טקסט

¶1מאכן בפועל, איז דאך ווי געזאגט בא יעדער יארצייט, סיי אנשים, סיי נשים, און אפילו קטנים, רחמנא ליצלן, איז דאך אט דעמאלט דא דער ענין, ווי דער אלטער רבי איז מסביר אין רגרת הקודש, אז כל עבודתו אשר עבד כל משך ימי חייו איז אט דעמאלט שטייט דאס בגלוי ביז פועל ישועות בקרב הארץ. וואס אף על פי וואס ער זאגט דאך דאס בנוגע צו צדיקים, וואס זיי קענען אויפטאן בכל העולם כולו, ואדרבא דאס איז גאר זייער שליחות, ווי בא יעדער נשמה איז דאך כדי אויפצוטאן בעולם הזה, אבער בא נשמות סתם, בא פרטים,

¶2איז דעמאלט טוט ער אויף ווי חלק עולמו הפרטי, בשעת ס'רעדט זיך פועגן א צדיק ויסוד עולם טוט ער אויף בכל העולם כולו, ועל דרך זה נראה נראה ופשטי ביז צו נשיא דורנו, כמדובר כמה פעמים, וואס דאס איז פועל אויפן גאנצן דור, דערפון איז אבער אויך פארשטאנדיק, אז וויבאלד אז נראה נראה ופשטי ובעתרי דרב האט מען זיך געפירט, וי די תלמידים פון רב דארפן זיך פירן, ובעתרי דשמאל האט מען זיך געפירט ווי די תלמידים פון שמואל דארפן זיך פירן, על דרך זה איז פארשטאנדיק בהנוגע אויך אז פועל ישועות איז דאס איז א דבר השוה ביי אלעמען, צי דאס איז בכל הארץ כולה ובכל העולם כולו וכיוצא בזה, איז דאס הענגט-אפ אן דער ענין עבודתו ושליחותו,

¶3ושלחותה פון דער נשמה במיוחד, ווי ס'שטייט אויך בגלוי, וויבאלד אז דאס איז פארבונדן מיט פועל-זיין בקרב הארץ אדער אין א חלק פון ארץ, אדער נער נר הוא פשטו אין זיין התפשטות איז דאס על פי רוב אויך גלוי אויך פאר אנדערע, אף על פי וואס ס'איז דאך אויך דא אזוינע וואס זיי איז דער ענין פון אתה עבודה זייער עבודה איז הצנעלכת עם הוי'אלקיך, וכמדובר כמה פעמים. בנוגע צו דעם יארצייט פון היינטיקן יארצייט, איז דאך דאס אן ענין וואס ס'איז ארויס א דבר פלא, אז מ'לערנט עד היום ענינים חסידות ופנימיות התורה, ביז וואנענט אז ווי זיי ווערן אויך נתבאר און נתקשר מיט כמה ענינים פון נגלה דתורה, ווי דאס איז מבאר דער טאטע בחידושיו על התורה,

¶4איז אבער געקומען אין אן אופן אז דאס איז אנגעקומען פון אים ארויס בגלוי, ביז אין אן אופן אז ס'איז געווארן בדיו כתוב על הניו-יארק, און דערנאך איז אויך האט מען דאך געדארפט האבן דעם ניו-יארק, און דערנאך האט מען געדארפט האבן דעם דיו, און דערנאך האט מען געדארפט צושטעלן דעם מצב רוח פון דעם מעלה חידושים בכתב, אז ער זאל האבן דעם מצב רוח ניט האבן קיינע ענינים של בלבול, כדי ער זאל אויפטאן אט דאס וואס ער קען אויפטאן און וואס ער האט געקענט אויפטאן און וואס ער האט אויפגעטאן בפועל. זעט מען דאך בפשטות, אז דאס וואס לערנען אידן בכל תפוצות הגולה, חידושים בתורה, פון טאטן, איז אט דאס וואס ס'איז אנגעקומט געווארן אט די מעגלעכקייט איז דאס דורך דערויף וואס דער בעל היארצייט האט זיך אפגעגעבן פון אלעם ערשטן ארויסגעפארן מדירתה, וואו זי האט אפגעלעבט כמה וכמה עשיריות בשנים, און געגאנגען בגולה צוזאמען וויבאלד אז דארט איז געווען איר מאן, איז זי געגאנגען בגולה ווי מ'געפינט זיך אין א גולה בכלל, ובפרט אין דער גולה ווי ס'איז געווען אין א פינה נידחת אין רוסלאנד פון יענער צייט, וכידוע צו די וואס זיינען

