טקסט

¶1”ויהי הוא טרם כילה לדבר והנה רבקה יוצאות” וכדה על שיחמה און דערנאך איז ער ממשיך, והתורה דא אינו ותאה זאגט ער דאך אויף דערויף אין מדרש רבה, אז ”שלשה ענינו במענה פיהם” אז ס'איז דריי ווי אזוי, דער אויבערשטער האט זיי געענטפערט אויף זייער בקשה במענה פיהם גלייך ווי זיי האבן מתפלל געווען,

¶2בא אליעזר עבד אברהם וואס שטייט ”ויהי הוא טרם כילה לדבר” איז שוין געווען ”והנה רבקה יצאת” אזוי ברענגט ער אויך ווי ס'איז געווען בא משה'ן, און אזוי איז אויך געווען בא שלמה, און ער ברענגט דארט די ראי' פון די פסוקים ווי ס'איז געווען אויך בא די צוויי.

¶3ומדייק אויף דערויף אין עזר הקודש, אז אין די דריי גופא, וואס נעינו במענה פי אים גלייך איז זא מתפלל געווען, טיילט זיך אויס ”אליעזר עבד אברהם”, וואס ביי אים איז געווען ניט נאר גלייך ווי תפילתו האט ער באקומען זיין בקשה,

¶4נאר ס'איז נאך געווען ”טרם כילה לדבר”, נאך איידער ער האט פארענדיקט די תפילה איז שוין געווען והנה הריבה יוצא ת.

¶5ידוע אין דערויף דיוק רבותינו נשיאינו, אז פארוואס איז דאס טאקע, וויבאלד אז מ'זאגט אז אין די דריי איז דא משה רבינו וואס בפני ”בפנים דיבר הוי” מיט משה'ן על דרך זה אויך בא שלמה, וואס ער ווערט אנגערופן ידידי און ווען איז געווען די תפילה בנוגע צו דעם בית המקדש,

¶6”בא יושב על כסא” הוי און בא זיי איז טאקע נהנה במענה פיהם ס'איז אבער ניט געווען מיט אזא זריזות, אז נאך קודם הקודם הסיום, משא"כ דוקא בא אליעזר'ן איז ביי אים איז געווען דער ענין פון ”טרם כילה לדבר” און

¶7אין וואס איז באשטאנען וואס ער האט אויפגעטאן אויף ”והנה רבקה יוצאות” און דערנאך האט געזאגט וואס ער איז אויף דערויף אויך מדייק אין זהר וואס ער זאגט יוצאות האט דאך געדארפט שטיין באה ווי בפשטות, אליעזר איז דאך געשטאנען מחוץ לעיר על המיין,

¶8בשעת ער האט מתפלל געווען אז דאס זיין דער ענין פון אותה הוכחתה האט דאך געדארפט שטיין א רבקה בא און דא זאגט מען רבקה יוצא אז זי איז ארויסגעגאנגען ממעמדה ומצבה הקודם.

¶9וואס די נקודת הביאור אין דערויף איז דאס בהקדם הענין והמעלה, וואס ”נענה במענה פיהם”.

¶10וואס דער ענין פון תפילה האט מען דאך אויף דערויף אויך א הבטחה אז א תפילה איז נענית איז נאר דא אין דערויף די דעות אויף וויפל, ס'איז אבער אויך דא צוקוע אויך די דעה פון כולה, אבער אעפ' כן קען אין דערויף זיין א משך זמן, און אט דא איז דער ענין והמעלה, אז ס'איז געווען ”ניינו במענה פיהם” גלייך ווי מ'האט געזאגט די תפילה איז דאס גלייך נתקיים געווארן.

¶11וואס די ביידע ענינים ברענגט מען אויף דערויף דעם פסוק, אשר לא חמרתו ארץ און דערנאך איז מען גלייך ממשיך, ”עד מהרה ירוץ דברו” אז ס'איז דא די ביידע אופנים אין המשכות והשפעות מלמעלה, ובפרט אויך אט די המשכות והשפעות וואס קומען על ידי התפילה, וואס ענין התפילה איז דאך ווי דער רמב"ם זאגט, אז דאס איז א מצות עשה מן התורה,

¶12אז בשעת ס'פעלט אים עפעס זאל ער מתפלל זיין און בעטן דאס בא דעם אויבערשטן.

