Text

¶1דער כסלו תשמ"ט.

¶2ס'איז דאך תפילת ערבית, וואס אין ענין התפילות קומט דאך דאס אלס די דריטע תפילה, ביז וואנענט אז מ'זאגט, אז זי איז גאר פריער געווען רשות, און ערשט דערנאך געווארן האידנא קבוהא חובא,

¶3ולפרט נאך אויך ווי מ'פארבינדט דאס מיט די אבות, איז דאך דאס כנגד א יעקב אבינו, וואס ער איז דאך דער שלישי לאבות, איז דאך פארשטאנדיק די שייכות מיוחדה וואס דאס האט צו חמשה עשר פון כסלו, וואס דאס האט צו דעם טאג שלפני זה,

¶4ולי תפילות פון טאג שלפני זה, ובנדון דידן פון חמשה עשר בכסלו, אף על פי וואס בזה קומט דאך אויס, אז ס'האט צוויי תפילת ערבית, סיי די וואס איז געווען נעכטן ביינאכט, וואס זי איז דאך אויך א הכנה צו תפילות שחרית ומנחה שלאחרי זה,

¶5וכידוע, אז תפילת ערבית האט דאך אין זיך די ביידע ענינים, אז זי איז א הכנה צו שחרית ומנחה שלאחרי זה, און אויך אז זי קומט לאחרי העבודה פון שחרית ומנחה,

¶6קומט מען א זאך וואס 'מצד עצמו' איז דאס אזוי הויך אז דאס איז א ענין של רשות, כמבואר דער ענין אין ”תורה אור” ובכמה מקומות, נאר האידנא קבוהא חובה אז דוקא מצד דערויף וואס 'אכשור דרא' בתמוהי' האט מען אויך געגעבן אט די דרגא,

¶7אז זי זאל זיין בהישג יד פון כל אחד ואחת פון דעם ”אכשר דרי בתמוה”, און זי טוט-אויף די אלע ענינים ווי ס'איז געווען בימים ההם, איידער קבוע חובה, אף על פי וואס לכאורה דארף דאך דאס האבן א ביאור ווי קען מען דאס דערגרייכן, געפינט מען דאך דאס, ובמיוחד, בקשר מיט 'פנימיות התורה',

¶8אז דוקא בזמן הזה, איז בזמן המשנה, אפילו הגמרא, איז דאך געווען דער מעשה מרכבה 'ופנימיות התורה' א לימוד פאר יחידי סגולה, ערשט דערנאך איז געקומען זמן האריז"ל, ז ”מצוה לגלות זאת החכמה”, ביז וואנענט אז ס'איז געקומען בימינו אלו,

¶9אז דאס ווערט גאר א חובה, און פון חובה עצמה א חובה פון ”יפוצו מעינותיך חוצה” הפצת המעיינות דוקא בחוצה.

¶10וואס מ'געפינט דאס ניט עד"ז די הדגשה, אז ס'זאל זיין בכל שאר חלקי התורה, אע"פ וואס ס'איז דאך פארשטאנדיק אז לימוד פשוטו של מקרא מוז דאך זיין בכל מקום,

¶11ס'איז דאך אבער דא ווי דער לימוד פשוטו של מקרא איז מערניט אלס איינע פון די פיר דרגות, דערנאך איז דא ווי לימוד פשוטו של מקרא איז א ענין בפני עצמו מיטן גאנצן שטורעם וואס יעדערער פון די פיר דרגות האט, און אין דערויף גופא איז אויך דא דער אויפטו ווי דאס איז בזמן הזה,

¶12און עד"ז בנוגע צו 'פנימיות התורה', ווי ס'איז אויך פארשטאנדיק פון לקוטי תורה וואס ער איז מבאר דארטן בנוגע אז ישלש אדם לימודו אין תורה, אז לכאורה וואו איז דער ענין פון 'פנימיות התורה' איז ער מבאר, אז דאס איז פארבונדן מיט שליש במקרא, כמבואר אין יענעם דרושים, די דרושים שלאחרי זה, וואס אין כאן המקום להאריך בזה.

¶13בהנוגע לעניננו, איז אף על פי וואס מ'האט שוין גערעדט נעכטן בהנוגע צו חמשה עשר, אז דעמאלט איז דאך ”קיימא סיהרא באשלמותא” במילא אז ס'איז חמשה עשר ”בכל חודש וחודש”, און ס'קומט דער חודש כסלו איז דאס ”קיימא סיהרא באשלמותא” פון חודש כסלו, איז נוסף אויף דעם ענין ווי ס'איז דא אין תחילת יום חמשה עשר, וואס דעמאלט איז דאך דאס פארבונדן, כמדובר,

¶14אין התחלת ענין פון חמשה עשר פון ”קיימא סיהרא באשלמותא” ווי ס'איז אויך פארשטאנדיק בפשטות, משא"כ אז מ'קומט לאחרי העבודה פון דער התחלה, האט מען דעמאלט די ”קיימא סיהרא באשלמותא” די השלמותא אין דעם ”קיימא סיהרא באשלמותא” עצמה,