¶5דארט געווען, אויף וויפל דארט איז בכלל געווען מושלד די זאך פון אידן, על אחת כמה וכמה די זאך פון אידישקייט, על אחת כמה וכמה פון לערנען תורה, איז זי אוועקגעפארן פון איר וואו זי האט אפגעלעבט, כאמור, און געפירט דארט אלס א רעבעצן, געפירט עסקנות ציבורית, נוסף על חיי הפרטים וברחבה ווי ס'איז געווען דעמאלט די שטתי קתירתא ין את לאו, אדער אין עפער פטרס ווי ס'האט דעמאלט געהייסן, ווי ס'איז געווען דעמאלט אן עירה אבירה בכמה ענינים, ובפרט אין ענינים פון אידישקייט, וואס ס'האט דאך געווען מצד רדיפות המלוכה האט מען דאך געדארפט, אז ס'זאל זיין איינער וואס זאל פארן אין עירה אבירה פון יענער מלוכה, און דארטן פועל זיין, אז מ'זאל מבטל זיין די גזירות, אדער על כל פנים ממהט ז די קזירות וכו,' וואס דאס איז דאך געווען דער מעמד ומצב פון דער שטאט בפטרס בזמן ההוא, אז ס'איז געווען אן עירה אבירה אין ענינים פון אידישקייט פון גאנץ אוקראיעינא, ווי ס'האט דעמאלט געהייסן דער טייל פון דרום רוסלאנד, און אז מ'האט געדארפט פועל זיין, און האט מען דאך געמאכט רדיפות אויף רבנים, אז זיי זאלן זיך ניט מישן אין די זאכן, ואדרבא זיי זאלן נאך

¶6ארויסגעבן א בריוו, אז זיי זיינען מסכים, אז דאס איז א מלכות וואס איז ניט רודף ענינים של דעת, וכמדובר כמה פעמים איז דער טאטע דעמאלט ארויס בגלוי, און האט געזאגט, אז ניט נאר ער וועט ניט חתמ'ען אויפן בריוו וואס מ'האט שוין גע'פועל'ט בכמה, אז זיי זאלן חתמ'ען דעם בריוו מתוך יסורים און איומים והפחדות וכו'וכו,' נאר ער וועט זיך אויך משתדל זיין אויף מפרסם זיין, אז ער חתמ'עט ניט, און פארוואס חתמ'עט ער ניט? דערפאר וואס ער ווייסט, און אלע ווייסן דאס, נאר מ'האט וועגן דערויף מורא צו רעדן, במילא, אז ער וועט נאך ארויס בגלוי איז דאך דא א מעגלעכקייט, אז ס'וועט געפינען על כל פנים א טייל וואס וועלן גלייך צו אים צושטיין, און ס'וועט ווערן א גאנצע איבער-קערעניש וכו אשר לכן דארף מען אים נאכגעבן פארשידענע דרישות, אנהויבן פון די דרישים בנוגע צו מצה, וואס דאס איז דאך מקלו דעם האמנותא וואס מ'האט דעמאלט געדארפט פארן אין מסתמא, צו פועל זיין הרשיון, אז מ'זאל ערלויבן מאלן די חטים אין אזא אופן אז דאס זאל זיין כשר לפסח, לפי המסב האבול.

