Text

¶1כי גערעדט שוין בא די פאריקן מאל וואס מ'האט זיך צוזאמענגעטרא פן, איז פונקט אזוי ווי מ'האט אן אפלערנונג פון דעם כללות'דיקן אופן פון דעם טאג, ווען מ'האט זיך צוזאמענגעקליבן לויט די תורה פון בעל שם טוב, אז פון יעדער זאך וואס מ'באווייזט דאס צו עם חכם ונבון, צו א פאלק, וואס יעדערער פון זיי ווערט אנגערופן אז ער איז א חכם ונבון אנהויבן גלייך פון די קליינע קינדער ווי מ'געפינט דאך פילם מערערע סיפורים אין אונזער תורה, וואס ווערט דערציילט וועגן תינוקות של בית רבן, וועגן קליינע קינדער וואס זיי געהערן צו דעם אידישן פאלק, און דאס איז פארשריבן געווארן און איז געבליבן אין דער תורה, אז פון זיי לערנט מען דערנאך אפ אין די אלע דורות נאך דערויף אפילו ערוואקסענע, און ביז אויך זקנים פון זייער חכמה, און דערנאך זאגט תורה, אז יעדער קינד איז דאס בדוגמא ווי די קינדער ווי זיי זיינען געווען דעמאלט אין יענע זמנים, וויבאלד אז דאס ווערט זיי דערציילט אלס א משל און אן אפלערנונג פון קינדער, איז דאס גופא איז די ראי'און די הוכחה און נתינת כח, אז יעדער אידישער קינד וואס מ'דערציילט אים דאס, אדער וואס מ'וועט אים דערציילן דאס, האט ער דעם כח און דעם שכל, אז ער זאל זיך אזוי אויפפירן, און צוזאמען מיטן פארשטיין וואס מ'דערציילט אים, זאל דאס אויך אראפקומען אין מעשה בפועל, אין זיין אויפפירונג.

¶2אזוי ווי דאס איז ווי מ'זעט דאס בפשטות, ווי איר זעט דאס אויך אין אייער לעבן, אז פונקט אזוי ווי ס'איז דא זאכן וואס זיי זיינען די זעלבע זאך, חזר'ט זיך איבער אין יעדן טאג און אלע טעג, ווי עסן און טרינקען און ענלעכעס, איז דא אויך זאכן וואס טיילן אויס יעדער טאג פון אלע איבעריקע טעג, בדוגמא ווי מ'האט געזאגט וועגן גאנץ חודש אלול, וואס ער איז אויסגעטיילט פון אלע חדשים פון גאנץ יאר, אז דעמאלט איז דער מלך בשדה, און אזוי ווי דאס איז א חודש צווישן אלע חדשים אזוי איז דאס אויך א טאג צווישן אנדערע טעג. וואס אט דער טאג איז אויך אויסגעטיילט פון אנדערע טעג פון דעם יאר, און נאכמערער אויך אויסגעטיילט פון די טעג אפילו פון דער זעלבער וואך, כאטש אפילו דאס איז די זעלבע וואך. ווי אזוי קריגט מען ארויס פון וואנענט לערנט מען אפ אין וואס דער טאג איז אויסגעטיילט? איז דאך דאס ווי אלע זאכן וואס מ'לערנט אפ, לערנט מען דאס אפ פון דעם בוק וואס דער אויבערשטער האט געגעבן יעדערן פון זיינע סאלדזשערס און יעדערן פון אידישן פאלק וואס ווערט אנגערופן צבאות השם, אנהויבנדיק נאך פון גאר קליינע קינדער, ובפרט די וואס פירן זיך אויף ווי צבאות השם, צבאות הוי,"' ווי גערעדט מערערע מאל, וואס דער בוק איז דאס איז די תורה, וואס תורה איז דער טייטש אפלערנונג, און מ'זאגט אז דאס איז תורת חיים, דאס לערנט ווי אזוי מ'דארף זיך אויפפירן און וואס מ'דארף אפלערנען פון דעם לעבן, און דאס איז תורה אור, דאס גיט די זאכן ארויס אין א ליכטיקן אופן, איז וואנענט אז ס'ווערט קלאר וואס מ'מיינט דערפון.