¶15וואס דעמאלט איז דאך אויך דער זמן אויף נאכמערער מדגיש זיין אז דער ענין פון ”קיימא סיהרא באשלמותא” וואס ”המעשה הוא העיקר” איז דאך א זיכערע זאך אז ס'דארף זיין, בשעת ס'רעדט זיך וועגן א זמן וואס איז כולל אין זיך כל החודש כולה, איז דאך דעמאלט זיכער פארשטאנדיק אז ”המעשה הוא העיקר” איז בנוגע צו ”קיימא סיהרא באשלמותא” אין חודש כסלו,

¶16איז נאך כאן המקום נאכאמאל מעורר זיין אויף די אלע ענינים וואס מ'האט גערעדט בנוגע צו חודש כסלו, וואס כללותם איז דאך אנהויבנדיק ווי אלע ענינים פון ענין התורה, און אין תורה עצמה, אנהויבנדיק פון 'פנימיות התורה',

¶17וכמדובר לעיל אין די פריערדיקע תוועדות'ן כמה פעמים איז דאך נאכמערער די סמן אויף להדגיש בזה, בשעת מ'האלט אין דעם אשלמותא פון פשטות פון דעם יום החמשה עשר,

¶18וואס דאס איז דאך ”בסיום וחותם שלו” ז מ'האט דעם סך הכל פון די לע שעות פון די פעולות און די מעשים פון דעם יום החמשה עשר קומט דעמאלט די אשלמותא אין דעם אשלמותא.

¶19און אין דערויף גופא איז ”המעשה הוא העיקר” ז דאס זאל ה בן תוצאה במעשה בפועל אין די לע ענינים וואס זיינען פארבונדן מיט ”קיימא סיהרא באשלמותא” פון חודש כסלו זיך דאס אויך אויסווירקן אין די מעשה ”של כל אחד ואחד” מהם,

¶20סיי בנוגע צו 'לימוד התורה' סיי בנוגע צו עבודת התפילה סיי בנוגע צו מעשה המצוות, וואס דאס זיינען דאך די שלשה עמודים, שעליהם ”העולם עומד, העולם” קטן און העולם בפשטות, ביז כל סדר ההשתלשלות, איז אין די לע ענינים האמורים.

¶21וואס דערפאר איז אויך דער זמן, אז דאס אויך פארבינדן דאס בפשטות מיטן ענין פון מחלק זיין לצדקה אויך אין צדקה עצמה, מאכן א צדקה משולשת, און דאס זאל נאכמער מוסיף זיין אין די אלע ענינים האמורים, סיי בנוגע אז אין יעדערן פון די דריי זאל ער זיין נכלל פון די אלע דריי,

¶22און נאכמערער, אז יעדערער זאל האבן אין זיך, נוסף וואס ער האט יעדערער פון די דריי ווי ער איז נכלל פון די דריי האט ער בא זיך אויך, ביז אין מעשה בפועל, די אלע דריי ענינים, סיי בנוגע צו תורה סיי בנוגע צו עבודה און סיי בנוגע צו גמילות חסדים.

¶23וואס דאס איז אויך פארבונדן במיוחד, וכמדובר, אז ס'זאל זיין צו לכל לראש בקשר צו כל ענינים פ רבונ ן מיט י ט כסלו ון י כסלו,

¶24וו ס ס יז ך יום שבינתיים, ובפרט נ ך, ז ס יז ך י גאולה כללית ון י גאולה פרטית ון גאולות כל ענינים, נהויבנדיק פון גאולה פון עניני תורה ומצוותי און די גאולה פון ”קיימא סיהרא באשלמותא”, ביז אין מעשה בפועל,

¶25וואס ידו אינש בנפשו, וויפל מ'קען אויפטאן אין דערויף, ניט קוקנדיק וואס מ'האט שוין א סך אויפגעטאן, איז דאך א איד בלתי מוגבל, ווארום ער איז דאך קשור מיטן אויבערשטן, וואס דער אויבערשטער איז בלתי מוגבל, איז דורך אט דער התקשרות, ביז דאס ווערט א ”יחוד נפלא, שאין כמוהו נפלא נמצא כלל”,

¶26קען ער ממשיך זיין דער ענין הבלי גבולי אין יעדערע פון די דריי און די זאכן ווי אזוי יעדערער פון די דריי איז כלים פון די דריי וכו' וכו ויש להאריך בזה, ובבער אתם לחכם ויחכםו זיכער וועט יעדערער אין דערויף אויסגעפינען.

