טקסט

¶1מ'האט דאך גערעדט א גאנצע אריכות בנוגע צו הלכות, ל”אסוקי שמעתתא אליבא דהלכתא” אז אויב ס'איז דאך איצטער דא הלכות וואס איז נוגע אין אן ענין שהזמן גרמא, ווי גערעדט אויך שבת מער בארוכה,

¶2אז מצד דעם מצב הכללי אין וועלט, ובפרט דעם מצב ביי אידן און דער מצב אין יהדות, איז אויב ס'איז דא אזוינע וואס וועלן גוזר זיין אז תענית שעות וועלן זיך צו זיי מצרף זיין און ס'איז געווארן אזוינע און מ'האט זיך צו זיי מצרף געווען,

¶3דאס איז דאך אבער א הלכה וואס איז נוגע אויך די פרטים שבדבר, איז אף על פי ווי מ'האט גערעדט שבת בארוכה, אז ס'איז א גוטע זאך וואס מ'האט ניט קובע געווען אלע פרטים, כדי יעדער רב מרד העתרא במקומו זאל קענען מתאים זיין, צופאסן די פרטים שבדבר,

¶4צו תנאי המקום און צו תנאי האישים, מערניט ווי כללות הדבר אז ער זאל זיין אין דעם זעלבן טאג, ס'זאל זיין א תענית לשעות, און מ'זאל אויך געבן אויף צדקה, ווי יעדער תענית איז דאך פארבונדן מיט נתינת הצדקה, ”חטח בצדקה פרוק” ובפרט ווי דער אלטער רבי איז מאריך אין ”אגרת התשובה שלו”,

¶5אויך פארבונדן מיט אמירת מזמורי תהלים, וואס דאס איז דאך א ”מנהג ישראל” וואס ”מנהג ישראל תורה” הוא אז יעדער ענין וואס איז פארבונדן מיט א תפילה על ”כל צרות שלא” תבוא פארבינדט מען דאס מיט אמירת מזמורי תהלים, על אחת כמה וכמה דער עיקר ענין התענות,

¶6וואס דאס איז דאך ווי דער רמב"ם זאגט אין התחלה פון הלכות תשובה זאל זיין אין התחלת פון הלכות תענית זאל זיין דער 'ענין התשובה', וואס דעמאלט ווערט דאך דער תשובה ותפילה וצדקה זיינען מעבירין אז ס'זאל מלכתחילה ניט קומען צו ענינים בלתי-רצויים,

¶7און מ'זאל מבטל זיין די ענינים בלתי-רצויים וואס זיינען שוין געווען, ביז אין אן אופן של הפרה והקירה מעיקרה, אז ס'זאל ניט בלייבן קיין רושם 'כלל וכלל', ואדרבא ”יתרון האור מתוך החושך” 'ויתרון החכמה מתוך הסכלות', און נאך מערער ”אתהפכא חשוכא לנהורא ומרירו למיתקו”.

¶8וויבאלד, כאמור, אז בנוגע צו דער הילוק הדישא, איז דא וואס האט עיר ”מרא דאתרא” דארף מען דאך וויסן אויך די פרטים, אויך אט די וואס הערן דאס אדער מ'וועט זיי איבערגעבן, איז דאך קענען זיי טאן, אדער בשינויים כלים, ניט אנרירנדיק אבער, דעם עיקר הענין, אז ס'זאל זיין באותו יום און 'ענין התשובה' און ענין התפילה און ענין הצדקה און מזמורי תהלים.

¶9די פרטי הדבר וועט מען סתם איצטער מכריז זיין די הלכה ברורה בזה, דער מרע די עשרה.