¶3וואס אזוי איז אויך אויסגעטיילט די וואך פון די אלע וואכן פון יאר, אין צוגאב וואס דער חודש איז אויסגעטיילט, ווי דערמאנט פריער, אז דאס איז א חודש פון מלך בשדה, איז די וואך, אויסגעטיילט פון אלע וואכן פון דעם יאר אויך פון די אנדערע וואכן פון חודש אלול, אז דאס איז עיר חלק אין תורה, און אפלערנונג איז די פרשה וואס הויבט זיך אן און ווערט אנגערופן בשם שופטים און אין דער וואך גופא איז אויסגעטיילט דער טאג פון אלע איבעריקע טעג פון דער וואך, וואס דאס איז יום רביעי, און ווי אנגעוויזן אין תורה, אין דעם חלק וואס הויבט זיך אן צו לערנען, און מ'לערנט ווי אזוי אויפצופירן זיך אין דעם חלק רביעי אין פרשה שופטים. וואס לערנט מען אפ פון שופטים אלס די גאנצע סדרה, און מ'לערנט דאס אפ אין א ליכטיקן אופן, תורה אור איז דאס איז דער איינפאכער אפטייט, במילא איז פארשטאנדיק, אז דאס איז א ליכטיקע אפלערנונג, וויבאלד אז דאס איז די איינפאכסטע פשוטו של מקרא פון דעם אפטייטש פון שופטים. וואס וואס איז דער טייטש פון שופטים ווי מ'גוט א קוק אין דעם פסוק? איז דאס דער אפטייטש, אז שופטים ושוטרים כתן לך בכל שעריך און ווי פירושו של תורה, ווי אפגעטייטש, אז דאס איז אן אפלערנונג און אן אנווייזונג פאר יעדער אידן, אז בשעת דער אויבערשטער גיט אים נשמה שהחזרת בי, און ער גיט אים זיין חיים אויפן גאנצן טאג, דארף דאס אויפגעפירט ווערן, און מ'איז זיכער אז דעמאלט וועט דאס זיין לויט דעם רצון פון דעם אויבערשטן, שהחזרת בי נשמתי אז ס'זאל זיין שופטים, אז בשעת מ'גייט-אן עפעס א זאך, און מ'דארף וויסן

¶4צי דאס איז גוט צו ניט דארף מען אנפרעגן בא דעם שופט, וואס דאס איז די תורה, ביז ווי גערעדט מערערע מאל, אז מ'דארף עפעס עסן דארף מען פריער זיך נאכפרעגן אין תורה צי דאס איז א כשר'ער עסן אדער חס ושלום ניט, און אויב ס'איז א כשר'עסן און טרינקען, צי קען מען דאס גלייך עסן און טרינקען, אדער דער שופט תורה זאגט, אז מ'דארף פריער אפדאנקען דעם אויבערשטן, וואס ער האט אים געגעבן די וואסער אויף צו טרינקען אדער דעם ברייט אויף צו עסן, דורך דערויף וואס ער זאגט אויף דערויף א ברכה, און אין דער ברכה בענטשט ער און דאנקען דעם אויבערשטן, וואס דאס איז די אלגעמיינע אפלערנונג פון דער גאנצער וואך, און ווי געזאגט אין א ליכטיקן אופן, און אין טאג-טעגלעכ לעבן, אז בשעת עס קומט אויס עפעס צו טאן, אנהויבנדיק פונגאנץ אינדערפרי, זאגט אייך תורה דער שבט, וואס דאס איז תורה, אז מ'דארף אנהויבן דעם טאג מיט זאגן מודה אני לפניך אז מ'דאנקט דעם אויבערשטן שהחזרת בי נשמתי, און אזוי אויך אז דערנאך קומט מען צו עסן און טרינקען, דארף מען פריער אפדאנקען דעם אויבערשטן דורך זאגן די ברכה וואס זי איז פארבונדן מיט דער זאך וואס ער גייט עסן אדער טרינקען, ווי גערעדט שוין מערערע מאל.