¶7און וויבאלד אז יקאטרינת לאה בניפי פוטרב איז דאך געווען אין א שטח דארט איז געוואקסן חטים וסערים וכיוצא בזה, און ער איז געווען אט דער וואס האט זיך איינגעשטעלט און געזאגט, אז ער פארט בפועל, און מ'האט ניט מורא-געהאט אויף אים ניט לאזן פארן, און דערנאך פועל זיין אז מ'זאל אים דארף ניט אויפנעמען, נאר געפארן אין מאסקווע, און ער האט גערעדט מיט א לענין אין א ליין, און האט פועל'ט וואס ער איז געווען דעמאלט דער פרעז פון דער גאנצער מלוכה דארטן, פון דעם קאמוניסטישן רעז ים דארטן, און פועל ביי אים געווען, ער זאל געבן א רשיון, אז ער הייסט די אלע פקידים פקידי המלוכה וואס געפינען זיך אין יקתרינת לאו, וואס דארט זיינען געווען די הויפט-מילין אויף צו מאלן די חטים, אז מ'זאל זיך ניט מישן און מ'זאל פאלגן בשעת ס'וועט קומען צוגיין דער משגיח וואס הרב שנורתן האט אנגעשטעלט, און וועט זאגן אז דאס איז ניט כשר, במילא טאר מען דאס ניט ניצן, איז מען דאך מזיק די מלוכה, וואס דאס קען מען דאך דעמאלט באשולדיקן דעם רב שנורתן, אז ער איז מזיק דעם קאמוניסטישן רעזשים ניט נאר פון יקטרינוס לב און און אוקריאן, נאר דאס איז פועל אויך, וויבאלד אז דאס איז געווען דער מקור פון וואנענט חטים איז פאנאנדערגעשפרייט געווארן איבער גא�

¶8רוסלאנד, האט ער געזאגט, אז ער וועט זיך דערפאר ניט אפשרעקן, ניט מאכן א גאנצע פרסום דערפון, במילא איז ער זיכער, אז כל ענין אליין וועט אים אויפנעמען, און וועט ניט לאזן אז מ'זאל אים ניט צולאזן צו אים, וכך הוי מילתא, אז ער איז טאקע געפארן און טאקע דערגאנגען צו אים, און טאקע גערעדט און האט גע'פועל'ט, וכאמור, ס'איז ארויס א פקודה פון מסכוי, אז אפילו ווע די חטים האבן דאך געהערט צו דער מלוכה, במילא אז מ'וועט זיי ניט נוצן די פרייזן וואס מ'האט קיין אומען פאר חטים הראויים אויף נוצן אויף פסח איז דאס געווען א עקאנאמישער היזג פאר די כללות המלוכה בכל המלוכה כולה. און אף על פי כן איז אנגעקומען די פקודה אין יקטרינת לאו, וואו זיי זיינען געווען די הויפט מילן, און דארט האט מען געזאגט, אז ער זאל צושטעלן אויסקלייבן אליין די משגיחים, און קיינער וועט די משגיחים ניט זאגן קיין דיעה, און דער משגיח דארף גאר ניט דערציילן די מלוכה וואס ער פסול'ט און פארוואס ער פסול'ט, ער דארף נאר אפגעבן דעם דין וחשבון מיט דער הסברה צו דעם הר

¶9שניאורסן, און א רב שניאורסן וועט דערנאך איבערגעבן אט די און די מעלט וואס איז אנגעקומען צו אין דעם און דעם טאג די חטים, און דערנאך האט מען זיי געמאלן וכו טאר מען דאס ניט נוצן אויף פסח, און מ'זאל דאס שיקן צוריק אדער פארקויפן פאר א בליגע פרייז וכיוצא בזה וכו'וכו.' וואס די מעגלעכקייט אויף דאס צו טאן האט ער געהאט הודות, וואס ארום אים איז בבית איז געווען אזא מין מצב רוח, אז ניט נאר מ'האט זיך ניט געשראקן, און במילא האט מען אים אויך געקענט אנשרעקן, נאר אדרבא מ'האט אים נאכמער געגעבן כח און א חוזק רוח אויף ניט רעכענען זיך מיט די אלע סכנות, אף על פי וואס דעמאלט איז געווען דער מצב אין דער גאנצער מדינה, אז ניט נאר דער רב אליין, נאר כל בני-ביתו, על אחת כמה וכמה אשתו, וואס לעבט מיט אים אין דער זעלבער הויז, און שטיצט אים אין דער קאנטער-רעוואראציאנער טעטיקייט, אויף מזיק זיין די גאנצע מדינה בהנוגע צו דער הויפט-מעל פון דער גאנצער מדינה, און זי העלפט אים ארויס אין דערויף זאל מען איר ניט טשעפען, און מ'זאל איר ניט שרעקן, און אף על פי איז געווען אזוינע וואס האבן געשראקן

