Paragraph
Paragraph rh-0g39c1ty
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-a6h4ehfh
- order
- i
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- שוין בערב ראש-השנה, האט ער ניט וואס צו טאן, ווארום מ'איז אינגאנצן בטל ומבוטל בשעת ס'קומט דער ראש-השנה לאחרי זה, ובמיוחד אז ס'איז נאך צוגעקומען נשנת הולדת פון דעם צמח צדק דער גילוי פון דער נשמה, וואס פון דעמאלט אן איז מזלב גובר בכל ערב ראש-השנה, נוסף אויף דאס וואס ער פועל'ט ישועות בקרב הארץ במשך כל השנה כולה, און ס'ברענגט אראפ שוין די ודעות, ביז וואנענט אז דאס איז משנה לבוש און ס'איז לבנים ומתעטפים לבנים שוין בערב ראש השנה, וואס דאס שטייען זיך שוין אין מיטן פון ערב ראש השנה, לאחרי תפילת ערבית ולאחרי כמה ברכות, עיקר מתוך פון א חסידישן התוועדות, וואס דעמאלט איז דאך פתקן משמיא נחתא וועגן דעם גודל נחת רוחה און דעם תענוג וואס מ'איז גורם, ביז אין עצמות ומהות, וואס דאס איז דאך נאך די אמת'ע הכנה צו דעם תענוג וואס מ'איז ממשיך על ידי ומגלה על ידי השופר בראש השנה, ובפרט נאך כנהוג אין די התוועדות'ן, אז מ'איז מסיים מיטן ענין הצדקה, וואס כאמור לעיל, איז אפילו אז מ'גיט איין פרוטה אויף צדקה, איז כדי צו באווארענען א פרוטה פון א אידן, איז ניט נאר חסר תורה, נאר דער רחמנות פון תורה קומט אראפ אין אן אופן גלוי, אז מ'הייסט דעם כהן ער זאל זיצן זיך אין דער היים, ביז וואנענט אט דער איד וואס קומט דער ליינקער וויל אויף אים אנווארפן א חשב, זאגט מען אים, אז וויבאלד אז ער טענה'ט וכו'וכו און ס'איז נאך פאר ערב ראש השנה איז די עצה בזה צום מעלין ערשטן ופינת הבית, און דאס פועל'ט אויף בשעת דער בעל הבית זה, אז וויפל מ'האט רחמנות אויף
- proofread
- 0