבא ער זאל ווייזן דעם צווייטן, ווי אזוי מ'קען זינגען נאך העכער און נאך פריילעכער און נאך געזינטער. וואס דאס איז אויך מ'געפינט זיך דאך אין פריילעכע טעג, ווי דערמאנט פריער, די שבעת ימי המשתה פון נשיא דורנו פון דעם רבי'ן דעם שווער, געפינט מען זיך אויך אין א מעמד ומצב, אז

¶12מ'קען נאכמערער מוסיף זיין אין די אלע השפעות וואס דער נשיא הדור איז ממשיך אין דעם גאנצן דור, און דעם גאנצן דור איז דאך אויך כולל, ווי דערמאנט פריער, אלץ וואס געפינט זיך אין דעם דור, שבעים אומות העולם, און אלע ענינים פון חי, און אלע ענינים פון צומח, און אלע ענינים פון דומם, ביז וואנענט אז ס'ווערט דעמאלט ווי ביכורים, אז די גאנצע וועלט ווערט דער בית-המקדש פון דעם אויבערשטן, און אין דער גאנצער וועלט זינגט מען און מ'לויבט דעם אויבערשטן פאר זיינע חסדים, וואס ער איז בורא עולם ומנהיגו, און וואס נאך מערערער, ער האלט אין איין געבן אלץ מערער און מערער, אין די אלע ברכות פון דעם אויבערשטן צו יעדער זאך אין דער וועלט, וואס דעמאלט זעט מען נאכמערער ווי אזוי ה'ימלך לעולם און דאס ווערט ועד אין א שטענדיקן אופן און אין א שטארקן אופן און אין אן אופן אז מ'זעט דעם אויבערשטנ'ס צדקה פאר יעדער זאך אין דער וועלט און פאר יעדער זאך פאר דער וועלט, וואס די צדקה פון אויבערשטן באשטייט אויך אין דעם, אז יעדער מענטש,

¶13אפילו א קינד, בפרט נאך א אידיש קינד, גיט מען אים די מעגלעכקייט ער זאל געבן א צדקה א צווייטן קינד, נוסף אויף דערויף וואס ס'בלייבט ביי אים א מטבע, גיט ער אויך והוא העיקר פון זיינע געלט, נאך דערויף ווי ס'איז געווארן זיינע געלט, גיט ער דערפון א צדקה פון וועלכע מ'העלפט ארויס עניים, פון וועלכן אומות ס'זאל ניט זיין, דארף דאך זיין די דרכי שלום אין וועלט, דארף מען זיי אויך געבן און פאר זיי, און דורך זיי איינווירקן, אז זיי זאלן אויך געבן, וואס דאס איז דאך אויך דער מנהג פון דער מדינה במיוחד, און ווי דערמאנט מערערע מאל וכמה פעמים, צו יעדער מאל, זאל אויך אזוי זיין אין אן אופן פון ביכורים, אז יעדער איד שטייט אין א מעמד ומצב, זיין געזונט בגשמיות און זיין געזונט ברוחניות, איז דאס אין א מעמד ומצב וביכורים, אין דעם שענסטן אופן און דעם לעבעדיקסטן אופן און דעם פריילעכסטן אופן, און דאס ווערט אזוי אויך נמשך אין דער גאנצער כל הארצות, וויבאלד אז דארטן ווערט נתפשט די אלע ענינים האמורים,

¶14ווערט דאס אזוי נמשך אין אלע פעלקער אין דער גאנצער וועלט. ועוד והוא העיקר, אז יעדערער אין דער וועלט און די גאנצע וועלט באקומט א שנה טובה ומתוקה בגשמיות, און א שנה טובה ומתוקה ברוחניות, און א שנה טובה ומתוקה בעיקר, אז די גאנצע וועלט ווערט אויסגעלייזט פון איר מעמד ומצב, אז ווי גוט ס'איז ס'קען דאך זיין נאך בעסער, און נאך בעסער אין אן אופן של גאולה אמיתית, ווערט די גאנצע וועלט אויסגעלייזט פון דעם איצטיקן מעמד ומצב צו א מעמד ומצב אמיתי ושלם, ווי תיכף ומיד ממש, דערפאר וואס הנה זה בא אט גלייך קומט משיח צדקנו, ובפרט דורך דעם ענין הצדקה, וועלט אויסגעלייזט און אוועקגעשטעלט תיכף ומיד ממש, אין א מצב פון שלימות. און ס'ווערט אויך דער ענין פון פדה בשלום נפשי אז ס'ווערט אויסגעלייזט אליין דער נפש פון יעדערן, און במילא ווערט אויך אויסגעלייזט דער גוף פון יעדערן, ווארום ברבים היו עמדי.