¶13און אט דעמאלט איז דא אין דערויף די ביידע אופנים, אז ס'קען זיין אשר לא חמרתו ארץ על ידי התפילה, וואס דאס גייט דורך דעם גאנצן 'סדר השתלשלות', וואס כשמי כן הוא, אז ס'איז דא א שלשלת וואס זי באשטייט פון כמה טבעות ושלבים,

¶14און איידער ס'גייט אריבער פון איין עולם אין א נידעריקן עולם, ביז וואנענט דאס זאל אנקומען צו דעם עולם וואס דארט געפינט זיך דער מתפלל, איז יעדער עולם קען זיין א דין ומשפט, צי די השפעה זאל בלייבן אין יענעם עולם,

¶15אדער זי זאל נמשך ווערן דורך דערויף וואס זי וועט נתגשם ווערן לויט די לבושים מיט די ענינים פון דעם ”עולם שלמטה הימנו”.

¶16אז דערמיט איז מען דאך אויך מזהר, כמבואר אויך אין לקוטי תורה אין די דרושים פון ברכת כהנים, אין פרח מפש שקדים, ”שקד אנכי על דברי לעשותו”, דער ענין אויך פון מהירות, אז ס'איז דא די ענינים ווי זיי ווערן די נכתב ונחתם בספרום של צדיקים גמורים בראש השנה,

¶17אף על פי כן איז דאך דא דער ”ענין התפילה בכל יום” ויום, וואס דער ענין בזה איז דאך, אז כדי ס'זאל נמשך ווערן פון ראש השנה אין דעם טאג מסויים דארף דאך דאס דורכגיין כמה ענינים והשתלשלות, און אויף דערויף דארף מען האבן אז ס'זאל אראפ ביז וואנענט דאס וועט אנקומען אין די צרכים פון אט דעם טאג,

¶18און אין די צרכים גופא זאל דאס זיין אין דעם ענין און אין דעם לבוש און אין דער צורה ווי דער מבקש ומתפלל דארף דאס האבן.

¶19און ווי ער ברענגט ארויס אויך דעם סיפור פון בעל שם טוב, ועל דרך זה אויך אין כללות הענינים, אז די ענינים ווי זיי שטייען למעלה, וואס פון דארטן איז ”נשתלשלו מהן” שטייען זיי דאך אין א ציור און אין לבושים פון דעם עולם העליון,

¶20וואס דאס איז דאך מיט אראפקומען אין אן ”עולם שלמטה הימנו” דארף ער דאך משנה לבוש זיין לויט דעם ”עולם שלמטה הימנו”, ביז וואנענט אז מ'זאגט אז מ'דארף דאס ממשיך זיין פון תחילת 'סדר השתלשלות', וואס בכללות איז דאס דער 'עולם האצילות',

¶21וואס ער ווערט אנגערופן בשם ”עולם האחדות” אז אפילו די ענינים וואס זיי ווערן אנגערופן בשם עולם אין 'עולם האצילות', זיינען זיי אויך אין אן אופן פון אחדות, אפילו אז זיי קומען דערנאך אראפ אין בריאה, וואס אויף דערויף דארף מען דאך האבן דעם הפסק מיט דעם פרסם מיט די כל הענינים,

¶22ביז וואנענט אז דאס זאגט אויף דערויף אז דאס איז אין אן אופן פון יש מאין, אז דאס איז א נייעם בלתי-ידוע די גאנצע זיינע ענינים אין 'עולם הבריאה', און אין 'עולם הבריאה' איז דאס מערניט ווי אפשרית המציאות, און ערשט דערנאך קומט דאס אראפ אין 'עולם היצירה', וואס דארט באקומט זיי א נייעם סדר,

¶23ביז וואנענט אז דאס ווערט אנגערופן בשם צורה וואס דאס איז גאר ניט שייך זאגן אויף אין 'עולם הבריאה', על אחת כמה וכמה אין 'עולם האצילות', און דאס איז נאך אויך ניט אין אן אופן וואס דאס ווערט תיקון ווי תיקון איז אין 'עולם העשי'', וואס דאס דארף ערשט אראפקומען אין 'עולם העשי'' לעשות לתקן,

¶24דורך דערויף וואס ס'ווערט אן עשי', און אין דערויף גופא פון א 'עולם העשי'' רוחני, אין 'עולם העשי'' גשמיות.