¶10צווישן די פקודים, ביז וואנענט אז ס'איז אויך געווען גוטע פריינט וואס האבן מורא געהאט, אז זיי זאלן ניט מקיים-זיין די איומים, איז מען געקומען שטילערהייט ביינאכט אז מ'האט ניט געזען אז מ'גייט צום רעה, וואס דאס אליין איז שוין געווען א חטא, און דערציילט, אז זיי האבן ידיעות און האבן פארבינדונגען מיט די שכוות האט דארטן געהייסן, דאס הייסט אט די וואס זיי זיינע די הויפט פארפאלגער געווען, אונטערגעשטיצט פון די יופסקסיא, אבער יופסקסיא אליין האט ניט געהאט די מאכט, האט זי זיך געדארפט ווענדן צו די גויים, צו די קאמוניסטן, און זיי האבן דערנאך דאס געטאן, אנגעבנדיק פארוואס זיי זאגן, אדער פארוואס זיי זאגן ניט וכו כידוע ווי ס'איז דעמאלט געווען דער מצב הדברים, און ניט נוסף וואס זי האט דאס ממשיך געווען במ� כל חיי אלו, נאר אפילו דערנאך, אז זי איז שוין געווען בגולה, וואס דארט איז, כאמור, האט מען בכלל ניט געוואוסט וואס דאס איז א איד, על אחת כמה וכמה וואס דאס איז אידישקייט, איז אף על פי כן איז געווען דער מעמד ומצב אז ס'איז ניט געווען קיינע ענינים און ס'איז ניט געווען אויך קיין געלט מיט וואס צו קויפן איבעריקע זאכן, און בפרט געווען פארשיקט,

¶11אזא מין ארט וואס דארטן איז געווען ניט קיין טינט און ניט קיין פאפיר, און מ'האט די אלע זאכן געדארפט זוכן און שאפן אליין די טינט, דורך דערויף וואס מ'האט באקומען די גראזן פון וועלכע מ'מאכט די טינט וכיוצא בזה, און דערנאך ארומגיין און זיכן ברעקלעך פאפיר וואס דאס האט ניט געקענט געפינען, במילא איז געווען מערניט ווי עטלעכע ווי בלעטלעכ ספורים, געציילטע בלעטלעך, און אויך אויף די שולים, אויף די ברעגן אויף די גליונות פון די ספרים וואס ס'איז געווען ביי אים, ביים טאקן, וואס דערנאך האט מען דערפון געדרוקט די לקוטי תורה, לקוטי לוי יצחק, סיי אויף תורה און סיי אויף נביאים און סיי אויף כתובים און סיי אויף מאמרי חז.ל, און סיי א גרויסער שאדן, אז ס'איז געווען נאך א גאנצע ראי'פון געשריבענע זאכן, און מ'ויל דעמאנען קיין נאמען, און מ'האט מציע געווען די ספרים האט די מאמא אליין זיך איינגעשטעלט און האט מיט זיך געפירט אין מאסקווע, און פון דארטן האט מען דאס דערנאך איבערגעשיקט אהערצו, במשך הזמן, דורך די אמבאסדע וכיוצא בזה, און דערנאך איז געווען נאך א סך בלעטער וואס איז געווען פארשריב�

¶12און מ'האט געפונען גראדע א אידן וואס ער איז א תמים סאב-זרון, האט אליין אויך געלערנט אין תומכי תמימים, אויף שטיקל-צייט, און דאס איז געווען א סכנת נפשות, טאמער וועט מען ביי אים געפינען, און מ'וועט זען וואס איז דאס וועט ער דארפן דערציילן, אבער וועט ער ניט דערציילן וועט מען געפינען דורך אן אנדערן אויסגעפינען, אז דאס איז דאס וואס דער חידושי תורה פון דעם רב וואס ער האט מוריד-געווען במלוכה, און דערפאר האט מען אים פארשיקט, און אף על פי כן האט ער געשריבן חידושי תורה זייענדיק דארטן, און ער גנב'ט דאס ארויס און וויל דאס ברענגען מחוץ למדינה, וואס דאס איז געווען סכנה הכי גדולה, און דערפאר האט ער טאקע מוריד-געהאט דאס צו נעמען, ועד היום איז אינו ידוע וואס ס'איז געווארן מיט די צענדליקער, און נפש נאכמערער גליונות, וואס דער טאטע האט דאך געשריבן די חידושים, און זיי געפינען זיך ערגעץ-ווי אין רוסלאנד, און יהי רצון, אז במשך הזמן, ובהו עובדים בארץ אשר והנדחים בארץ מצרים על אחת כמה וכמה חידושי תורה בכלל, און חידושי תורה וואס זיינען געשריבן געווארן מן המוצר, און דער אמת'ער מוצר הכי גדול בגשמיות,

¶13וכמדובר כמה פעמים אין חידושי תורה, וואס דארט האט זיך געמישט נגלה דתורה און פנימיות התורה, און פנימיות די תורה ארויסגעגעבן אין אזא אופן, אז ס'קען גלייך מוכן צו יפוצו מעינותיך חוצה ווי מ'זעט דאס אין די חידושים וואס ס'איז אפגעדרוקט פון די גליאונות פון די ספרים און פון די בלעטער וואס זיינען יא דערגענגען, ועל דרך זה איז קען מען דאך משער זיין וואס ס'געפינט זיך אין די צענדליקער און אפשר מערערע הונדערטען גליונות בלעטער וואס זיינען דערוויילע נאך ביז איצטער ניט דערגענגען, וכאמור לעיל, א דבר תורה, ובפרט א תורה וואס לומד מתוך העני בגשמיות, ומתוך המיצר בגשמיות, און מן המיצר קראתי יודקו, וואס דאס איז דאך פארבונדן מיט פנימיות התורה במיוחד העכער פון ובקו וואס איז פארבונדן מיט נגלה דתורה, איז סוף-כל-סוף וועט מען דאך זיכער אויך דאס אויך אפגעפינען, און מ'וועט זוכה זיין צו א ריבוי נוסף אין ענינים פון פנימיות התורה, און די עצם החלטה בזה שוין איצטער איז זיך נאכמער ממהר, אז ס'זאל אנקומען דער זמן ווען מ'וועט דאס קענען געפינען, און מ'וועט דאס קענען דאס זוכן אויך במדינה ההיא, ועוד והוא העיקר דער זמן אז ס'וועט זיין אויך די

¶14חידושים אין פנימיות התורה וועט מען זיך מחדש זיין אויך לאחרי גאולה האמיתית והשלימה, על אחת כמה וכמה אט די חידושים וואס ס'איז שוין מתחדש געווארן און שוין פארשריבן געווארן, און זיי געפינען זיך במקום אינו ידוע, אבער זיי זיינען זיכער גאנץ וועט מען אויך זיי האבן, און מ'וועט אויך מוסיף זיין אט דאס וואס כאמור לעיל איז דאס פארבונדן אויך מיט דעם בעלת היארצייט, וואס זי האט דאס געמאכט אט די מעגלעכקייט דורך באקומען די בלעטער און מאכן די טינט, און אויך די פעניס וכיוצא בזה. וואס דאס איז דאך חלקה, און ווי זי האט דערנאך געזאגט, אז דאס האט זיך מוסר-נפש געווען, דערנאך געבראכט מיט זיך אוועקפארנדיק פון דארטן, פון עלמא אתא, אוועקפארנדיק דערנאך קומענדיק אין מסקר וכו אליין האט זי דאס נ געקענט מיטנעמען מיט זיך, כמדובר, וויבאלד אז זי איז גאר געפארן אלס א פוילישער פדערניש, במילא איז דאך געווען די גאנצע זאך מוקשה וכו כמדובר כמה פעמים.