¶15און דאס ווערט דערנאך אויך נמשך אין זיין חלק בעולם, און אין זיין חלק און אין זיין השפעה אין דער גאנצער וועלט, אזוי אויך די השפעה פון ניט-אידן, אין זייערע מדינות, און ווי דערמאנט מערערע מאל. און אזוי ווי מ'גייט דאך אויך געבן, ווי דערמאנט פריער, דרים עד בי ת, זאל זיין אין די אלע ענינים אן ענין של חזקה, וואס חזקה איז דאך אויך דער אפטייטש בפשטות שטארקייט, אז ס'זאל זיין א שטארקע וועלט, ווארום די גאנצע וועלט פירט זיך ווי דער אויבערשטער וויל, באקומט זי די שטארקייט פון דעם מקור אליין, פון דעם אויבערשטן, צוזאמען מיט פריילעכקייט און צוזאמען מיט טוב וחסד אין חסדים המגולים, און אויך חסדים זיינען אמאל ניט געווען מגולים, שטייען זיי אויך בגלוי, און ס'ווערט נמשך דערנאך אין יעדער פרט פון דער גאנצער וועלט, ביז אין דעם פרט וואס דאס איז דער כלל, אז מ'זאגט שירה ועניתה ואמרת לפני הוי'אלקיך תיכף ומיד ממען.

¶16Can we learn a lesson for life, from תורה, especially from the weekly portion? ן, די פרשן פון טו די, וויף וואס ווי נעדער אין טו זדי? איז א טעם אויף א דעבל ברכה, ביאור פאז גוד פוט אינטו דער ווא רל די דעבל ברכה אויף כי טוב'ן טו זדי, און אל קריאטעט ביינגס, דיוז און נאן-דזיוז אלייק, שו עד לערן פון דעם דעבל ברכה אויף טו זדי, די דעבל גודנעס, אז דער זאך איז טעמס צו ספעד קיינדעס און גודנעס צו א דער פיפל, און even small children should be taught, און they should be trained to do good to other people. און ווען א child דאסט סאמטענגען דאס גוט, און דאס איז די סיי ניין פון א juice און פון ריין juice איז געפסט גלייך pleasure to the parents to see how they raise their children, and their children do kindness and goodness to others. דאס איז אויך spread, because when א child דאסט גוט, איז אינפלילן צו איז ברא דערס און איז סיסטערס און איז פרענדס, און דיס קאזת דעם צו דו גוננס גם.

¶17ווען מיר דו גוד, און מיר דו קייננס צו אדער פי פל, סו דיס אימפרואוונס, ראיז ות אפ הייער, און מי עסט איר נשמה און איר בלי און איר סאול'ס אבן בעטער.

¶18און, וכאסט, און אבער אן בליבט, און איינגעהו'ס באלי ף בליבט, דאס דער וואס איז די ווארל, און דער איז די בלי, און דער איז די סול, אז דער איז די ספירט און דער די דער מא�טעריאל, די מא�טעריאליסטיק תינגס. און אן אן ווארטן אין דער ווארט האס א פורפס און ער האס א גאל, און סערטענלער אן ווארטן איז די גאל to make די ווארט בעטער דןי וואס בפו ר, און אן פערסן האס די ראלה און די רעספאנסיביליט to make everything that ער האז, און everything that ער אונס און קומט אין קאנטעק ווי בעטער דןי וואס בפו ר, מאר באטי אס וועל איז אין סיפירט. און ווען אי ער פערסן אין דער ווארט,אשי דא ברער דעו און אברע ניין דזריי דאז היז געב אין דער ווארט, און דער ווארט�טרער איז אין דער ווארט ווי עס זען פארבינדט אין דעם לאויל, ווען אל46 דער עבולט נאר ברמתלייך דומותונגען.

