פסקה
פסקה rh-0ahdr6pw
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-z7mxq0qh
- order
- Hw
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- זו טעם שיהי'ווערט דאס דערמאנט מיטן נאמען בקול, און דערנאך איז ווען יעקב האט געזאגט און ס'איז געווארן א טייל פון תורה-שבכתב, אז יש לי און צו אלע דריי זאכן, איז דאס איז דאך אבות פון יעדער אידן, וואס יעדער איד איז דאס א יורש, נאר א יורש ווי ס'איז אין קדושה איז דאך ניט דער פשט חס ושלום, אז ס'דארף עפעס פריער און פעלן בא דעם מוריש, און דוקא נאך דערויף ווערט ער א יורש, נאר ס'קומט ביידע זאכן צוזאמען, וויבאלד אז דאס רעדט זיך וועגן קדושה, וואס קדושה אינה זלזל ממקומה זי בלייבט ניט אין זעלבן צושטאן, אפילו איין זי איז זי ניט נשתנה געווארן, אויב ידער שינוי פון מעלין בקודש ביז מחיל אל חיל ביז יראה אל אלקים בציון ווערט אט דעמאלט בא יעדער אידן די אלע דריי ענינים, בפרט אין דעם זמן פון כבות נדכנו מרבה כנפות הארץ וואס דעמאלט איז כמדובר שטייט בגלוי ביז אין א גימטריא פון א ווארט, ווי ער זאגט אויך אין ספר תניא קדישא, אין שער היחוד והאמונה, אז בגימטריא באווייזט דאס, אז דאס איז שוין די לעצטע דרגא ווי דאס שטייט אין מעשה בפועל,
- proofread
- 0