Text

¶1איז דאך אויך דער מנהג אויף פארבינדן אונזער צוזאמענקומען זיך מיט דעם ענין וואס הוא חיינו ואורך ימינו וואס ס'איז אונזער לעבן, וואס דאס איז דאך די תורה, ווי מ'זאגט דאס מערערע מאל אין די תפילות, און ווי אויך פארשטאנדיק דערפון וואס תורה ווערט אנגערופן תורת חיים און ווי מ'זאגט היא חיינו ואורך ימינו ו.", וואס דאס איז אויך די תורה פון דעם לשון אנווייזונג, איז דאס אויך תורה איז דאך פונקט אזוי ווי ס'איז דאך דא דער זמן-צייט בכלל, און דערנאך איז דא א ספעשעל מעסעדזש אויף משנה זידה, ספעציעל פאר צבאות השם, פאר קינדער, וואס יעדערער פון זיי געהערט דאך צו דעם אויבערשטנ'ס ארמיי, סיי אינגעלעך און סיי מיידעלעך, און דער אויבערשטער איז זייערער קאמאנדיר אין שיף. בפרט נאך, אז בשעת זיי זיינען געווען אין קעמפ, צי אין קעמפ עטלעכע שעה יעדער טאג אדער נאכמערער אין קעמפ א פאר וואכן אדער עטלעכע וואכן, איז זייענדיק אין קעמפ האט איר אויך ניט פארגעסן און געדענקט, אז ס'איז דא א בית

¶2כנסת ובית המדרש, און אז ס'איז דא א חדר און א תלמוד-תורה און ישיבה וואו אי'האט געלערנט די וואכן פאר דעם, און וועט לערנען צוריק, קומענדיק צוריק פון קעמפ, אדער אויך די שעות אין טאג וואס ס'איז געווען אין א די-קעמפ וועט ער דעמאלט זיין ניט אין קעמפ, נאר אויך זיין אין נייער תלמוד-תורה אדער אין נייער חדר וואו מ'לערנט תורה און מ'איז מקיים מצוות, וואס דאס באלייכט אויך דעם גאנצן טאג, מיט תורה אין אלגעמיין. און ווי דערמאנט פריער, אז תורה טיילט זיך דאך צוזאמען דערמיט וואס די גאנצע תורה היא חיינו, איז דאך פונקט אזוי ווי דער לעבן אין גוף איז דאך פאנאנדערגעטיילט, ס'איז דא דער לעבן ווי דאס איז אין הארצן, און דער לעבן ווי דאס איז אין קאפ, און דער לעבן ווי דאס איז אין פוס, און אין דער פיאטע פון דער פוס, וואס די אלע זיינען דאך טיילן פון א לעבעדיקן גוף ונשמה, פונדעסטקען איז דאך דא אויך חילוקים, ס'איז דאך ניט גלייך דער לעבן אין די אלע אברים, ווי דערמאנט פריער, און אזוי אויך איז ניט

¶3גלייך די מיינונג פון פסוקים אין תורה און פון פרשיות אין תורה, יעדער פרשה, אין צוגאב דערצו וואס דאס איז א חלק פון גאנץ תורה, האט דאס אויך א ספעציעלן מעסעדזש, א משן נב זי דין, וואס דאס איז פארבונדן מיט דער פרשה, מיט דער סדרה פון דער וואך. וואס אזוי איז אויך מ'געפינט זיך איצטער אין פרשה ראה, און אין ראה גופא גלייך נאכן אנהויבס, ווארום היינט איז דאך דער מאנטג גלייך וואס קומט נאך יום ראשון פון פרשה ראה, וואס די גאנצע פרשה, אויך דער חלק שני שבה, ביז דעם סוף פון דער סעזרא, געהערן זיי צו פרשה ראה, נאמען, וואס דאס אונטערשטרייכט, אז די אלע טיילן פון דער פרשה זיינען דורכגענומען דערמיט וואס יעדער איד, און בפרט נאך אידישע קינדער, וואס זיי טוען יעדער זאך מיט ערנסטקייט און מיט אמת'דיקייט, זעען זיי אין יעדער זאך, ווי עס זאגט אין די ברכות, אפילו ווען מ'טרינגט וואסער, זאגט מען אויך