¶19און ווער אין ארץ-ישראל, און וויל פיין אז ער איז א גוט-לענד, און א סוועט-לענד, און אפעשעלי ווען דער third בית המקדש איז בילט, פולי בילט אין ארץ-ישראל, אין ירושלים, אין דער האלי סיטי, און דער טעמפל מענטן, און ווען מ'קומען צו דער קדש הקדשים און צו דער הלי'ת האלי'ס, און יו נאו, אין דער הלי'ת האלי'ס, דער איז א ספעשעל פלעיס, דער איז דער אבן השתי' וואס איז קולל דער פאנדעשאן סטאן אויף דער ווארט די הו אלט, די הו אלט, אל of קרעשיאנס, סטא� פון דער ספעשל סטון וואס איז אין דעם קדש הקדשים, אין דעם בית המקדש. און אלי די ניו שא ניטשענ'ס בי וו אלד, און אלי סע�ענדי ניו שא ניטשענ'ס אויף דער ווארט, און אלי פעופל, אלי ווי רעשיב זייער ניידס אין דעם ווארט ווי ט קרייטן און ווי ט סטייער פון דער סטון.

¶20ל. Why איז דער סטון די פאנ דעשון פון דער ווארט? 70 nations of the world, and all of the people all of the world receive their needs in this world, וואס ה'קרע יט און וואס שטייערט פון דאך סטאן. ווי איז דאך סטאן דא פאנדעשיאן פון דער סטאן. צו שוין די סטרענדס וואס דא סטרענדס געבס אין דער ווארט, און דאס עלאו זיין וואס איז קרע יטער עפטערווארס צו בי גו און סטראנג, און צו גו פון סטרענדס טו סטרענדס. חזיל טיט דאס צו דער ארץ ישראל וויל ספרעד ארץ אויף די אדער לענדס, because אין ארץ ישראל ווי ברענגט sacrifice אין בית-המקדש, און דער בית-המקדש וואס א house of prayer for all nations of the world, און פאר כל creatures of the world, און every being אין דער ווארט, צו דער בית-המקדש, צו דער בית-המקדש, קוד ביינפוזט ווי הלינעס, אז דאס אבן השתי'וויף וואס די בית-המקדש וואס די בית-המקדש, און גאיבט די סטרענד וועלט. און אין די פרשן אויף כתבו ווי ווי עס ורעדן בא פיקורים, די ביקורים און די פוירסט פריט וואס איז בראש to דער בית-המקדש רעפעזענט ער אלע פרויטס ווי ארץ ישראל. אי ברי פערסן וואו פרייזעסט גאר ברענגסט די פארם א פיקורים, די פארם פירסט פרוט, בקעוו עיר רעפעזענט אסל אדער קענא to�יש צי ברכת החגרת החגרת החגרת החגרת החגרת החגרת החגרת החגרת מי.

¶21ענפליקס אין דער ווא לט, ווען פייס וויל ריין אבער דער ווא לט, ווען עס וועלן ער זיין וויל מלאו ורר, ער זיין דאך מלאו ארויסער טראגטער ענענען אין דער ווא לט, און דען אז לי גד וויל ריין און וויל בי דער קינג of דער ווא רלט אטערנלי, אויף רעכתן, אויף רעכתן, אויף ר דער מינע שאל, אויף דער מינעראל, די וועגעטאבעל, די אנעמאלס, און אויף רעכתן, און אן אויף אומענקיינד. ווען ווען מ'ברענגט מקורים צו דער בית המקדש? מ'ברענגט מקורים צו דער הלי פלעיס אין דער ווארט וואס איז גאד'ס ה וואס! גאד גיבס, און דאס רעפעזענט די ווי גאד גיבס אל איז ניטס, to everything אין דער ווארט, און certainly ה'ו אלט עס גיב אל ווי די ניטס צו ערי אינדיוויזעל, עס וועל איז צו ערי אינסטיטושן און ערי ארגניזיישן, אויף די מויסלות אויף תורה, די מויסלות אויף פרייער, אין די אותיות דער אויבער די אותיות שבט ה'תשמועה, צדקה און די אותיותיות שבט ה'תשמועה קטן דער דין וואס טייטש,