¶25וואס דערפאר איז דאך דא אין דערויף דער גאנצער ”סדר השתלשלות, כדי” ס'זאל זיין שנשתלשלו מהם, ווי דער ענין איז קומט פון דעם צו וועמען מ'איז מתפלל,

¶26וואס מתפלל איז מען דאך מתפלל כמבואר בארוכה אין שורש מצות התפילה, צו עצמות ומהות, און דערנאך דארף דאס דורכגיין דורך דעם גאנצן 'סדר השתלשלות', ביז וואנענט אז דאס קומט אראפ אין 'למטה מטה',

¶27ביז אין 'עולם הזה' התחתון שאין תחתון למטה הימנו, איז דאך דערפון פארשטאנדיק וויפל דאס דארף געווערן, אויב דאס וועט גיין על סדר הרגיל, און אויף דערויף קומט די תפילה בכל יום, נוסף אויף די תפילה וואס מ'האט אויסגע'פועל'ט בראש השנה,

¶28כאמור לעיל די כתיבה וחתימה טובה לאלתה בספרון של צדיקים גמורים, און דערנאך, ווי דערנאך על ידי העבודה בכל יום ויום, קומט דאס אראפ ביז אין בני חיי ומזוני רויחא כפשוטה, לויט די ענינים ווי זיי זיינען, אין 'עולם הזה' התחתון, אין ”עולם העשי' הגשמית”.

¶29וואס דאס איז דער כללות הענין פון אשר לוח אמרתו, ביז דאס קומט אן פון אמרתו קומט דאס אן אין ארץ.

¶30דערנאך איז דא דער רבי ”מהרה ירוץ דברו”, אז ס'גייט דער ענין אין אן אופן פון מהרה, ביז וואנענט אז קיין זאך קען דאס ניט מעכב זיין, און ס'ווערט דער ”נענה במענה פיהם” אז גלייך ווי ס'איז געווען די תפילה, און די תפילה איז דאך, כאמור, דערגרייכט דאס ביז צו דעם צו וועמען מ'איז מתפלל,

¶31וואס מתפלל מעג דאך זיין און מוז זיין און טאר זיין מערניט צו עצמות ומהות, און פון דארטן ווערט דאס נמשך אין אן אופן פון ”עד מהרה ירוץ דברו”, ביז דאס קומט אראפ, כאמור, אין בני חיי ומזוני רויחא.

¶32וואס דאס איז פארבונדן דערמיט אין דעם אופן התפילה, צי די תפילה איז אין אן אופן אז זי פועל"ט אויף דעם ענין פון בארוכה, מבואר בארוכה אין דעם ענין פון שקדים טובים, מבואר בארוכה בנוגע פון ”אית חסד ואית” חסד, אז ס'איז דא דער חסד, די זא פון 'סדר השתלשלות',

¶33עולם חסד יבנו, און דערנאך איז דא דער איז חסד, דער חסד פון ארא חמפי ”למעלה מסדר ההשתלשלות”, און נאך העכער ווי דאס איז אין חסד די עתיק, ביז וואנענט ווי דאס איז נאך העכער, און פון דארטן ווערט דאס נמשך, בדוגמא ווי מצוות מתייחצים אל העצמות, דוקא מצוות ווי זיי שטייען אט דא בגשמיות,

¶34איז זיי זיינען איין זאך מיט דער מצוה, וואס דער מצוה איז דאס אמיתית הענין איז דאס עצמות אשר קדשנו במצוותיו וצונו, אז מ'איז מקיים רצונו, וואס הוא רצונו אחד, ביז אין אן אופן ווי דאס איז אחד.

¶35וואס דאס איז פארבונדן, כאמור, אז דאס נעמט זיך ווי דאס איז בגשמיות כפשוטו, אז בשעת ס'איז דא אן ענין וואס גייט מתגבורת החיות, איז אט דעמאלט מצד תגבורת החיות קען ניט זיין קיין מיני ומעכב,

¶36און דאס דערגרייכט גלייך פון 'למעלה מעלה' און נאך העכער פון מעלה, פון גדר פון מעלה ביז 'למטה מטה', כאמור, ביז אין 'עולם הזה' התחנון, עולם השי' הגשמי.

