Text

¶1דער חילוק פון ”קבלת הרעמק מיט קבלת האריז"ל”, שטייט אין חסידות, אז דאס איז על דרך אין חסידות און אין קבלה,

¶2אז דער רעמק האט גערעדט אין ספירות דתוהו, אין ענינים דתוהו, אין סיכון אליין, משא"כ קבלת האריז"ל איז דאס אין סיכון.

¶3על דרך זה קען מען זאגן, אז אט דאס וואס ס'איז דער לא לתוהו גראו ”אלא לשבת יצרה” אט דאס וואס דער אלטער רבי מאנט, אז די ענינים פון רזין דאורייתא זאל דאס זיין אין אן אופן פון ”לשבת יצרה” אז דאס זאל נתלבש ווערן אין דעם חביד, אין דעם 'חכמה בינה' דעת פון נפש אלקית,

¶4און דורך דערויף אין דעם 'חכמה בינה' דעת פון נפש הציווי, שכל האנושי, איז דאס אויך לגבי די אנדערע שיטות אין דערויף גופא אין תיקון אליין דער חילוק פון ”לתוהו בראה אלא לשבת יצרה” ווארום אין תוהו איז דאך געווען די אלע ענינים אין אן אופן פון קצרים פון מקיפים,

¶5און אזוי איז אויך דער ענין פון צדיק בהאמונתא יחי' 'אל תקרי יחי' אלא יחי'' וואס דורך אמונה האט מען א שייכות צו די אלע ענינים, איז אמונה איז דאך אן ענין פון מקיפין פון תוהו,

¶6און די תביעה פון חב ד איז, אז ס'זאל זיין ”לשבת יצרה” אז ס'זאל אראפקומען אין מוחין וואס נוחין איז דאך ענינים פנימיות, וואס דאס איז על ידי הלימוד אין אן אופן פון הבנה והתגית.

¶7דער חילוק פון תוהו און תיקון אין אותיות פון קבלה איז, אז אין תוהו איז געווען אורות מרובים בכלים ועטים, אין תיקון איז געווען אורות מועטים בכלים מרובים.

¶8שטייט אויף דערויף דער ביאור, אז וואס הייסט אז כלי מועט אז דאס שטייט אין אן אופן פון רצוא, תוהו דקדושה אין אן אופן פון רצוא, במילא האט דאס ניט אין איינפאכן לשון גערעדט קיין געדול אויף תליתת און התיישבות פון נרות, ווארום ער שטייט אין א רצון, אין א כליון, אין א כלית הנפש,

¶9און אין אורות בפיקל און איז אפילו אורות מואטים דאס הייסט, אז אין 'הבנה והשגה' און אין 'גילוי אלקות' איז גיט מען אים ניט קיין סאך, איז האט ער אין זיך די כלי מרובים, אז ער האט דעם פולן רצון אין דעם ענין פון שואב,

¶10אויף לאפות לא יתגרח דירה דוקא בתחתונים.

¶11אט די אלע ענינים ווי זיי זיינען אין רוחניות זיינען זיי דערנאך משתלשל אויך בגשמיות, וואס אין גשמיות איז דאך אויך דא דער ענין פון נרות און דער ענין פון כלים, וואס דער ענין פון כלים בכללות איז דאס די ענינים גשמיים, און דער ענין פון נרות בכללות איז דאס דער ענין התורה והמצוה, וואס מ'טוט אין די ענינים גשמיים.

¶12בשעת אין 'עולם התיקון' איז געווען אורות מועטים בכלי מרובים, איז ניט דער פשט, אז א טייל פון דער כלי איז געבליבן לידו, אן אור, נאר דער פשט איז, אז די כלי האט אינגאנצן געווארן אנגעפילט, אף על פי וואס מצד אור איז דאס געווען אן ענין וואס ווערט אנגערופן אורות מועטים וואס די

¶13בעניני עבודה איז דאס, אז אפילו ווי דער רבי זאגט, אז מ'וואלט אים געהייסן לחתי ועצים וואס ער מיינט דערמיט וואס למעלה טוט זיך דערויף אין נרות וגיבויים גארנישט ניט אויף,

¶14אבער אין עצמות ומהות איז דאך דארט דער תכלית העילוי וואס ער איז ממלא דעם רצון העצמות וואס ער האט אים געזאגט לחתי ועצים אבער אין אורות איז דאס מועטים, ס'איז גארניטא קיין אורות וינגילויים,

¶15איז אף על פי כן האט ער אין דערויף די ”כלים מרובים” די גאנצע התרחלות, וואס מאנט ארויס די כל ההתר כוחות שבנפש מיט די כוחות מקיפים, מיט דעם כח התענוג, וואס ענינו איז דאך התרחלות והתרחלות והתפשטות.