¶4שהכל מי'בדברו און על דרך זה אויך אין יעדער ברכה וואס מ'מאכט, איידער מ'טרינגט א זאך אדער מ'עסט א זאך, זאגט מען אויך די התחלה, דער אנהויבס דערפון איז, אז מ'בענטשט דעם אויבערשטן ברוך אתה ה און ערשט דערנאך מאכט מען דעם חילוק צי דאס רעדט זיך וועגן שהכל מי'בדברו ביי טרינקען וואסער, אדער ווי דאס רעדט זיך וועגן המוציא לחם מן הארץ ביים עסן ברויט, וואס דאס איז אויך זאגט מען המוציא לחם מן הארץ אז דער אויבערשטער באשאפט דעם לחם מן הארץ, נוסף אויף דעם אנהויבס וואס מ'זאגט אויך דעם זעלבן אנהויבס פון ברוך אתה הוי אזוי איז אויך בנוגע צו פלק אין דער סדרה, און אונטערשטראכט מען אויך ובפרט בא קינדער דארף מען זיך ניט איבער'חזר'ן עטלעכע מאל, ובפרט נאך אז דאס איז א ווארט וואס איז ניט א ווארט אין אראמיש, וואס דערביי דארף מען שוין האלטן בא לערנען גמרא אדער משנה אדער ברייתא ומשנה, נאר ס'איז גענוג אז מ'קען ווערטער אין לשון-קודש, וואס דאס איז דאך די הייליקע שפראך פון דעם הייליקן פאלק,

¶5זיינען קדוש ישראל, ווי דערמאנט מערערע מאל, זאגט מען אויך, אז דער ווארט איז ראה אז יעדער קינד זעט די אלע זאכן וועגן וועלכע תורה דערציילט אים, איז ניט נאר אז ער האט אין דערויף אמונה, נאר דאס איז בו נקט ביי אים ווי א זאך וואס ער זעט דאס מיט די אייגענע אויגן, ווי אזוי דאס טוט און ווי אזוי דאס ארבעט און ווי אזוי דאס איז געשמאק, אזוי איז אויך אין דער צווייטער אפטייל, און נאך שני פון פרשה ראה'רעדט זיך דאך אויך וועגן ארץ-ישראל, און ווי אזוי אידן געפינען זיך אין ארץ-ישראל, וואס דערפאר ווערט דאך דאס אויך אנגערופן ארץ-ישראל דאס איז דער אידישער לאנד,

¶6צוזאמען האבן דאך די אמונה שלימה, און אמונה אמיתית די שטארקע אמונה, אז אט אט ממש האט מען די גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו, וואס אט דעמאלט וועלן דאך יעדערער פון אייך און יעדערער פון אונז און מיר אלע צוזאמען וועט זיין אין אן אופן פון ראה יעדערער פון אונז וועט זען, ווי אזוי מ'געפינט זיך ביי הקדושה, און דארטן ירושלים עיר הקודש ובהר הקודש, און מ'זעט דעם בית-המקדש מיט אלע זיינע חלקים, אין אן אופן פון ראה, און מ'איז אויך דארטן ווי דער בית-המקדש וועט זיין געבויט, וואס דעמאלט וועט מען דאך ווי דערציילט נאך שני דעם ענין ווי אזוי מ'ברענגט קרבנות, און ווי אזוי מ'ברענגט זיי דוקא אין דעם הייליקן ארט, וואס דאס איז דער בית-המקדש. און כמצות רצונך, אז בקרוב ממש וועט יעדערער פון אונז נעמען איינטייל אין ברענגען מיט זיין שכן כהנים בעבודתם ולוים בדוכנם וישראל במעמדם, אז יעדערער פון די אידן האט געהאט א פארשטייער אין דעם בית-המקדש בשעת מ'האט מקריב געווען

¶7יעדער טאג דעם קרבן תמיד, סיי אינדערפרי און סיי פארנאכט, וואס דאס שליסט זיך איין דעם גאנצן טאג. וואס אזוי איז אויך די אפלערנג פון דער סדרה פון דער לחיות, ווי אזוי בא יעדער אידן, סיי אינדערפרי און סיי ביינאכט, סיי ווען ביי אים איז ליכטיק און סיי ווען ביי אים איז ניט ליכטיק, דערפאר וואס ער שלאפט, א געזונטן שלאף, אז בשעת'ן שלאפט ער דאך מיט פארמאכטע אויגן, א געזונטן שלאף, איז דאך דעמאלט זעט ער ניט דעם אור השמש, ובפרט אויב ס'איז נאך ביינאכט, איז אט דעמאלט האט ער אויך, ווי דערמאנט אין דער חלק פון דער סדרה וואס איז פארבונדן מיט יום השני,