¶5אין דער פרשה גופא איז דא א לימוד מיוחד פארבונדן מיטן פערטן טאג פון דער וואך, וואס דאס הויבט זיך אן מיט דעם דין וואס תורה דערציילט, אז בשעת ס'איז געווען דער בית המקדש הי'קיים, און דעמאלט איז געווען די וואס האבן געדינט אין בית-המקדש, און געטאן די פארשידענע עבודות דארטן, און זיי זיינען געוועלט צוטיילט אויף פיר און צוואנציק חלקים, וואס יעדערער פון זיי האט זיי געהאט די צייט אין וועלכע זיי פלעגן קומען אין בית-המקדש און דארטן טאן די עבודה, גלייך ביים אנהויבס פון פערטן חלק פון רביעי פון פרשה שופטים, אז ווען ס'קומט א לוי פון אן אנדער שטאט און פון אן אנדער משמר, וואס דאס איז ניט די צייט וואס זיין משפחה איז עובד עבודתא איז דעמאלט איר צייט אויף צו דינען דעם אויבערשטן, דורך ארויסהעלפן אין די פארשידענע זאכן אין בית-המקדש,

¶6צוגיין טאקע אין דער צייט וואס געהערט גאר צו אנדערע על פי התורה האט תורה צוזאמען דערמיט אויך אנגעזאגט, אז בשעת דער לוי פארלאזט אלע זיינע זאכן, און קומט צוגיין אין בית המקדש און זאגט אז ער וויל מקריב זיין א קרבן צו דעם אויבערשטן איז דעמאלט דאס גופא גיט אים דאס רעכט און די מעגלעכקייט אז ער אליין קען מקריב זיין טאן די אלע עבודות וואס לוים דארפן טאן, אפילו וואס דאס איז ניט זיין צייט, וויבאלד אז ער וועט באשלאסן בא זיך, אז ער דארף ברענגען א קרבן, און וויל ברענגען דעם קרבן אליין דוקא, און אין ירושלים אין בית המקדש איז דאס דוחה, ווי תורה האט אנגעוויזן, אז דאס גיט אים גלייך די מעגלעכקייט און דעם זכות, ליין מקריב זיין זיין קרבן.

¶7דערנאך זאגט ער גלייך אין די זעלבע לימודים פון רביעי נאך א העכערע זאך, אז וויבאלד אז ער איז געקומען פון זיין ארט, ניט וואס מ'האט דערווארטעט דאס, ניט וואס ער איז געווען מחוייב דאס טאן, נאר ס'איז נדבה לבו אויף צו טאן דאס, פון קומען אין בית המקדש און דארטן טאן די עבודה וואס דארף גאר געטאן ווערן דורך אנדערע און זי וועט געטאן ווערן דורך אנדערע, וועט מען בית המקדש גארניט פעלן, ער וויל אבער האבן אט דעם זכות גיט מען אים גלייך דעם זכות. און די אלע קרבנות וואס ווערן דעמאלט געבראכט, און זיי דארפן געטאן ווערן זייער עבודה דורך אנדערע לויים, איז וויבאלד אז ער האט באוויזן אט דעם רצון, און פון דעם רצון איז דאס אראפ במעשה בפועל, פועל, און ער האט טאקע געטאן אזוי און געקומען אין בית-המקדש טוט ער דאס, און אויך מיט אלע קרבנות וואס זיינען דעמאלט געווען אין בית-המקדש, און געהערן צו עבודת הלויים גלייך מיט אלע לויים וואס זיי געהערן צו דעם משמח.