¶37וואס דערפאר איז אויך אין דערויף גופא הענגט דאס אפ אין תגבורת החיות, איז דאך אויך דא כמה אופנים וואס תגבורת החיות, ענין הגבור, איז דאך יתית כי גיבור לרוץ אורח אז כדי ס'זאל זיין דער לרו צורך ”עד מהרה ירוץ דברו” איז דאס פארבונדן דערמיט אז דאס איז יתיד כגיבור, וואס גבורה איז דא די מדתו של יצחק,

¶38אז גדול לט אברהם והגיבור איז דער ענין של יצחק, וואס בהצחק'ן זאגט מען ”וארבה את זרעו ואתן לו את יצחק”, אז אף על פי וואס גבורה לכאורה איז דאך אן ענין של צמצום זאגט מען אויף דערויף אז דאס איז דער ענין פון גבורה,

¶39וואס ית איז ”כגיבור לארץ אורך”, ווי ער זאגט אויך אין זהר, אז מאן גיבור, אז דאס איז ניט סתם גיבור, נאר גיבור וואס איז פארבונדן מיט חסד, ווי מ'טייטשט דאס אפ אז דאס איז גבורה שבחסד, און ווי מ'טייטשט דאס אפ אין דרושי ראש השנה, להבין תקיעות שופר על פי כוונת הבעל שם טוב, אז דאס איז דער ענין פון תגבורת החיות,

¶40דערפאר איז פון דארטן געווען די ריבוי הברכות, וואס מ'געפינט דאס ניט אפילו ניט בן משה, אין ברכת משה וברכת יעקב, וואס אזוי איז אויך זאגט מען אויך, אז אף על פי וואס סיי משה און סיי שלמה, וואס ענינו איז דאך אין מדת תפארת,

¶41ווי ער איז מבאר אין די דרושים, אז דאס איז דעם מלך השלום שלו די מדת התפארת קומט דאס ניט צו יצות כגיבור, וואס דאס איז ענינו של יצחק דערפאר איז אויך ווען אליעזר, וואס ענין השליחות שלו און ענין התפילה ובקשה שלו איז דאך געווען אויף אותה הוכחתה לבן עדינו פאר צו יצחק'ן,

¶42איז דערפאר איז ביי אים איז געווען נאך מערער ווי נענה במענה פיהו בא משה ושלמה בדוגמא ווי מ'זאגט אז דוקא דארט איז דא דער ריבוי הברכות, ביז אז דאס איז אויך אין דעם אופן פון המשכת הברכות, ווערט דאס אין אן אופן פון יצרות כגיבור, נאך ”טרם כילה לדבר”.

¶43וואס דאס איז אויך פארבונדן מיט דער עבודה וואס מ'זאגט אז דאס איז בנוגע צו ”והנה רבקה יוצאות” אז תיכף ומיד און נאך מערער נאך ”טרם כילה לדבר” איז געווען דער רבקה יוצאות און פארבונדן דאס איז אויך מיט יוצאות אז מ'זאגט ניט בא נאר יוצאה פון ווי ער טייטשט אפ אין זהר פון אגעה

¶44און ווי גלייך בא תורה דוהיינו און דארט איז געווען דער ענין פון ”בורא של מרים”, און בורא און זי איז געווארן גלייך ווי ”בורא של מרים” ביז וואנענט אז זי האט פון דארט גענומען אין דעם כד, ביז וואנענט אז ס'איז געווען וטעל, ביז אין אן עלי' נאך העכער פון דרגת יצחק, כמבואר אין די דרושים, איז דאס איז פארבונדן אויך, ווי געזאגט פריער, מיט דעם ענין פון יסוד ”כגיבור לרוצ רח”,

¶45וואס דערפאר איז אויך גלייך פון ותעל, ווי ער טייטשט אפ אין זהר פון עגע, איז געווארן גלייך נתעצם געווארן איין זאך מיט ”בורא של מרים”, און דערנאך איז געווארן דער ענין פון ותעל, ביז למעלה נאך פון דרגת יצחק.