¶8לערנט אין חדר אדער אין ישיבה קטנה אדער ישיבה סתף זעט ער דאס אין אן אופן פון ראה און אין דערויף גופא זעט ער ווי אזוי פון יעדער זאך דארף ער צוגרייטן דאס אז ער זאל מקריב זיין דערפון א קרבן, ווארום תוקף ומיד ממש איז אחכו לו בכל יום שיבוא אז תוקף ומיד קומט ער בית המקדש צוזאמען מיט משיח צדקנו, וואס דארטן וועט יעדער איד נעמען איינטייל אין דעם קרבן תמיד, בשעת משיח צדקנו קומט אינדערפרי, שוין אין דעם קרבן של תמיד של שחר, איצטער האלט מען זיך שוין נאך תפילת מנחה די זייט פון תמיד של בין הארביים, פון ערבית, האט מען אויך א טייל אין דעם תמיד של בין הארביים פון דעם בית-המקדש, וואס לויט אונזער אמונה און יעדערע'ס אמונה וועט ער געבויט ווערן תיכף ומיד ממש, אחכה לו בכל יום שיבוא, קומט משיח צדקנו גלייך, ובפרט אז יעדערער פון אייך און יעדערער פון אונז וועט צוגעבן נאך מערער אין לערנען תורה און מקיים-זיין מצוות, וועט דאס גלייך צוהיילן דעם בנין בית המקדש,

¶9און מ'וועט גלייך זען דעם בית-המקדש, און אויך גלייך זען ווי אזוי מ'איז דארטן מקריב די קרבנות, און ווי דערמאנט מערערע מאל, אז דער אחכו לו בכל יום שיבוא איז דער איינפאכער אפטייטש אין דעם, אז מ'גלויבט און מ'ווארט און מ'ביינקט אז תיכף ומיד ממש, ניט ווארטן אפילו בזמן תפילת ערבית, גלייך נאר דער תפילה וואס מ'האט שוין מתפלל געווען, וועט מען גלייך האבן די גאולה האמיתית והשלימה צוזאמען מיטן בית המקדש, און מ'וועט קענען נאך אריינכאפן און מקריב זיין דעם קרבן תמיד של בין הארבעים, על פי הלכה האט מען נאך צייט ביז שקיעת החמה, ועוד והוא העיקר, אז ס'זאל שוין קומען די גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צבחנו, און יעדערער פון אייך, דורך דערויף וואס ער גיט דעם אויבערשטן א מתנה זיינע, און אן ארציקע מתנה, בכל לבבך ובכל נפשך זיין ליבשאף צו דעם אויבערשטן, ואהבת את הוי'אלקיך בכל לבבך ובכל נפשך ובכל מהודך.

¶10און דאס טריגט זיך אויך אויס בכל מאודך, דורך זיין גאנצן אייגענטום, אז ער גיט פון די געלט וואס ער האט גיט ער צדקה, וואס דאס איז בדוגמא ווי א קרבן, וואס דאס האט דאך א איד גענומען פון זיין נשעה און פון זיינע נכסים און אפגעברעדן א קרבן פון דעם אויבערשטן אין בית-המקדש, על דרך זה איז אויך די דוגמא בזה ענינלעך דערצו איז בשעת א איד נעמט געלט, על דרך ווי איר וועט טאן, בשעת מ'וועט דערן פארענדיקן, מ'וועט געבן צדקה יעדערן פון איין, וועט איר א טייל דערפון אויך אפגעבן אויף צדקה פאר דעם אויבערשטן'ס אן ענין וואס דאס איז הייליקע ענינים איז דאס אויך בדוגמא פון קרבנות.

¶11וואס דאס איז דאך אויך די כוונה אחכו לו בכל יום שיבוא, ניט נאר רעדן וועגן דעם און ניט נאר לערנען וועגן דעם, און ניט נאר מפרש זיין בזה און זיך מפלפל זיין בזה, און חזר'ן אין דערויף נאר אויך האבן דער בית-המקדש בפשטות, די גאולה האמיתית והשלימה בפשטות, און די קרבנות בפשטות, און יעדערער פון אונג, צוזאמען מיט נשיא דורנו פון דעם רבי'ן דעם שווער בראשנו, וועלן זיין בארץ ישראל ובירושלים עיר הקודש ובבית המקדש, ושם נעשה לפניך תמידים כסדרם ומוספים כהלכתם. וואס דאס איז אויך די שייכות און דער פארבונד מיט דער סדרה פון דער וואך, עצמה פון שני בשלישי, וואס דארטן רעדט זיך אויך דער חילוק פון צווישן סתם בשר און בשר וואס א איד עסט, איז ווערט דאך דאס הייליקער בשר, בדוגמא פון די קרבנות, איז די קרבנות האט מען געדארפט דוקא האבן אין בית-המקדש, און פונקט אזוי ווי דער קרבן וועט דאך זיין בקרוב ממש בפשטות, אזוי וועט זיין בקרוב ממש