¶8דערנאך קומט מען צוגיין און מ'זאגט, אז אף על פי מ'איז מתפלל שיבנה בית המקדש, ווארום דערוויילע איז ער נאך חרוב, בהנוגע אבער אין דער נשמה פון דעם בית-המקדש און די רוחניות פון בית-המקדש, איז דאס א זאך פון ושכנתי בתוכם ווארום ועשו לי מקדש בשעת א איד מאכט פון זיך א מקדש צו דעם אויבערשטן, איז אט דעמאלט זאגט דער אויבערשטער ושכנתי בתוכם אז ער רוט אין דעם בית-המקדש וואס דער איד האט געמאכט פון זיך און פון זיין הויז, און פון זיין נשמה און גוף, ווי דערמאנט מערערע מאל כמה וכמה פעמים. און דאס גיט אים די רעכט, אז ער ווערט דעמאלט, וויבאלד אז נדבה רוחו אז ער זאל דאס וועלן טאן באקומט ער און טוט די אלע עבודות רוחניות אין דעם טאג, אפילו ווען דאס וואלט געהערט צו אן אנדערן, אבער וויבאלד אז ביי אים איז געווען דער ענין, ווי דער לשון הרמב,"ם, אז כל איש ואיש אשר נדבה לבו, אז בשעת זיין הארץ האט באשלאסן און גע'פועל'ט אויף אים, אז ער שטעלט זיך אוועק פון א לוי, וואס א לוי איז דאך דער אפטייטש אז ער איז א צוגעהאפטענער און מחובר'דיקער, ביז ווי א כהן גדול, ווי דער רמב,"ם ברענגט אראפ, אז זיין גאנצע לעבן און בגרי צו זיין א כהן גדול ביי דעם אויבערשטן אט דעמאלט איז ניט קוקנדיק וואס פאר א טאג דאס איז, און וואס פאר אן ענין דאס איז, האט ער די מעגלעכקייט, און הוי'תומך גורלי דער אויבערשטער אליין העלפט אים ארויס ער זאל קענען ארויסברענגען זיין החלטה בפועל ממש, אז גלייך ברוחניות נעמט פון אים

¶9דער אויבערשטער צו אלע שטערונגען פון יצר-הרע, ביז וואנענט אז ס'בלייבט ניט דערפון קיין רושם כלל וכלל, און ער ווערט א געזונטער בגשמיות וברוחניות, העלפט אים אויך דער גוף ארויס, ער זאל זיך אויפפירן ווי א איד דארף זיך אויפפירן, פון אנהויבנדיק מיטן זאגן מודה אני ביז דעם סוף פון טאג, ווען מ'זאגט ביצך אפקיד רוחי אז מ'טרעפט זיך מיטן אויבערשטן נאכאמאל און מ'זאגט אן בישבך אפקיד רושי אז ער אליין גיט דאס אפ דעם אויבערשטן, כדי דער אויבערשטער זאל דאס אפהיטן, בשעת ער וועט זיך אויסרוען און שלאפן, און אומקערן אים דערנאך צו אים, שהחזרת בי און נאך אפגעפרישטער און נאך מער שטארקער ווי געווען פריער, און די אלע זאכן ווערן די הקדמה קרובה, אז דורך דערויף וואס איש ואיש אשר נדבה לבו אין זמן הגלות, אויף אויפפירן זיך אין דעם דערמאנטן אופן, איז דאס נאכמער היילט דאס צו, אז מ'זאל דאס קענען דורכפירן בפשטות ובגשמיות אין דעם בית-המקדש השלישי, שיבנה במהרה בימינו ממש, יעדער איד און אלע אידן, בנערינו ובזקנינו בבנינו ובבנותינו, כל גדול ישובו הנה, אין די גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו, תיכף ומיד ממש, אמן כן יהי רצון.