¶46וואס דאס איז אויך פארבונדן מיטן צווייטן אפטייטש וואס מ'זאגט אין ותורד העינה אז דאס גייט אויף די תורה ווי תורה שטייט אין דעם מעיין, און דארט איז שואב געווען אין דעם כד,

¶47וואס דאס איז דאך כ' ד' ספרי דאורייתא, תורה שבכתב, אדער וואס איז פארבונדן מיט תורה שבעל-פה, ליכאי מדי דלורה מזה באורייתא, וואס דאך בחכמה יתברירו, אט די זאל זיין דער ענין הבירורים, ביז וואנענט אז פון מגע זאל דאס ווערן איין זאך מיט ”בורא של מרים”,

¶48און דאס זאל דערנאך זיין ותעל דאך פארבונדן מיט בחכמה איתברירא וואס דאס גייט דאך אויף חכמת תימאו, ווי ער זאגט אין אגרת הקודש, וואס דאס איז דער ענין אין תורה ווי דאס איז דער מעיין התורה,

¶49דערפון דארף דאך אבער דערנאך אראפקומען על ידי כ' ד' ספרי דאורייתא, ”וליכא מידי דלא רמיזא באורייתא” אין די הלכות, לדעת ”את המעשה אשר” יעשו ואלו ”אשר לא תעשינה"”, וואס דורך דערויף איז מען מברר די עניני הבירורים, וואס דאס איז דאך אויך דער ענין והביאור, אז מ'זאגט אז יחוד רבקה וביא יצחק,

¶50וואס דאס האט דאך אויפגעטאן די תפילת אליעזר, און אין אן אופן פון ”טרם כילה לדבר” איז דאס דער ענין פון יחוד מה ובן, די 'כללות ענין' הבירורים,

¶51ביז וואנענט אז מ'פועל'ט אויף אין די בירורים בטעל, נאך למעלה אין אן אופן ביז נקוה וואס דאס איז סובב גווער, טוט זיך דאס אויף על ידי תפילת אליעזר, וואס די תפילה איז געווען אין אזא אופן אז ס'האט גע'פועל'ט און יסוד ”כגיבור לארץ אורח”,

¶52”עד מהרה ירוץ דברו”, ביז וואנענט אז דאס קומט אראפ 'למטה מטה', אין דעם ארט וואנענט מ'דארף מעלה זיין רבקה, וואס פון דארט איז רבקה יוצאות, און פון דארטן פועל"ט דאס אין אזא מין אופן אז ס'זאל זיין וטעל נאך העכער פון דעם מה המברר, ביז אין סג וואס דאס איז דער ענין פון נקבה וואס סובב גוון.

¶53ביז וואנענט אז דערמיט איז מען דאך אויך מבאר דאס וואס מ'זאגט אז יפות היא ”חתן של עבדו אבות מתורתן של בנים” וואס מ'ברענגט אויף דערויף אויך די ראי' ווי ”היא הוא טרם כילה לדבר” פון דעם סיפור אליעזר עבד אברהם און דער עיקר תפילתו וכל ההסתלשלות לפני זה ולאחרי זה,

¶54אז דאס איז ניצט געווען אין אן אופן פון שלוח אמרתי ארץ אז ס'גייט אין א דרך הרגיל אין סדר השתלשלם, אז ס'איז געווען א ענין פון א יום יצאת און א יום באתי דער ענין פון קפיצת הדרך, ווי געזאגט פריער, דער אופן פון ”עד מהרה ירוץ דברו”.

¶55וואס דאס איז פארבונדן אויך מיט 'עבודת האדם', ווי געזאגט פריער, אז בשעת 'עבודת האדם' איז אויך אין אן אופן פון ”כגיבור לערוץ אורח”, וואס דאס איז פארבונדן דערמיט מיט עבודה ווי דאס איז מצד 'מסירת נפש',

¶56וואס דאס איז אין 'עבודת האדם' למעלה פון 'סדר השתלשלות', פון כחות האדם, איז דאס פועל"ט אויך למעלה אז זאל אויך זיין דעם גשם נדבות, דורך דערויף וואס דאס איז אין אן אופן פון רוח נדיבה, ווי ער זאגט אין תניא,

¶57אז דאס איז דורך דערויף וואס להשליח מנגד אלע זיינע ענינים וואס ער דארף האבן מצד בריאתו ומצד טבעו, מצד 'סדר השתלשלות' לו, און ווי דאס איז אין אן אופן פון רוח נדיבה, איז דאס איז ממשיך דעם גשם מדבת.