¶10און יהי רצון, אז ס'זאל מקויים ווערן אין דערויף ווי דער פסק-דין אין שולחן-ערוך, די הלכה אין שולחן-ערוך אז בשעת מ'נעמט אן א החלטה טובה, בפרט פארבונדן מיט א תענית, ווערט גלייך בטל די אלע ענינים בלתי רצויים, ווי געבראכט אויך די ראי' פון דניאל וואס ער איז דאך דער נביא וואס איז מגלה געווען דעם קס בלשון שלו ובסגנון שלו,

¶11און ס'זאל זיין אויך, אז מ'זאל זיך ניט דארפן דינגען און מאיין זיין וכו דער גץ און גאולה האמיתית והשלימה כפשוטה ”למטה מעשרה טפחים”, אז ”וראו כל בשר יחדיו” אז ס'קומט משיח צדקנו און נעמט ארויס יעדער אידן און אלע אידן און פירציק אוממיות לארצנו הקדושה, שלימות העם, אלע אידן,

¶12און שלימות התורה מיט מעשינו ועבודתינו במשך כל זמנים אלו, און ברענגט זיי אין שלימות הארץ ארץ ישראל לגבולותי,' ובעגלא דידן במהרה בימינו ממש.

¶13מסתמא וועט דער רב מאכריז זיין די אלע פרטים?

¶14וואס דאס איז ניטא? אה?

¶15דעמאלט געבן ווייניקער

¶16פון א רביעות אז ניט וועט ער ניט טאר און פסק'נען קיין הלכות איז א חיים געברענגט.

¶17וועט דיר זיין? ס'איז מקוה פון ווען אלע אויף תניא א תניא שבו הושעת?

¶18דאנא שטייט? היינטיקע וואך, אלע פאר זיי יעדער מאן און יעדער פריי און יעדער אינגלאך און מיורלאך, זיי זיינען געקומען שוין בזה, נאך ברמושא נבת מתוה,

¶19זיי זיינען מחוייב עליו צו חתנות דאנערשטיק, ביז צוועלף דייטשיק, אזוי ווי אין תמיד איז אויפן מקבל טאכט זיין פריער, איז אין מיט וואך פארן תמיש אין צדות המנחות,

¶20איז לאזרו מ'האט זיך אפגעבן דעם אנדערע יראתים קיים סעור זאל מען זאגן בעל פה אויף מקבל-התעניש מארגן, און פון פארשטן, ביז א האלבע שעה נחשש, אויב ער האט ניט זאגן בעל פה קיין זאגן למחשבה אויך איז דא איז דא זאך.

¶21אויב פארקעשטן זאגן צו הקיים סעור קיינע זאגן נאך מנחה, אדער טראכטן ביז דאס ביז נאך מנחה, ביז דער שקיעה.

¶22ג' אינדערפרי, נאך תהלים, וואס מ'זאגט די רגעלע תהלים יעדער טאג, זאל מען משה וועגן זאגן נאך דריי קאפילת תהלים, א קאפילת ה' כבור שם ס'טשט און ד'ס'איז די צייט פון מרחא, זאל מען גיין זעלכע בשפור יעדער אינשטיקער, און די איז משלים זיין דעם אנדער האלבן טאג, וואס מ'פאסט ניט, ”בכל המרבה והאורה” משופח.

¶23און די וואס שפילן גמי' מרחא פריער נאך דעם אפאסטן זיך, מ'זאל מען זאגן אין די תפילה שמונשר זאל מען זאגן די תפילה פון ענינו אין ”שומע תפילה” איידער שץ ושתחזן זאל מען זאגן אין דער תפילה אחרית, אין די תפילה שמונשר זאל מען זאגן אין די תפילה אחרית, אין די תפילה שמונשר זאל מען זאגן ענינו אזוי אליין, אבער ניט אין חזרש השץ ניט, בנוגע לרופא זאל מען דארטן קיין ימוני מיט זאגן.

¶24איי זאל מען ניט לייענען קיין ויכל, וויבאלד מ'איז די וואס קענען פשטן, זיי זיינען געזונט, זאלן זיי וויסליסן דעם תענית'ס נצדקה ועלבן תשלקה מעישור בקרוב זיי וועלן מעיינער דארפן פשטן צדק דאס איז דאך בזמן.

¶25וואס