¶15ועוד והוא העיקר, אז ס'איז אויך פארבונדן, יש לומר, אז שמה הוא קגרים וואס חנה איז דאך אויך פארבונדן מיט דער הפטורה פון ראש-השנה, און דוקא פון יום ראשון די ראש-השנה, און וואס ענדיקט זיך די הפטרה, דער סיום פון דער הפטרה איז מיט וירם קרן משיחו. און דאס איז אויך פארבונדן מיט התחלת הנבואה בישראל, וואס דער ערשטער נביא איז דאך געווען שמואל הנביא, וועגן וועלכע ס'רעדט זיך אין נבואת חנה, און וואס ער האט אויך משוח-געווען געזאלבט דוד המלך, און וואס דאס איז דאך אויך פארבונדן מיט וירם קרן משיחא מיט דוד מלכא משיחא. און שטייט דאך אויך אין ספרים, אז חנה איז דאס אויך דער ראשי-תיבות פון די מצוות, וואס אף על פי וואס ס'איז חייבים בזה בשוה אנשים מיט נשים, איז דאס אבער אויסגעטיילט געווארן, אז בעיקר איז מנהג ישראל ווערט דאס מקויים על ידי הנשים דוקא, וואס דאס איז אויך דער ראשי-תיבות פון חנה די דריי ענינים,

¶16נים, און דאס איז דער ענין פון חלה ראשית אריסותיכם פארבונדן מיט כשרות האכילה ושתי דער ה'פארבונדן מיט הדלקת הנר וואס דאס ברענגט אראפ דעם שלום בית וכו בכל הבית כולו, ומערב שבת לערב שבת, כמוזכר לעיל, און אויך דער נו'שבאמצע, אויך דער ראשי-תיבות, פארבונדן מיט טהרת המשפחה, וואס אין די אלע דריי ענינים, כאמור, זיי זיינען דאך מחוייב גלייך אנשים און נשים, דער קיום בפועל, והמעשה הוא העיקר, איז אין טהרת המשפחה איז דאך א זיכערע זאך, אז דאס הענגט אפ אינגאנצן מיט אירע דמים וכיוצא בזה, דער מאן קען מערניט ווי פותר זיין, אויב ס'איז דא עפעס א שאלה וכיוצא בזה, ועל דרך זה אויך דער הקשה רקיח, און במילא אויך ראשית אריסותיכם און הגלקת הנר איז דאס אויך פארבונדן מיט דער אשה וואס זי איז עקרת הבית, כמדובר כמה פעמים. וואס דאס ברענגט אויך ארויס אבער דעם רמז לכל אחד ואחד, סיי אנשים סיי נשים סיי טף, אז זיי דארפן טאן אין די אלע דריי געביטן וואס אויף דערויף טיילט זיך דער לעבן פון א מענטשן בכלל, און פון אידן במיוחד, דער ענין פון אכילה און שתי וואס דאס איז דאך