¶12דער בית-המקדש בפשטות, און יעדערער פון אונז וועט זוכה-זיין, בתוך כלל ישראל, ובפרט די וואס האבן אייך ערצויגן, אין דעם וועג צו זיין אידישע קינדער, און פירן זיך אין א לעבעדיקן אופן, מיט תורת חיים און מיט מצוותי אויף וועלכן מ'זאגט וחי בהם אין טאג-טעגלעכן לעבן, אז יעדער טייל פון טאג בייך אויסגעפילט מיט מקיים-זיין מצוות און מיט מתפלל-זיין תפילות, ובפרט מיט די מצות הצדקה, וואס זמנה כל היום כולה, איז דאך דא תפילות זיינען פארבונדן מיט א טייל פון טאג, על דרך ווי תפילת מנחה וואס מ'האט ערשט געדאוונט, פארבונדן מיט נאכמיטאג, משא יכ תפילת ערבו איז פארבונדן מיט די אן אכטיקע תפילה, און תפילת שחרית, פארבונדן מיט די פריערדיקע תפילה, משא'כ די מצוה פון צדקה, איז ווען א איד האט א געלעגנהייט און האט נאר די מעגלעכקייט האט ער א מצוה פון שקולה כנגד כל המצוות, וואס דאס איז די מצוה הצדקה, און וואס האט אויך א ספעציעלע סגולה וואס זי איז מקרבת את הגאולה,

¶13און מ'איז א רגשת את הגאולה, אז פונקט אזוי ווי בכלו כל הקיצין און ס'איז שוין געקומען די העכסטע צייט און די נויטיקסטע סטייט אז ס'זאל קומען די רגע פון דער גאולה, איז בשעת איר וועט נאך געבן, ווי דערמאנט פריער, נאך א פרוטה, נאך א מטבעה, א צדקה וועט דאס נאכמערער צוהיילן דער בנין בית המקדש, שיבנה בית המקדש במהרה בימינו, און ס'וועט זיין דער ושן חלקנו בתורתך אזוי ווי ער האט אויסגענוצט סייער חלק אין תורה, דורך לערנען תורה און מקיים-זיין די מצוות וועגן וועלכע איר האט געלערנט, אזוי וועט אויך זיין נאך פאר דערויף שיבנה בית המקדש, וואס ס'וועט זיין במהרה בימינו ממש, בפשטות, תיכף ומיד ממש, א רגע נאך דעם און נאך דעם צוזאמענזיין צוזאמען, און נאך איידער מ'וועט פארענדיקן. ובפרט נאך אז מ'וועט זיך אויך מאכן שלוחים, און שלוחות די מיידעלעך, און אויך די עלטערן וואס געפינען זיך דא און זיי זיינען מחנפים ומחנכות שלוחות אויף געבן אויף צדקה, איז צדקה מקרבת את הגאולה קומט די גאולה תיכף ומיד ממש,

¶14הפסק ממש גייט מען גלייך פון היינטיקן טאג, וואס דאס איז בפרשה ראה, ווי דערמאנט פריער, אז מ'זעט גלייך די גאולה בפשטות, מ'זעט גלייך ווי אין דעם חלק פון שני בשלישי אין פרשה ראה, וואס דאס איז דער חלק פון היינטיקן טאג, זעט מען אויך דעם בית המקדש און די קרבנות וואס מ'איז מקריב אין בית המקדש, פון שני בי שלישי איז דאך אויך א חלק פון פרשה ראה. ועוד והוא העיקר, אז זי וועט נאכמער באשליסן און נאך מחליט זיין און נאכמער מקיים זיין בפועל א התמדה ושקידה אין לערנען תורה און מקיים-זיין מצוות, וואס דער אויבערשטער זעט דאך אלץ וואס ס'טוט זיך בא יעדער מענטשן, און בא אידן בפרט, און די הערצער פון אידישע קינדער במיוחד, וואס דאס איז דאך א ריינע הארץ און א הייליקע הארץ און ריינע בתכלית ובשלימות איז דערנאך היילט ער נאכמערער צו די גאולה האמיתית והשלימה, ביז וואנענט, ווי דערמאנט שריער, ווערט דער ענין פון ראה, אז מ'זעט ווי אזוי בנערינו ובזקנינו בבנינו ובבנותינו

¶15געפינען זיך אלע אין ארצנו הקדוש, און אין ירושלים עיר הקודש, און דארטן גופא שטייט מען אין הר הבית, און מריעו מזעט דעם בית-המקדש, ותיכף ומיד ממש.