¶58און ”נשתלשלו מהן” די ענינים נעמען זיך אויך פון תורה, וואס דערפאר איז דאך אויך זיכתן ”של עבדי אבות” אין תורה איז דאס טאקע אן ענין אין תורה, אבער דארט איז דאס אן ענין וואס הוכפל,

¶59סיי ווי דאס איז 'מלמעלה למטה' און סיי ווי דאס איז 'מלמטה למעלה', וואס דאס איז דאך דער ענין הכופל כפשוטו, ווי די ענינים זיינען געווען בפועל, און דערנאך ווי ער האט דאס דערנאך איבערדערציילט.

¶60איז וואס דאס איז אויך ווי אופן הבירורים מיט די ביידע אופנים, ”מלמעלה למטה ומלמטה למעלה”.

¶61און מ'זאגט אויף דערויף, אז דאס גופא ווערט אויף דערנאך א הוראה צו יעדער אידן און צו אלע אידן ”עד סוף כל הדורות”, אז מ'ווייס אז יר פתיחתן ”של אבדו אבות” אז בשעת בא אים איז דא דער ענין התפ דער ענין התפילה איז ביי אים אין אן אופן פון עבדי אבות איז אט דעמאלט ווערט דערנאך מתי ”תורתן של בנים” ווערט דערנאך ביי אים דער ענין פון 'לימוד התורה',

¶62ביז אין אן אופן אז דאס פועל"ט אויך אין 'לימוד התורה', ביז אז דארט איז און ס'ווערט אויפגעטאן די אלע ענינים פון תורה, כמבואר בארוכה אין די דרושים די פרטי העבודה בזה.

¶63וואס כללות הנקודה איז דאך, על ידי הקדמת עבודת התפילה און בלשון ווי ער זאגט אין שולחן ערוך, אז הויבן הויבט זיך אן וואס ער גייט לבית הכנסת, וואס דארט איז דער ענין פון עבודת התפילה, און דארט איז דא דער בית הכנסת, אז ער איז מחנץ און מקבץ כל עשר כחות נפשו,

¶64און דאס ווערט דערפון איין מציאות פון אן עדה קדושה, ווערט דערנאך דער ענין פון תוך וואס דאס איז עשרה ווארום זיי שטייען אלע ווי איין מציאות אין אן אופן פון מכל מאדך פון 'מסירת נפש' איז אט דעמאלט ווערט דערנאך אויך מיט ”בית הכנסת לבית המדרש” אויך דער 'לימוד התורה' אין אן אופן,

¶65ביז ווי דאס ווערט דערנאך נמשך אין ”הנהג בהם מנהג דרך ארץ” וואס דאס איז דאך דער ווען דער תכלית הכוונה, די עבודת הבירורים בפועל, וואס דאס טוט זיך דערנאך אויף בדוון ווי ס'איז געווען ”וארבה את זרעו ואתן לו את יצחק”, און ס'איז געווען דער ענין פון ריבוא הברכות, ביז וואנענט אז ס'איז דערנאך נמשך געווארן אין ”וארבה את זרעו” כפשוטו.

¶66אט אזוי איז אויך אין עבודת כל אחד ואחד במשך כל ימי חייו, איז דאך התחלת העבודה, כאמור, ווי דאס איז בכל יום אזוי אין כללות עבודתו, איז די עבודת התפילה דה לפני מי אתה אומר,

¶67און אט דעמאלט פארבינדט זיך זיך נאך מיט די פנימיות פון דעם למעלה, ווי געזאגט פריער, אז מ'איז מתפלל ”אליו ולא למדותיו”, און פון דארטן איז מען ממשיך דערנאך תורתו סמוכה למטתו איז מען דערנאך ממשיך אין תורה, אז אין תורה איז דא דער ותורד העינו אז ער איז מקשר תורה מיטן מים שבתורה, וואס דאס איז ביז אין עצמות וסבקה,

¶68כאילו מבואר אין ספר הבא, אין מקור חכם, געבראכט אויך אין זהר, און מחסיתא דאס איז מבאר בכמה מקומות אין עבודתו של דוד'ן, וואס ער האט מייחת געווען אורייתא מיטן מקור,

¶69מיט קובר מיטן מקור, און דערנאך ווערט דערנאך ותשף כדיו דערנאך נמשך ביז אין כ' ד' 'כתבי קודש', און דורך דערויף דערנאך אין תורה שבעט פה פון ”ליכא מידי דלא רמיזא באורייתא”,