¶22איבן to the nations of the world, the truths of the seven מצוות of בני נח, די סעבן לעוות וויש פרטיינגט to all human-קיינד. און פון דעם טאמען פון דעם סעבן טינגטן און די ובעבל, אל אויף די סעבן טינגטן האבן צו אינקרייסן און האבן צו ברענגען מער גוטע ניט אין דער ווארל. וכנא ווען דקלער אזanma בטלויב אין גאדikat ווען ווי דקראר אזוי בליו ווי בא ליאור פסחן אין גאד, זיצט מיט איר דאס ווי איז דאך וואי גאר מיט אירוברענען, זאל זיין, זיין, זיין, דארף זיין, ווי בא ליאורעסטער אזוי און גאר נוסחן זיי צווייטן. job, and we have to do it in a good way, just like we bring to מקורים to דער בית-המקדש, וואס איז רעפרעזענטעטיו ווי אבעריקען אלץ,

¶23at all times, until it ברענגס us to די קאנפליט רעדעמשון.

¶24די good feeling, and this will bring דורנויין פון more love, און more good feeling אין everything that ווי דו.

¶25און מ'וילע וויל singן די סאנגס די סאנגס או רעדעמאת ן תאגדער, בפאר דער רבי וויל גיב די קאהנס. דער רבי וואס רעמינדער, אז תודה רבה. וואס הייסטארי אז דער רבי'אל אויבער זיין רעדן אין דער רבי'ן דעם רצונדיק, רבי'ס מעריעץ, און די שבע ברכות טיטשעות דאס, אז ווי אלוייז קען ענקרייס אין בלעסינג, ס'וועט ברענגען אז ווי איז אין דער פעריד און איז דאך דאס, אז ווי קען אוויס ענקרייס בלעסינג, און וויל פענק ה'פאר ה'קענדניס, און ה'ויל דען ענקרייסט דאס גוטנס וועל א ווער דער וו רלט, until דער טעם אז ער וויל ריין פון רבי'ן א ווי אזוי וויל סי יט. Childרן should always be given the opportunity to give charity and to do good things to others, that's the ריון דרבי גיבט א ס די coins. סו ווי גיין ווי ן coin פאר צדקה, און ווי קייפ ואן coin פאר ואורסלף, און אין די ווי, ווי קען אנקורעדז ראס אז, אז זיי שוין עס זאל גירט צו דער זאל, און זיי שוין עס זאל גירט צו דאס וואפו. און you know, when you give צדקה to א פאר פארסן, you דא ניט קיין דיסטינגשיין, ס'איז נא מיק א דיפערענץ ווי דער פארן איז א דזשוהר און אן און דזשוהר, but any פארן ואיז פאר, you're supposed to give to such people who are פאר און those ונ יד,

¶26and you're supposed to encourage other people, אז זיי שוין אלס וגעבן צדקה, זיי שוין אלס וגעבן charity, just like the מקורבן, the first fruits, and then they'll bring that the whole world will have א גוט ון א סויט יער, ס וואס דער ווארל וויל בי רעדימט ווי אין א בעטער סטעיט, און ווען? ווי קען זיי, היר קומט משיח, משיח איז קומען נאו, תרוי דער צדקה ווי שוי ער דוינג, די וועלט וויל סטענט און וויל בי רעדי פון משיח אין בריא און אין סאול. ווערבאסטער י'ויל גיב אוסט איץ דריי קוינס, פארקעסט זיך חזקה, און חזקה מיינען סאמטען וואס איז סערטן און דעפעניט, און חזקה אלסען מיינט סאמעפען ווי שו רי סטרארג, סו די ס'וויל גען א סקסטרענץ צו בי עבל to דו די סקודנס, צו בי עבל to געבן די צדקה to others און טיטש others, און צו בי עבל to ברענג גאדס בלעסינגס אינטו דער ווארט, און צו בי עבל to ברענגן די בלעסינגען רעדעמטשן פון דער הול וועלט, ווי גייען און ווי רעוויילט קיינדנעס אין בארי און סול, צו רעשיב משיח,

¶27ורי ספירילי, טרולי נאו!