¶17מקשר הנשמה בגוף, וואס דאס איז דער ענין פון חלה, דער ענין אז ס'זאל זיין א בית נוסף אויף לחם לאכל זאל אויך זיין א בית לדור בו, וראוי לדירה, וואס דאס איז פארבונדן מיט הלכת הנרש בביתו, וואס דאס ברענגט דעם שלום בית, ועל דרך זה אויך דער ענין פון בנים ובנות עוסקים בתורה ובמצוותי וואס דאס איז דאך פארבונדן מיט דעם ענין פון דעם נו'ן, און דאס איז אויך פארבונדן במיוחד מיט שנה זו וואס ס'איז געווארן פינף און צוואנציק יאר פון איר הסתלקות, און ס'איז אויך געווארן דער שנת ניסים, ביז ניסי ניסים נעשו לו, אז יעדערער זאל טאן אין די אלע מוסיף זיין, ביז אין אן אופן ניסי למעלה בערך, מורם פון זיין הנהגה רגילה, אף על פי וואס אויך פריער איז ער אויך געווען זיין הנהגתו ועמך כולם צדיקים על אחת כמה וכמה נאך אין מיטן פון עשרת ימי תשובה, און וואס איז שוין דורכגעגאנגען דער רב פון עשרת ימי תשובה, וכמוזכר לעיל נעכטן. על דרך זה אויך ווערט א

¶18ענין, א הנהגה חדשה, ביז אין אן אופן אז זי ווערט אנגערופן הנהגה ניסית, דרך די הנהגה וואס ער האט געהאט מיט א טאג פאר דעם, אף על פי וואס אויך דעמאלט איז שוין געווען עשרת ימי תשובה און אין די שנת נסים, שנת נס, און ווי נתפרט און נתפרסם, אז מ'זאגט דערביי ניט נס לשון יחיד, נאר ניסים לשון רבים, מיינענדיק דער עיקר נס, א גאולה האמיתית והשלימה, אבער ביז דעמאלט און נאך דעמאלט איז דאך דא א ריבוי ניסים, וואס בשעת יעדער איד טוט אין זיינע הנהגות סיי אין מחשבה און סיי אין דיבור און סיי אין מעשה, אז ער שטעלט זיך אוועק און הויבט אויף זיין מחשבה ודיבור ומעשה, אלע דריי ענינים וואס זיי זיינען אויך פארבונדן מיט די דריי ענינים פון דעם ראשי-תיבות, פון חנה וואס דאס איז דאך אויך פארבונדן מיט על-דרך החילוק פון מחשבה דיבור ומעשה, און ס'ווערט אויך והוא העיקר, ובפרט אז מ'איז דאס מקשר מיט צדקה, אז אין צדקה גופא איז דאך אויך אז ער גיט צדקה צו דעם וואס דארף דערצו אנקומען, איז אט דעמאלט נוצט דאס דער מקבל הצדקה

¶19אויף אלע דריי ענינים, אויף מחשבה דיבור ומעשה שלו, און אויף אלע דריי ענינים פון לחם לחל ובגיד ללבוש ובית לדר בו, כמדובר כמה פעמים. און יהי רצון, אז מ'זאל מוסיף-זיין ביז אין אן אופן פון החלטה ניסית, למעלה מהנהגתו ווי ס'איז געווען מיט א רגע פאר דעם, אז מכאן ולהבא איז ער נוהג אין אן אופן וואס ארום נס על ההרים נאך העכער פון די הרים, און אויך ווי אויך דער חלק אין חומש וואס ס'רעדט זיך אויך דארטן וירקבוהו במאתי ארץ נאך העכער פון במאתי ארץ, כמדובר כמה פעמים איז דער ירכבוהו על במאתי ארץ, און דאס פירט ער דורך במעשה כמדובר, המעשה הוא העיקר, כדי די מעשה זאל זיין מסודר, דארף מען דאך אבער האבן אויך אז זיין מחשבה זאל זיין מסודרת,

