טקסט

¶1ווי ס'איז דאך איצטער יו'ג'תמוז, און דערציילן וועגן דעם ענין ווי ס'איז דאך שוין געדרוקט אין דברי הרב, על אחת כמה וכמה אז דערנאך איז דאך שוין דא וואס מ'האט גערעדט א ריבוי פעמים במשך השנים שעברו מלפני זה, און די תן לחכם ויחכם עוד ויחכם עוד וועט דאך יעדערער נאך מסתמא מוסיף-זיין, בכל שיעורי דילי ווי מוסיף-זיין, כמדובר כמה פעמים, אין המעשה הוא העיקר, אז אויב ס'זאל איבערגעזעצט ווערן און ארויסקומען בפועל, דורך מעשים בפועל בהתאם צו די הוראות פון דעם בעל הגאולה, וואס דאס וועט דאך אויך זיין יום הולדת, וואס מזלו גובר, אז טאן ענינים של מעשה אין דעם רוח אין וועלכע ס'איז געשריבן געווארן די בריוו פארבונדן פון דעם בעל הגאולה, יום ההולדת והשמחה והגאולה אין צוזאמענהאנג מיט י'ב'ס-י'ג'תמוז, און וכל המוסיף מוסיפין לו, און ס'איז א זיכערע זאך, אז יעדער הוספה וועט אויך פועל זיין, וויבאלד אז יעדער חסיד האט די ברכה פון דעם בעל הגאולה, אז מ'זאל זיין א נר להאיר איז די הוספה וואס

¶2יעדערער איז מוסיף בא זיך וועט אויך פועל זיין אויף להאיר אז ס'זאל צוקומען נאכמערער אין די הוספות פון די וואס זיינען ארום אים, ועל דרך זה אויך וועט ביי אים אויך צוקומען א הוספה, נוסף אויף זיינע הוספה, דורך די וואס זיינען ארום אים, און ער זעט ווי אזוי זיי זיינען מוסיף, ובגן זה האט מען דאך די אלע שלשה ימים, ביז קיימא סיהרא באשלמותא וואס הויבן זיך אן מיט יום י'ג'תמוז, על אחת כמה וכמה מ'קען דאך אויך מוסיף זיין, אף על פי וואס דאס איז שבת, און דעמאלט איז דאך כמה ענינים ווי האלטן געלט און צדקה בממון איז ניט שייך צו זאגן, ס'איז דאך אבער דא די שלשה ימים, פון י'ג'תמוז, און י'ד'תמוז, און חמשה עשר בתמוז, פון קיימא סיהרא באשלמותא פון דעם חודש תמוז, וואס חמשה האט דאך אין זיך די ביידע ענינים, וואס דאס איז דער פופצנטער טאג, איז אט דעמאלט איז דאך דא די פליאה, וואס אף על פי וואס דאס איז דער פופצנטער טאג, לויטן ענין ימי הלבנה, פארבינדט מען דאס אויך אז דעמאלט איז אויך דער תוקף פון דער חמה פון תקופת תמוז, וואס דעמאלט איז דאך די חמה בתכלית התוקף, און מ'האט דעמאלט דעם ענין פון חמה ווי דאס איז פארבונדן מיט שמש און מגן הוי

¶3אלקים, מליאנים וואס כולם מעלות, ביז אין אופן וואס מראה באצבעו ואומר זה און באווייזט אויף זיך ווי אזוי באמת צוגעקומען און האט אויך גע'פועל'ט בא די בני ביתו וכו.' ובפרט נאך, אז מ'פארבינדט זיך דאס אויך מיט מאכן יעדערן פון די וואס זיינען אויך אים דא, סיי אין נפת אנשים סיי אין נפת נשים און אויך די טף שבונאי אויף א שליחות אין צדקה, וואס דאס איז דאך אויך פון די ענינים אין וועלכע דער בעל הגאולה האט זיך, על דרך ווי דער אלטער רבי האט זיך פארבונדן די גאולה פון גוט'כסלו מיט דעם ענין פון צדקה צדקת ארץ הקודש, ווי פארשטאנדיק אויך פון זיין אגרת הקודש שלו, על דרך זה אויך בנוגע צו דער בעל הגאולה פון דער גאולה פון יום בית ווי די ג'תמוז, וכמדובר כמה פעמים. און דאס וואס מ'וועט געבן מ'וועט דאס אויך נאכמער מוסיף זיין אט דאס וואס מ'האט מקליט געווען בא זיך לפני זה, אויף געבן אין צוזאמענהיינג מיט דעם חג הגאולה ענינים אויף צדקה זאל מען אין דערויף נאך מוסיף זיין נאך מערער און נאך מערער באיכות, ביז אויך מוסיף זיין אויך בכמוז, וכמדובר כמה פעמים.