¶10סארט, און ווען נאר דער בעל שם טוב טורס, אז אן עם חכם איז ווייס אין אנדערסטענדיק פי פלס י, דער איז סאנפען ווען סאנפען זיך לערן פון זיי, ספעשעלי'שמל חיל רן, און ווי פיינדן בטוחו, אז דער וויינען מעני-מעני חיל ן סטארעס רעניטעד, אבער ליטל חיל רן, אבער תודכות של בית חב, מיט ל קיד י ט י ו מחדכם און סו ן, און ווי פיינד, אז פון די סטאריס, ווי לערנט מענעי-מעני לעס נס, און לאטער אין די לעטער טשעדערעיש ן, אין און אי ן אלדער פי פעל, און איון מאט רער פי פעל, ראוי אדולטס, בקוז די חכמה דאר ווי זיי חכמה דארף זי צילן שאו ן, די טע לס איז אז פון דעם ווי האבן ווי קען לערן פון דעם א וויי אויף לייכן, און ס'איז א גרעיט די ל דאך תייטש א וס, און דער איז סאמפענגען די צילן שאו עס וועט טו אוס, און ווען די רמיינדן זיך אויף די סטאריס און ווי די ראלה דאס די קידס פלייען דיס גיבס א ספעשעל סטרענגך צו ערי סינגל טייל, אז דארף ער זאל אנדעסטענדען? נו! דארף ער האט די סטרענגך אין דעם אנדעסטענדן, דארף ער זאל ביי עבל טו קאנדוקט אים סעלף, און דארף ער זאל דו וואס עס טו דו אין איז דיילי לי אין א וו רי פרופער און א וו רי אנדערסטענדיק ווי. ס'איז דא כעבדר, דאקע וועט יו שי אין יור א ורי לייף. דאקע ווי ס'זי, דיפערן פון די דעות פון די יע, און ווי פי נד, אלא, אז די דער איז דעות דא זאל דיפערן פון די דעי אויף די וויק. פון דער ווי ס'איז פרמננדס לעסון צו לערן, יא גאט טאפ און תינקען בא טעווען פירטן. ווארוי ער לר נ פון? ס'איז דאך ווי ער לערנט פון די בוק. ווי טשטע בוק? די בוקט בענינשט-הלבי ענין ג יב ערי סולד ער א הנט בוק, און די בוק איז פון ווי טשע עזקט to

¶11לערן. טיטשינג! דאס איז סומכמען דא טיטשעס זיי איז דאס אגזאקעלי הוי שקודקט אור עברי די לייף! ב. נראה און נידפר צד א תורה אויל. דאס איז א תורה אילומענעיט צו אי ף ליף, און ברענגס לייט אינטו א ר ליף, און טעלס א וס אקעלי ושו עס וו אן ווי האבן דו. ס'איז דאך אבער, די ווי איז דיפערן פון אל ווי אדער וויקס אויף דער מאנט,

¶12אז�ר די מאונטס איז דיפערן וואס די מאונטס אויף די יר, און סו וא ניסן הויג, So ווי האבט אנדער טיין, אז די ס ווי ך, וויטש והבחש קודש אלול, איז דיפ פערן פון די אלע וויקס אויף די יר, און די ווי ווי לערנען די פרשה ווי עובנ די בוק. וואס עס איז די בוק? די פרשה פשופטים, און ווי פי ינט, אז ווי טורנטפון די פרשה פראו, אף די פארט טעג. וואס דו יסי אויף דער? פון דער ווי לערנען ווי י'האבט קענדאקט יסעוף. פר יסט וואלט קאל פרשט שופטים. וואס מיינט שופטים? שופטים מיט דזשאגדשעס. וואס דאס מיינט? תוחת אסתר וואס ליסן, י'האט דאס אנדערסטיין און י'האט האבן קליער אין פראנט אויף א ווי רייס, און רמעמער ער אל טעמס, אז שופטים י'האט האבן דזשאגדשעס ביי יאר סוף בכל שולחך. Everything you do יאהאפטו טעג א לוק און צי וואס וועט דער דזשארדז שיין. וואו איז דער דזשארדז? דער תורה הקדושה. די רבינו שלא וגוברס די תורה. און גד... ווי סי אין דער מארינג... די רבינו שלא גיב זיך פאקט א נשמה, ווי סייבא אני לפניך, ווי טענקע אים און גיב זיך פאקע א נשמה, אי ני גיב זיך א נשמה הסול פון דער אנטייער דער דער, און ווי נאר אז ווי האבט... קיינדוקט אז ער זאל קוריגן צו ד ובליף די רבינות של ארם, וואס זי וועט גאב אים דאס באקע א נשמה.