¶16די children of God's army, ווי ערבן אזוי אזוי אויף זעדר ין ריל און שענערע מיש ינס, ווי אזוי ווי ער איז דא ספעשעל מישן ווי ער איז גיבן טו ו יס יט י. גאר איז דער דער מיינטרער בזכו.' ה מנער וקל טו יס ער זיך.' און ווען ווי גאר טווי אויף זיך רמנער וואס זיך גאר טווי אויף דער סליבעי קעמפ ווי ספעסטו. גלטו, באויף ווערן סליט-אויי-קעמפ, באויף וועט די סקול ווען ווען צו בפור דער summer, אויף ווערן גלט ווערט דער קעמפ, ווען דער איז טעמס דורך דער דער איז וויקלן ווי מיי גאן אין א סנא גגא און א מישן אויף די די. Just like the life that we have, you know, a person who's alive, there's א דיפרנס�יטן אין the life וואס אין די מיינד, און אין איר הארט, און אין איר פוט, און אין דעם טועל פון אופן, nevertheless, ס'איז toו כל אי ניי רי ף.

¶17So to די תורה itself, even though it'ס ווארט אור, nevertheless, די רען דיפערן פארטס און דיפערן תינגס וואס we'האב to ווי at דיפערן ט ימים. in די פרשן וועלן, ווי גערעדן די פרשן אויף רעה? דער ווי רעה מיינט ווי ס'א י. די הו אל פרשן טע לסט דאס to'סי'סאנפינג. די רעה פרשט פארטס רעה, די פרסט פארט, די סעקנד פארט, די סער טארט פארט, און אין אי טשע פארטס דיפערן תינגע איז די סקוסט, But the message of the whole portion of the Torah, which we read this week, is the portion of רעה. און רעה איז ער to עברי טש יילד, especially to children וואס איז סייער. און ווי נאך, אז בפאר ווי איט און דרינק סאמפען, ווי האט טענק גאד. און די רען דיפער טייפס א ברכות. ווען ווי דרינק וואטער, ווי האט טענקען א ברכה, ווארט? שהכל. ווען ווי איט, ברעד, ווי זיי די ברכה המוציא, און סו אן. בא. But nevertheless, די בגינונג די ברכות שטארן אויף די סיין ווי. ווי start אויף ביי טענקען, ברוך אתה ה', פירסט, ווי בלעסט גאר, און דען ווי גו אן און ווי זיי די דיפרענט ברכות, וו עדער ס'איז ווארטער אויף ברעדט און וו אטעווער עס איז, און אי רעי טשילט זעסט די ברכות בי פאר ווי דא זערי טינג, און סו טו, ווי נאר אז דער ווארט ווי רעי איז אין היבר וואס ס'איז א לענגוויבט ער וואלט ורן אנדערסטענד, און ער מיינט וס

¶18תירה אין דעם ארץ איז דאך דא ניטא. און נאר ווי אויך. איז דא. און אבער דא. ווי. דערנאך ווי. פארשטאנדיק. און אבער דא. דערנאך ווי. פארשטאנדיק. און דא. דאס תורה טעלט אוס?! תורה איז טעלען אוס, אז די פינג וואס תורה טעט איז דערבאר איז נאך אנלי סאמעפען אזוי ווי קען בליבן, ווי סאמעפען סאמני ווי סאמפען אזוי ס'איז א סאמפען בליבן און ווי זאל זיין, איז גוין תוקם, ווען ווען לעסטן זיך שבשלום. משיח איז גוין נוצן כאן. מיט משיח צעכ ניו קאנ,

¶19די לבים singן די ספעשעל סונגס, די ישראל עולם ספענד אין ספעשיל פאזישנס אין אורער טו בי פייט, because all the Jewish people were פרעזענטעד אין דער בית-המקדש ווען די סקרפייס איז געבראט. און ווי נאר דאס זיינען טו ספעשעל סקרפייסעס ווען אל די דיבות האבן טו בי פרעזענט. זי איז ווי די קאמיונעל sacrifices�ע אויף די תלמיד וואס ער האט געבראט אין דער מורינג און אין דער הפטער נון, און דערפאר אי רבי בי'ער, דעי און נייט, לידע אויף דארק, און איבער אויף סמב אריבער איז סליפ ין, אויף זייז א קלו ז, און און אי ן קלו ז, און איינגסט, און דא דארקער א צייט, ער דאזנט זי, נעמדלאז, ער סליפ ין העלפי סליפ, און ער איז אינקלוטעד אין די סאקריפייסעס וואס זיינען בראט אידער ביידע און ביינייט.