¶70ביז אין ”גדול לימוד שמביא לידי מעשים” דעם ענין הבירורים, און בשעת מ'שטעלט זיך אוועק מלכתחילה דער ענין פון דעם מענה פיהו אין אן אופן ווי עבודת התפילה דארף זיין וואס דאס איז דורך ווי מ'האט דאס שוין באוויזן אנהויבנדיק פון ”אליעזר עבד אברהם”, און דערנאך משה, און דערנאך שלמה,

¶71איז אט דעמאלט ווערט אויפגעטאן ווי ער ברענגט אראפ אין פרשה שבוע זו, אז נאך טרם כיבה לדבר טרם יקראה והם ואני אנה בדוגמא ווי מ'זאגט בעצבא לעצבא צדיקייא בתיובתא ווי ער ברענגט אראפ אויף דערויף אין רמב"ם די מעלות פון א בעל תשובה,

¶72”טרם יקרא” אני אשמע אני און אויך אני אענה אז מ'ווערט נאך ”טרם כילה לדבר” ווערט דערנאך די מילוי הבקשה, און ס'ווערט די בקשה ביז אין אן אופן אז דאס פועל"ט אויך אין תורה,

¶73ועל ידי התורה פועל"ט דאס אויך אין וועלט, וואס בכללות איז דאס ווי אין מעמד ומצב פון איצטער, וואס מ'דארף דאך האבן דער מילוי בקשה אין אן אופן און ”טרם יקראו ואני אנה”, והנה ”הוא טרם כילה לדבר"”, אז די אידן זיינען מתפלל נאר, ערעכץ פון א אידן איז דאך אויך א ענין פון 'תשובה עילאה',

¶74כמבואר בכמה מקומות, פועל"ט דאס אויך אויף, אז דער אופן פון נגאלין ”מיד הן נגאלין” אז נאך אין אן אופן פון ”טרם כילה לדבר” איז שוין ”והנה רבקה יוצאות” וואס דאס איז דאך אויך ווי כמבואר אין ביאורות זהר, אז זיי נעמט מיט זיך מיט די בנות העיר,

¶75וואס דאס איז ווי די נשמה כללית און די נשמה פון יחידי סגולה נעמען מיט זיך מיט די ”כל בנות” העיר, און ס'ווערט דערנאך וטעל אין די עלי' רוחנית, ביז אין עלי' כפשוטה,

¶76אז מ'איז עולה מן הגולה און מן הגלות ובעגלא דידן, און נאך ”טרם כילה לדבר”, בגאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו, וואס דעמאלט וועט מען דאך זאגן ליצחק אבינו אתה און ס'וועט זיין דער ענין פון 'לימוד התורה' צוזאמען מיט תורתו של משיח,

¶77דער רזי תורה פון מים של תורה יפוצו מעינותיך ביז אין חוצה אין נגלה דתורה, און נאך אין ”חוצה כפשוטו, אין חוץ” פון דעם עולם, און מאכן דערפון ווי מבואר בנוגע צו עניני חנוכה וואס ענינם איז דאך אויך עניני ”אדיקלי ריגלא דתרמודאי” און מ'נעמט אים דערמיט פון דעם שמן,

¶78וואס דערמיט איז מען ”מדליק נרות חנוכה”, און ס'איז דאך א מצוה הידור, ובפרט נאך ווי ס'איז געווען בבית המקדש, דארף דאך דאס זיין פון שמן זית אז דורך וואס מ'איז שוין דורכגעגאנגען אין משך די ענינים וואס זיינען געווען לפני זה,

¶79דער זית זה קוטחין און ביז אין אן אופן וואס ”אין למטה הימנו” זאל שוין זיין דער 'נותן שמנו' און דער שמן למאיר ביז אין שמן להאיר דער חושך הגלות, ביז אין אן אופן פון ”קץ שם לחושך” ביז אין אן אופן פון ”לילה כיום יאיר” אז ס'וועט זיין ”לכל בני ישראל אור במושבותם” אין די לעצטע טעג אין מצרים,

¶80אין 'מיצרים וגבולים', פון גלות, און ”ישראל יוצאים ביד רמה” בקרוב ממש ע'י משיח צדקנו.

¶81פרטים