¶27און נוסף דער עיקר איז, אז דאס זאל גלייך משלים זיין אט די ענינים וואס מ'האט איצטער די הכרע אדער די הכרע אדער די החלטה, אז מ'האט געקענט אויפטאן נאכמערער זאל מען דאס משלים זיין אין די ענינים וואס מ'האט שוין געטאן,

¶28על אחת כמה וכמה אין די ענינים שבהוב און אין די ענינים שבעתיד, על אחת כמה וכמה אין די הכנות צו יט' כסלו, וואס דאס איז דאך א 'חג החגים', ווי נשיא דורנו האט דאס א נאמען געגעבן, און דערביי אויך קומט דאך צו דער פירוש, אז החגים גייט דאס אויף די ג' מועדים,

¶29וואס זיי זיינען דאך כולל כל חיי האדם, כמדובר ומבואר ופשוט איז דא דער 'חג החגים' און דאס איז דער ענין פון י'ט' כסלו, וואס דעמאלט האט מען די נתינת-כח במיוחד,

¶30און אויך פארשטאנדיק, אז מ'זאגט אז דאס איז ”קיימא סיהרא באשלמותא” פון כל הימים פון חודש כסלו, עאכו' כמה וכמה פון אזא טאג ווי י'ט' כסלו, האט דאך דאס אויך דער טאג פון ”קיימא סיהרא באשלמותא” קען אויפטאן שלא בערך אויך אין די ענינים פארבונדן מיט י'ט' כסלו,

¶31ביז אויפטאן אין אזא אופן, והוא העיקר אז דאס זאל זיין ניכר תיכף ומיד, און זאל האבן א פעולה נמשכת, ואדרבא באופן דמוסיף והולך, אין די ימים שלאחרי זה, עאכו"כ אין דעם טאג פון י' טז כסלו עצמו,

¶32על דרך זה אויך בנוגע צו ימי חנוכה און די הכנות צו ימי חנוכה וכו וואס דער ”קיימא סיהרא באשלמותא” פון כסלו איז דאך אויך די שלימות פון ימי חנוכה.

¶33על דרך ווי אויך ווי דערמאנט פריער אויף להשלים אויך פון לשלימות בהנוגע צו יו' כסלו און די ימים שלפני זה וכו' וכו.'

¶34און ויהי רצון אז יעדערער זאל מוסיף זיין ”לפום שיעורא דילי וכמה” פעמים ככה, און לפום הבנתו והשכלתו נאך מערער, ביז אין אן אופן שלא בערך אין די נקודות האמורות.

¶35ועיקר אז דאס זאל ארויסקומען אין מעשה בפועל שוין איצטער, און ס'זאל ארויסקומען ו”הוא העיקר אין” דער מעשה בפועל פון גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו תיכף ומיד ממש,

¶36וואס דעמאלט וועט דאך זיין דער קיימר סיהרא באשמותא בפשטות, אויך אין דעם ענין וואס ”ישראל מונין ללבנה”, דערפאר וואס ”דומין ללבנה” וועט דאס גלייך ווערן דער ”קיימא סיהרא באשלמותא”,

¶37און דערנאך הולך ומוסיף ביז וואנענט אז מ'וועט פראווען דערנאך די חנוכה צוזאמען מיט די ”מנרת זהב כולה” פון די שבעת קנין ווי דאס איז אין בית המקדש, וואס דאס וועט מען דאך פראווען נאך פאר חנוכה, ווארום אין דערויף איז מען דאך מחוייב אויך פאר חנוכה, כמוזכר אויך לעיל.

¶38ועוד יש להוסיף בזה כמה וכמה, וצלו ”חכם ויחכם עוד” און זיכער וועט זיך יעדער מוסיף זיין און דער עיקר אראפברענגען די מעשה בפועל.

¶39און יהי רצון, אז תיכף ומיד ממש זאל קומען די אשלמותא אין דעם טאג פון אין דעם מצלעת פון ”קיימא סיהרא באשלמותא” די אשלמותא פון גאולה האמיתית והשלימה

¶40בהדגשה בזה דער ענין השלימות, וואס דאס האט דאך אויך א שייכות מיוחדה צו שנה זו וואס זי איז א ”שנה תמימה” און א שנה המוברת, און כמדובר בארוכה אין די ימים שלפני זה.

¶41ועוד ועיקר בזה, אז מ'וועט ממשיך זיין אין די אלע ענינים הערנדיק פון נשיא דורנו עצמו וואס ס'וועט זיין דאך יקיצו ורננו שוכן הפר בהתחלה תיכף ומיד ממש,

¶42נאך אין סיום פון דעם ”קיימא סיהרא באשלמותא” פון ט' ו' כסלו תשמוד ידיך, וואס ער ווערט דאך נמשך אין דער עבודה פון בדרים ואיברים, וואס זיי זיינען דאך דוקא אין דער לילה שלאחרי זה, כמדובר וגם פשוט,

¶43און מ'זאל קענען וועגן דערויף רעדן, וויבאלד אז אליהו הנביא, ווי ער ברענגט געבראכט בכמה מקומות פון מדרש, אז אליהו הנביא איז מקריב דעם תלמיד של שחר און תלמיד של ערבית, איז דאך אויך דא דער ענין פון עבודת בדרים ואברים בי ת' ו' כתבו פון תשמ ט בפשטות אין בית המקדש השלישי,

¶44זאל דאס זיין בפשטות אין בית המקדש השלישי, ובנערינו ובזקנינו ובבנינו ובבנותינו וועלן מיר אלע דארטן זיין צוזאמען, נשמות בגופים, צוזאמען מיט ”הקיצו ורננו שוכני עפר” ”קהל גדול ישובו הנה” תיכף ומיד ממש.