¶13מצוה. So, we are told this אין קינדערל אך, you should remember everything you do, יהאסתא בי אויף דער אסתיר שופט, אסתיר דזשאטזש, אסתיר טוחה הקדושה. וואס דו יא-האפט, פארינצענץ, אז דער רבי ספארקען מעני-מעני טיימס אבע לט דיס. פארינצענץ, אזוי ווי ענען טעג ריזי! קרוב יהושע פריסט וואלט, איז ער כושר? אמאל, איז לער אירעד? אקעי, אים לער אירעד. יא, פארד אז דארץ כושר. נו! נאר דארץ כושר, אזא יקען גו גרעיבען פון איראן? הא, טעג ריזי. יא גדע, סיי, יא אויף דער טענקטער חבונות של עולם? די גיב תענקסט פון חבונות של עולם, פאר די ווארער אויף די ברעדן, וואלעבא די חבונות שלם גיבו, הרי'ת ענק עם, you make the proper בכחה, that much האסט to do with that קיינער פוט, וועט דאס גאון טו איט. ס'זעט דא רבי, אז דאס איז א גענרער לעס ן ווען לערנען פון די פרשטע פורשטע פון די פרשטע פון די פרשטע שופטים, And this is, on every single day of our life, we should remember this, that we want to do something from the morning on, when we say מוד אני, till at night, when we say בידך אפקיד רוחי, we have to remember, that we have to do everything according to the direction of the judge, the according of the direction of the תורה, and what תורה tells us, and the רבונו שלם tells us, so we have to do it.

¶14וואס ס'זעט דאך רבי דער סענובל-עשטן? ששש! דער סענובל-עשטן וועט י'לערן פון די פורשט פעשי חביעי, און הנהר קמזן דער ביאורי פון לעשטן וועט דער ר'קמזן טעלט זיך נאו. ס'זעט זיך דאס איז דא? אז ווען דער בית-המקדש טוט, תורה, you know, there were 24 different categories of the כהנים ווי סערבן אין דעם בית-המקדש. טענה בי בירוש, וועט אויב גוין אין דעם בית-הדילה וועט דו דער סערפס פון עמיתי גד? טענה בי א ספעשל קארעגארי, טענה בי'כהן, אויב א לוי, מעריב די אויף רי-וונדס, ווי האט די רייט to בי עבל to סערבן אין אן אפישעל קאפאסיטי אין דער בית-המקדש. כהנים דתורה וועדן טע לדס, דאס וואלט העפענס אויף א לוי, א וי קומט עליו את עדן", און ער קומט פון מנה ד סידי, אורי קומט אין א טעם וואס איז נאר אין רגע לטיים, אז אהי ס'איז דאבאלט טער ביג דו ויגן דער סער וואס דער, און ער קומט, און ער טראפסט ערויבער יט ון, וואס דעסטער זיין? ער זיינט, ליסן, אז קיין מ'ווענען ברענגען א ס רפייסט פון גדז. מ'ווענען ברענגען קוין. ער זאלט, וואס דער ווי סיין? נאר ווי שו right to do everything that he wants, all the services, that a לוי does.

¶15Why is it? Because if he decided that he wants to bring this sacrifice, then he has the right to do and bring this sacrifice, and he should be together with all the other לביבים, the paywall above them. So here we come and we tell him like this. You should know like this. Since it was נדבה לבו, since his heart, why would you טאקע let him do this? ואס איר וויל ס'הארט, וואס סאום טרק-הנה טה'מ יוזבח, און ער וואנט עד טו סאך א ין, ער וו נטער טו ברענגען די סקרבן צו די חבונות של עולם, וואס ער שאו ט סאך א רעדינס צו וו נט בי דיבוראד ען קו זט ה'מ יוזבח, און ווי ער טו דעט, ווען ער האט דא רייט טו בי ליגל ויבא לבים, ווי ער דוינגער סערוויסט פאר ט ים, און ווען ער קומט זיך צו דער בית המקדש ווי גיב אים די רייט, ווי ס'קען גאר טו געדער ווי די אדעבן'ס. און ווי ווי ס'פעלט, צי יברא בית המקדש בברכיו ימינו ויאסתר, דער בית המקדש, ווי בילט ווי בילט ווי ווי קויק לי, הי'קומסט אווער רול. נאו ווי האב אור נשמה. ועשו לי מקדש ושכנתי בתוכם. ווי האב א בית המקדש ינש. In our hearts, there'איז א בית המקדש.