¶4אויך א שייכות צו פרשת השבוע, וואס דאס איז דאך די התחלה פון פרשה פינחס, אנהויבנדיק גלייך מיט דעם ענין וואס ענין נותן לו את בריתי שלום, ובפרט נאך לויט דער דיעה אין גמרא, אז ווען איז נתקיים פינחס? איז דאס געווען ערשט אין דער פרשה פינחס לאחרי המעשה וואס האט מגלה געווען וואס פינחס איז, איז דעמאלט איז ערשט געווארן א כהן, איז ביי אים אויך ווען דער עילוי פון א לוי וואס איז געווען בלאו הכי, און ס'איז דאך אן עילוי וואס ס'איז דא אין כהונו לגבי לויים, וואס דאס איז דאך אויך דא בחזקתו של כל אחד ואחד ובכחו של כל אחד ואחד, כמדובר כמה פעמים פון דעם רמב,"ם הידוע אז לא שבט לוי בלבד נאר כל אחד אשר נדבה רוחו ווערט ער דערנאך בשבט לבו, און דערנאך ווי ער איז ממשיך, אז ער ווערט דערנאך לקודש הקדשים, וואס דאס איז דאך די דרגא וואס ס'איז דוקא פון כהונה, און ביז אין כהונה עצמה, דער ענין פון כהונה גדולה, בפרט נאך וואס דאס האט דאך שוין אויך געווען די התחלה בזה בשעת מתן תורה, איז דאך דעמאלט געווען ממלכת כהנים אויף יעדער אידן און אויף אלע אידן עד סוף כל הדורות, און ווי אפגעטייטשט אין הדרשים, אז ממלכ

¶5כהנים מיינט מען דאס די דרגא הכי ניילא אין כהונה, וואס דאס איז דער ענין פון כהונה גדולה. וואס דערפאר איז אויך, כאמור לעיל, איז א דבר הכי נקן, אז מ'זאל מאכן א המשך פון די פארברענגונגעס פון יד-בית-ייד ג'תמוז פון שנה זו, ביז אין קיימא סיהרא דרשלמותא, דאס איז סיי יד-ג'תמוז און סיי יד-ד'תמוז און סיי ט-ו'תמוז, אף על פי וואס יד-בית דארף מען זיך אויך רעכען, וויבאלד אבער אז דעמאלט איז ניט דא דער ענין הממון, און מ'איז געבונדן מיט משמח-זיין אידן אויך דורך אין טעליפאן וכיוצא בזה, משא'כן אט די דריי טעג זיינען זיי דריי טעג אין איין המשך און אין איין אופן, סיי אין די אלע מלאכות וואס זיי זיינען מותר בשבת, און אויך אין די מלאכות וואס זיי זיינען פארבונדן מיט איר דוקא מיט ימות וואס זיינען מוטער מערניט ווי די ימי החול, איז זאל מען דאס אויך מוסיף זיין אין יעדערע פון די דריי טעג, וואס דערפאר רעכנט מען ניט דעם טאג פון שבת בזה, און ס'זאל אויך זיין ווי חוט המשולה שלא במהרה ינסק, וואס דאס ווערט דאך די פלא הכי גדול, וואס דארפסטו דער פסוק דערמאנען אז ס'קען גאר זיין א נפשריות פון ינסק,

¶6און מ'האט אז ס'זאגט די מעלה, ס'דארף דאס זיין פארקערט די זהירות פון אל תפתח פה. נאר וואס דאס איז דאך דא, דער עיקר מעלה פון חוט המשולש איז, איז ניט ווי כאילו די קא סלקא-דעתך אין דערויף וואס ער ווערט איין חוט פון די אלע דריי, נאר דערנאך איז יעדערער פון די דריי איז ער פועל דערנאך אלס א באזונדער חוט המשולש במקומו, ווי מדובר כמה פעמים על דרך זה, בהנוגע צו כמה וכמה ענינים. וואס דאס איז אויך אזוי ווי מה טוב ומה נעים, אז אין יעדערער פון די דריי טעג זאל יעדערער נעמען אויף זיך על כל פנים דריי ענינים, במילא וועט אויך זיין במשך פון די דריי טעג ג'פעמים ג'מיט אלע ענינים, מיט אלע רמזים וואס מ'קען אין דערויף זאגן, און טאמער וועט מען זאגן ניט אן א יסוד בדבר, איז כמדובר כמה פעמים, ווי בבלע דאס וועט ברענגען צו א הוספה אין תורה און עבודה וגמילות חסדים, מיט די אלע דריי זאכן, און וואס יעדערער פון זיי איז דאך כלול פון די אלע דריי, כמדובר כמה פעמים, וועט מען אויך האבן די ג'פעמים אין ג', און דאס וואס מ'זאגט תורה וועט לא במהרה ינסק איז דאך פארשטאנדיק, אז ס'איז דא די מציאות פון ינסק, נאר וואס טוט-אויף דער חוט המשולות, אז דאס קען ניט זיין במהרה

