אגרות נוספים - לה''ק 5719
5719-03-09 - Korach 5783
הוו"ח אי"א נו"נ וכו' מוה' שמואל צבי שי'
איך בין געווען צופרידען צו באַקומען אייער בריף פון אור ליום ב', און לייענען אין עם, פון אייער באַטייליגונג אין אַ שיעור וועלכער ווערט געלערנט ברבים, און אויך פון דעם גוטען חינוך פון אייערע טעכטער תחיינה, חינוך על טהרת הקדש, און השי"ת זאָל העלפען, אַזוי ווי מיר זיינען דאָך אָנגעזאָגט געוואָרען, מעלין בקדש [וואָרום ווי גוט דער מצב אין דעם זאָל ניט זיין איז דאָך שטענדיג פראַן אַ אָרט אויף צו-צוגעבען, וואָרום תורה און מצות זיינען דאָך געגעבען געוואָרען פון השם יתברך וועלכער איז אין סוף], דעריבער דאַרף דער טאָן זיין אין אַזאַ אופן, און בפרט, איז דאָס דער מוסר השכל פון די אַכט טעג פון חנוכה, דמוסיף והולך באור מיום ליום, וכמ"ש כי נר מצוה ותורה אור, און אין דעם איז איינגעשלאָסען אויך דאָס פאַרשפּרייטען אידישקייט אין דער גאַנצער סביבה, וואָס עס איז דאָ נאָך פיל צו אויפטאָן באַ יעדערן אין זיין סביבה, און בפרט אין ברוקלין, וואו עס געפינט זיך — בלי עין הרע — אַזאַ צבור פון אידען וואָס דער מצב היהדות פאָדערט און מאָנט הילף אין דעם, דאַרף יעדערער טאָן דאָס וואָס היינגט אָפּ אין עם, צו פאַרבעסערען דעם חינוך, כשרות, שמירת שבת וכו', און אַזוי ווי אין צדקה גשמית איז דאָך יעדער איד מחוייב בזה, ובלשון השו"ע אפילו עני המתפרנס מן הצדקה וכו', על אחת כמה וכמה איז מען מחויב בצדקה רוחנית, און בפרט עניי עירך, איז דאָך זיכער אַז דאָס איז אַ חוב קדוש פון יעדערען צו טאָן אין דעם אויך וויפיל נאָר מעגליך איז, און הלואי זאָל זיין גענוג צייט און ענערגיע צו צאָלען לכל הפחות טיילווייז אַ חשוב'ן טייל פון דעם חוב קדוש לעניי עירך, אָבער מ'האָט דאָך די הבטחה, יגעת ומצאת.
שמחתי לקבל מכתבו מאור ליום ב', ולקרות בו ע"ד השתתפותו בשיעור הנלמד ברבים, וגם ע"ד החינוך הטוב של בנותיו תחיינה, חינוך על טהרת הקדש, והשי"ת יעזור, כי היות שנצטווינו "להעלות בקדש" [שהרי ככל שלא יהי' המצב טוב בזה — תמיד יש מקום להוספה, שהרי התורה והמצות ניתנו מהשם יתברך שהוא אין סופי] — צריכה איפוא העשי' והפעילות להיות באופן כזה, ובפרט, הנה זהו המוסר-השכל של שמונת ימי חנוכה — ד"מוסיף והולך" באור מיום ליום, וכמ"ש "כי נר מצוה ותורה אור", שבזה נכללת גם הפצת היהדות בכל הסביבה, אשר יש עוד הרבה מה לעשות ולפעול בזה אצל כל אחד בסביבתו, ובפרט בברוקלין, היכן שנמצאים — בלי עין הרע — צבור יהודים כזה שמצב היהדות [שלהם] דורש ותובע סיוע בזה, צריך כל אחד לעשות כל התלוי בו בהטבת מצב החינוך, כשרות, שמירת שבת וכו'; וכשם שבצדקה גשמית הרי כל יהודי מחוייב בזה, ובלשון השו"ע "אפילו עני המתפרנס מן הצדקה וכו'", על אחת כמה וכמה שמחוייב בצדקה רוחנית; ובפרט ל"עניי עירך" — הרי בודאי שזהו חוב קדוש על כל אחד לעשות בזה ג"כ עד כמה שרק ביכולתו, והלואי שיספיק הזמן והמרץ לשלם — לכל הפחות באופן חלקי — חלק חשוב מהחוב הקדוש ל"עניי עירך", אבל הרי קיימת ההבטחה: "יגעת ומצאת".
אוצרות הרבי