¶16And when a person makes a בית-המקדש אויף אים-זיך, אויף אים-זיך, איז הויף, איז הויף, איז נשמה, and so on, אין איז בריא, דאס גיבט געבן אים די רייט to בי'בל, סענז היז הארט, איז סו קלו זט ה'מיז בך, and he wants to do א סערוויס to די רבונו של עולם, that he has the right to do it, anytime he wants to do it, and די רבונו של עולם רעציבס אל דער פינקס וואס ער דא רבונו של עולם רעציבס פארטוניטי, to be able to פולפיל אן אקומפשוט, ווארי וואנס וואס דאס, איבער אויף ער איז אן עקזאק לי'ט יז טיימא טו דו'דא פיס פארסאן, בק וואס ווי איז א? אז דער רמב'ן זען, אז דער רמב'ן זען, אז איש אשר נדבה לבא, אני סינגל אינדיווידזשוול, וואו ס'הארט וואנס וואנס ווי דו וואר ה'מי'ז בך וואנס ווי דו, then he has the right to do it. און רבי זען, אז דער רבי זען, ווי איז ער קאלט לוי? ווי איז ער קאלט לוי? לוי איז די וו ארד ילוה, וואס ער מיינט טייטשט. היא שאות אז ער איז טייטשטען רבינו שלאולם, just as דער קיים גדול, דער היים סערבט אויבערשטער אויבערשטער דער קיים גדול איז שוין ביא קלו זטו השם י'זבך, so he, and every individual, וואננסטו ביא קלו זטו השם י'זבך, השאות, אז דער היז הורט איז טייטשטער די רבינו שלאולם.

¶17ה'זעט דער רבי, תהי מרך גלול הייסט דער אויבערשטער? גיבס אים די סטרענגט, און גיבס אים די פעסעביליטי, דארף אשר בי יעבל טו פעופילט, און ער טייקס-אוויי אל די פראבלעמס דארף ער חס ושלום אין א ספריטעל וויי. ענוקסט וגיין צו הרע אור ורבעקסט, ער געט ראידער עם אל טאגענער, אז, וואס ער איז, ווען וועטשטו די סעובד תהשבית זבך? עיר שוועט בין עבל צו דעם טויפיקאלטי, וועט דעם עניניופס און דאונס, און עיר סיסטו וועט אז עיר שוועט זי האלפי אין א פיזיקל ווי און א ריטשעל ווי, און פון די בגינונג יפ בעי אין דער מארנינג, ווען עיר זעסט נאדע אני, און עיר טענקסט פון דער רבינו שלנו, גע ברענגען-בעק די סאול, טיל אתניי פון ווען עיר זעסט ביצחי אף יד הוכו ווען ער קאמסט-בעק טו אים, און ער געסט-בעקט אין נשמה דורך רבינו של העולם, און ער טענקסט אים פון וואטשענגען נשמה, און ער לעצטער נשמה רעסט, און ער געסט אים די נעקסט מארינג געסט זיך באקט צו אים אגען, זא דיס איז די פאררונער פון איש נדבה לבא, דער איש-וואן, האסט-א רייט, If he's ready to give up himself to השמות בך-דער רבינו שלא נם טייפס און עקסעפט דאס און אנדעסטענד, אז ריבואו ס'טייט א רגע לטיין בדבא דלעתע אזוי still has the right to be able to do דאס, און ס'זעצט דער רבי אין זמן הגלות, אין די טייפ ווען ווי אר נמח אוי פון מארץ ישראל, און ווי דא בנוגע צו ישראל און ווי דא בנוגע צו ישראל, און ווי ליב די בית-המקדש. ווען ווי ליב דיס ווי, אין אלע בית-המקדש פון ובין בקרוב דער תריט בית המקדש, שיבנה במהרה בימינו ממש, דער רבי שעט בבנינו וזקנינו, with our children, with our עלדערס, with our sons, with our daughters, כל גדול יבואו הנה, אז דער כלל ישראל פון כלל אויף דער ווארלד, שיעט ביא אינגעאבערט, תוגעדער וויף משיח צדקנו, ווי די גאולה שלימה ואמיתית, על ידי משיח צדקנו.