¶16דערפון איז אויך מובן, אז אויך אין ענינים גשמיים כפשוטם, איז אף על פי וואס דער תכלית הענין איז דאך אז ס'זאל זיין דער שליטת האור על הכלי מ'דארף אבער אויך האבן א כלי, און א כלי מתאימה,

¶17וואס דאס ווערט אנגערופן ”בשם כלים מרובים”, בכזאת בכזאת זאת זאל קענען אין זיך אויפנעמען די אורות מואטים פון 'עולם התיקון', און דורך דערויף דערנאך אויך באקומען די אורות מרובים פון עולם התוהו, ביז עצמות ומהות, וואס דאס איז למעלה מכל עניני אורות.

¶18דערפון איז אויך פארשטאנדיק אט דאס וואס ס'איז דא די הוראה אויך על פי נגלה, אז בשעת מ'דארף האבן אז ס'זאל שורש זיין א ברכה מלמעלה דארף מען האבן עפעס אן ענין בגשמיות, וואס אויף אים זאל די ברכה קענען שורה זיין.

¶19און דערפון איז אויך מובן, אז בשעת עס קומט-צו שני ענינים בגשמיות, מער התרחבות בגשמיות, איז דא מערער ארט וואס ס'זאל קענען שורה זיין דער ריבוי הברכה שבלמעלה.

¶20און אט דאס איז בהנוגע לעניננו, אזוי ווי אויף אט די אלע ענינים פון התרחבות, פון הפצת המעיינות חוטה אין חוץ לארץ, במילא דארף מען האבן אויף דערויף אויך דער ענין אז ס'זאל זיין דער ”כלים מרובים” וואס בכללות איז די כלים אויף הפצת המעינות חוצה זיינען דאך דאס די תלמידים פון ישיבת תומכי תמימים איז דערפון מובן,

¶21אז אט די כלים, אט די תלמידים, דארף מען פשוט האבן אין כמות אז ס'זאל זיין ”כלים מרובים”, במילא וועט קענען אויך זיין דער ענין ההפתה בהתרחבות והתפשטות, אויף ניט נאר אויפנעמען די אורות מועטים דתיקון בתור התחלה נאר אויך דערנאך האבן די אורות מרובים דתוהו און דערנאך דעם עצמות מהות.

¶22דערפון איז אויך מובן, אז אין דעם ענין פון שיקן כפר חב.

¶23דאס האט מיר גערעדט, וואס דערוויילע רעדט זיך דאס וועגן דעם כפר חב.

¶24איז ער דאך דער כלי, אויף די אורות וואס דורך אט דעם שיכון דארף מען האבן א התרחבות והתפשטות בכל עניני הכפר, כדי ס'זאל זיין ”כלים מרובים” כפשוטם אין עניני פרנסה והרחבה בכל הפרטים וואס אין דעם כפר,

¶25וואס דעמאלט וועט דאס קענען האבן אין זיך בהתיישבות די אורות מאטים פון 'עולם התיקון' און די אורות מרובים פון עולם התוהר, דאס הייסט פון די וואס דערוויילע בלאנגען זיי אין עולם התוהר, אבער זיי קלעפן זיך צו די כלים פון כפר חב"ד,

¶26ובמילא זיינען זיי דארט מסייע, אז דערנאך זאל זיין דער ענין פון רף ”תבואות בכח שור” אז דורך זייער סיוע און דורך זייער השתדלות זאל נמשך ווערן א ריבוי השפעה בכל עניני עצר,

¶27במילא ווערט דורך דעם, אז די קורא דקדושה איז דאך ממשיך אור על דרך ווי אן עובר איז ממשיך דער 'אור וחיות' הנשמה, ושכרם כפול בעולם הזה,

¶28אז סוף כל סוף וועלן זיי אויך אריינגעטויגן ווערן אין די ענינים פון מעיינות מים חיים אז זיי וועלן ווערן לומדי תורה און מקיים מצוות בפועל בחיי היום יומים.

¶29וכפשוטו הייסט דאס, אז דער כפר חב"ד זאל האבן א תוספת ברכה והצלחה בכל עניניו, אפילו אט די ענינים וואס בערך שאר הענינים זיינען דאס ענינים קומרים,

¶30ולכל הפחות ענינים גשמיים, ווארום פון אט די חומריות וועט נתדחך ווערן און ווערן גשם, און דער גשם וועט נתברר ווערן און נתדחך ווערן און ווערן על דרך לפנימיות הכלי, וואס דאס איז זיך נפתחו מיטן מאור און מיטן פנימיות האור און וואס דורך דעם נעמט מען עצם אליין, אז דאסן זאל זיין די מעיינות כמו שהם,

¶31און פון דארטן זיי נתפשט ווערן אין דעם גאנצן ארום, ביז בכל מקום שידם מגעת, און אין אן אופן ווי די גמרא זאגט, אז משתרבה ידיו איז דאס דערגרייכט נאך ווייטער און נאך ווייטער, און אין אן אופן,

¶32אז די וואס זיינען אין דערויף מצייע פון חוץ לארץ און פון ארץ ישראל זאל נתברך ווערן ברוחניות אויף ווערן לומדי תורה נשמה ומקיים מצוות בהידור, וטוב יהי' להם בגשמיות ובחומריות גם יחד.

¶33לחיים. לחיים. לחיים.