¶20און because we learn about these sacrifices, און because we learn about דער בית-המקדש און ווי איז גויין to see די ווי דער בית-המקדש איז בילט, ווי האט to learn, אז everything that we do during our day, we have to prepare to make it as if it'ס גויין to be something ווי ווי גיב to גאד, צו און דער בית-המקדש איז גויין to בי בילט, און ווען ען ווען ווען גויינט? דער קרבן תמיד איז אבער דעם קם זאגט מען במשיח קמא, און משיח קמז אין דעם מו ענינג, ווען דער פר טראקיפ י�ו וער פארבינצ! דער בית-המ וקדש איז גוייט די תמיד-סקרפיי פייסז פורים אויף דעם רונג, אויף משיח קמז נאר, און ווי אויך גוי טבא קרבן ארץ-ישראל איז תנא פרס, ווען דעם מושיח, און דעם בית המקדש איז בילט רייט-א ווי, דען ווא� דער בית-המקדש וועל ביבורים וועלט רייט-אווי, אז משיח וויל קם, but how do we make this happen sooner? How do we make this really happen? When we study תרב, when we do מצוות, this will speed the coming of משיח, so then we'ויל וועלט toסי דער בית-המקדש, then we'ויל וועלט toסי די קרבנות. And every day we have to believe and we have to have faith, נאך just to וועג פון משיח, בחל יר מחכה לי מיט, נאך just to וועג פון משיח, נאך just to hope that maybe somehow משיח איז גארן to קם,

¶21בא, but to do everything that's in our power to bring the מדמשה קלוסער צו רום משיח, ס'וועט ספיל דאס אפטע נוני מ'שוועט בי עבל to ברענגע א קרבן תמר אין דער בית-המקדש, און we have to pray און try to do things, אז אז ער קען קומט ריט-אווי. ווי האט to do א ור jobs. We have to give our gift to גד. וואס איז די גיף וואס every Jewish child can give to גד? Because the Jewish child's heart is pure. ואהבת את ה'אלקיך בכל לבב וכל נפשך When you love God, גד, with your whole heart, with your whole soul, with everything that you have, with everything that you have in your possession, this is the best gift which every child can give to גד. Now, when we conclude the program this afternoon,

¶22ון, באר, but its'ס אמתינג that we'have in reality. And then, ביי דו ון יז יז ינג, וויל ברענגען משיח מוש סונר. And all of the... And then וויל ביי לעדטו משיח ווי דער פרעוועס רבי, לידן די ווי, ון ווי וויל גל צו דער הוי'לערן און צו דער בית-המקדש, ון ווען ווי ווי ביי וועלטו ברענגען די סעקריפסעס. דאס איז וואס ווי לערנען איבעט אין די סעקן און די סער דער פארשן, דער פארשן אויף רעה, התוועדות יו".

¶23charity to give צדקה. און דאס וויל ברענגע די גאולה קולתא, דאס וויל מאכן משיח קמל אט סונר, און ווען וויל בי עבל טו סי, אז טרולי דער בית-המקדש ווי ובילט, און ווען גוד וויל געבן די פארט ותאנכו גינו בצורתך, ער וויל געבן דאס אור פארט אויף די תורה, ווי ווי ספיריל-לי, נאו, איבן ווי פאר ווי קאנקלו דאס פראגרעם איז אפטער נוין, און ווי דו וואס ווי עף טו דו, ווע גוד קען ברענגען משיח,

¶24and then, that deducts which we give ווי גי ווי ל בי י כרבן. דאס מהי דו, די מער דילעזשענט יו אר אין יאר סט ודיס, דאס מהי ווי דו אין אבזרבן'ס ובצוות, די פיור-הארט פון די טשולדרן, ווי ווי וויל פולפיל די מצוות, און וויל לערנען תורה, ווי ס ווי ברענגען דורה זיי ווי ברענגען דורך די בדעמתטאן, to the בית המקדש truly and really now.