¶20און אויך די זאקן וואס ער דארף אנקומען אויף א צווייטער זאל אים צוהעלפן אין דעם דארף זיין אויך זיין דיבור מסודר, נוסף אז ס'איז דא כמה ענינים וואס זייער קיום איז על-ידי דיבור, כמדובר כמה פעמים, און בשעת ס'איז יעדערער פון אונז און יעדערער פון אייך בתור כלל ישראל וועט זיך אויפהייבן זיך אליין אין דעם גאנצן ארום, ביז אין אן אופן אז דאס איז נאך העכער פון הרים, כאמור לעילי, קובע ארבמתי ארץ אט דעמאלט איז האלט דאס נאכמערער צו, אז דער אויבערשטער גיט נאכמערער הצלחה אויף מקיים-זיין די אלע החלטות טובות בפועל, ביז אין מעשה בפועל, ס'ווערן בטל אלע מניעות ועיכ ובים, ועוד והוא העיקר, אז דער אויבערשטער האלט צו, מיט נאכמערע זריזות, תגאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו, וואס אויף דערויף איז דאך כאמור איל, דער וירום קרן משיחו איז דאך דאס נבואת חנה, און די נבואה ווערט אויך בפועל במקויים למטה מעשרה טפחים, וכאמור לעיל באופן דמראה באתבאי ואומר זה די אלע דריי זאכן, משיחו און דערנאך אויך ויעץ, אז דור משיח האט א קרן, וכמדובר כמה פעמים בנוגע צו מדרש וואס זאגט, אז ס'איז דא עשר קרמות,

¶21און פון זיי אויך קרן משיחו, און אויך דער קרן שטייט אין אן אופן פון וירום לגבי ווי ס'איז געווען פאראיארן, און נאכמערער אפילו ווי ס'איז געווען אין שנת ניסים עצמה, אין התחלת השנה, און אין רוב פון עצרת ימי תשובה פון דעם שנת ניסים, וואס דאס איז דאך געווען די התחלה פון יום הששי פון עצרת ימי תשובה, על אחת כמה וכמה, מ'האלט שוין ביים סיום וכותם פון דעם ששת ימי תשובה, און מ'גייט שוין אריין אין יום השביעי פון עשרת ימי תשובה, וואס דאס פארבינדט דאס גלייך א קשר מיט שבת שובה, וואס אויך דער יום השביעי, און מיט שביעי בכלל, ביז ליום שכולו שבת ומנוחה לחיי העולמים, ועוד והוא העיקר, אננעמען די אלע החלטות און גלייך אנהויבן זיי מקיים זיין בפועל. און א זיכערע זאך, אז דער אויבערשטער וועט מקיים זיין בפועל למטה מעשרה טפחים, דער וירם כרן משיחו תיכף ומיד ממש אין די אלע דריי ענינים, סיי וירם און סיי כרן און סיי משיחו, דוד מלך המשיח, ביז משיח צדקנו, יחידו פון כל בני ישראל, וואס דאס פארבינדט זיך מיטן יחידו וואס איז דא בא יעדער אידן, ווערט דאס פארבונדן

¶22יחידו פון כלל ישראל, וואס דאס איז משיח צדקנו, און יעדער איד איז ביידע זאכן, כאמור לעיל, האט ער א חלק אין משיח, און פונקט אזוי האט ער זיינער א ניצוץ אין נשמה פון דער יחידו פון משיח צדקנו, און משיח געפינט זיך אין יעדער אידן, בפרט נאך אנהויבנדיק פון תינוקות של בית רבן, ווי די גמרא טייטשט דאס אפ על תגובי משיחי און דער טעם איז אויף ויף איז דערפאר וואס זיי האבן דאך א שייכות צו רבן, און ווי אזוי האבן זיי א שייכות צו רבן? דארפן דערפון האבן די נשים צדקניות בישראל, ווי די גמרא זאגט אין מסכתא ברכות, אז נשים במה זכיין אז דורך דערויף וואס זיי שטעלן אויף תינוקות של בית רבן, און אויך ווירקן אויף זייערע בעלים, לבעלייהו, וכמבואר בארוכה אין מסכתא ברכות, דארף טוב, דער זיבעצנטער דף אין ברכות, וכמדובר כמה פעמים וואס דאס איז אויך מיט א דיוק.

¶23ויהי רצון, אז פון דעם דיבור בכל ענינים אלו זאל גלייך זיין דער מראה באצבעו ואומר זה אטא דער וירום און אטא דער קרן און אטא משיחא, דוד מלכא משיחא, ביז גואל ראשון הוא גואל אחרון, וירום קרן משיחא, דער ענין פון העשירי יהי'קודש, ועוד והוא העיקר תיכף ומיד ממה.