¶7ס'מוז זיין א משך זמן ווי דער חוט המשולש שטייט אלס איין און איינציקער חוט, און דערנאך האט מען אויך אט די מעלה וואס ער ווערט דוקא ינסוק, און ער טוט יעדערער טוט זיך אין אן אנדער מעמד ומצב, וואס ס'איז לגמר ניט דער מעמד ומצב פון דעם צווייטן און פון דעם דריטן פון דעם חוט המשולש, וכמדובר כמה פעמים, על דרך זה בנוגע צו כמה ענינים. אז אין דערויף זאל מקויים ווערן, וכמוזכר אויך, אז ס'שטייט דאך אין זהר, אז דער נאמען פון דעם בעל הגאולה איז אויך דער שמו השני אין מצריא פינחס, ווי ער זאגט דאס אין זהר, און במדרשים וכיוצא בזה, זאל אויך בייידערן זיין אין אן אופן פון כל השומע יצחק לו על אחת כמה וכמה כל הרועה און אין השומע זאל זיין כל השם הוא יצחק לי און דאס זאל זיין די אויך ווי מ'זאגט, אז די גאולה העתידה לבוא, במהרה בימינו ממש, איז דאך דאס די גאולה פארבונדן דוקא מיט יצחק'ן, ווארום אברהם לא ידענו ועל דרך זה אויך יעקב און דוקא די סגולה פארבונדן מיט יצחק'ן, וואס דערפאר זאגט ער דאך, אז די גאולה האמיתית איז פארבונדן דוקא מיט יצחק'ן, וכמדובר כמה פעמים

¶8ועל דרך זה וטלו חכם ויחכם עוד. און ויהי רצון, אז דאס זאל נאכמערער מוסיף זיין אין די פעולות המשך וכל השנה כולה, אז ס'ווערט דאך די שנה וואס מ'פארענטפערט די שנת פון תשמוט תיידך און דערנאך גייט מען גלייך אריין אין שנת ניסים, און ס'הויבט זיך אן די ניסים גלויים, אנהויבנדיק פון דעם נס הכי עיקרי, פון דעם נס פון גאולה האמיתית והשלימה, נאך אין מיטן פון שנת תשמוט ידיך על אחת כמה וכמה אז מ'האלט שוין אין חודש תמוז, וואס שטייט דאך אין ספרים, אז די מעלה פון תמוז איז דאך, אז דעמאלט איז דער שמש בתוקף הכי גדול, ביז וואנענט אז ס'ווערט אנגערופן תקופת תמוז איז דאס דער שמש הכי גדול, גייט דאס ווי אזוי בא יעדער אידן, דאס שיינט אין אים ניט נאר אט דאס וואס ער איז מונין ללבנה ודומין ללבנה נאר תקופת תמוז טוט-אויף פון אים-אז ביי אים שטייט דער ענין פון דער שמש פון תמוז מיטן גאנצן תוקף, און דאס ווערט דערנאך א גאנצע תקופה אזוי, וואס א תקופה איז דאך כולל אין זיך דריי חדשים, האט מען אויך דעם ענין פון חוט המשולש בהנוגע צו די חדשים, און די חדשים האבן דאך דערנאך תמוז און אלול, האט מען דערנאך גלייך דעם חודש תשרי,

¶9וואס גייט דאך אויף יעדער אידן און אויף אלע אידן, וואס זיי זיינען דאך לי ראש פון דעם אויבערשטן, און דעמאלט איז דאך תמיד עיני הוי'אלקיך במראשית השנה, ראשית אותיות תשרי ווערט אויפגעטאן בא יעדער אידן במשך כל השנה, אנהויבנדיק פון י'בות-זי'גו תמוז תשמ ם ט, ובפרט פון יום השני שבו, וואס דאס איז דער חיום וחותם שלו, וואס דאס איז דער פרק ראשון פון פרשה פינחס, און ס'ווערט דעמאלט כענינותין לו את בריתית שלום צו יעדער אידן, און בא יעדער און דורך יעדער אידן צו אלע זיינע בני בית, און דורך יעדער אידן צו כלל ישראל, און דערנאך איז יעדערער מוסיף ומשפיע על כל הסובב ומותו, און אזוי איז חדש איז דאס איבער כמה פעמים ככה, און דאס ברענגט גלייך תיכף ומיד ממש די הנינותין את ריתית שלם אז ס'קומט גלייך די גאולה האמיתית והשלימה, און צוזאמען מיט אליהו פינחס זה אליהו מבשר הגאולה, צוזאמען מיט דוד מלכא משיחא, ובשורות טובות תמיד כל הימים, בגשמיות וברוחניות ובגשמיות, ובשנים גם יחד, בשמחה ובטוב לבב.